Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gəl Kür sahilində oturaq qoşa,Bulanıq sulara edək tamaşa.
Mənim sevincimSən getdin həsrətin qaldı canımda,sonradan mat qaldım, düzü, bir şeyə.
Əsgər məktubuYazırsan: oğlum olub...Yazırsan: evimizdə
Məni öldürdi ol sərvin həvasıMəni öldürdi ol sərvin həvası,Nədəndür kim, mənümlən yox səfası.
Qoynunda-qoynundaEllər köçər, məskən salarDağlar qoynunda-qoynunda.
Gülşəni-raz, fəsil 4مرا گفتی بگو چِبْوَد تفکّرکز این معنی بماندم در تحیّر
PƏNC Alİ-ƏBAİbtida "əlif"dən dərsin almışam,Ələst aləmində demişəm "bəli",
Qəzəl 128یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردمتا ز من باقی بود اسم و اثر نگذاردم
Baş daşıYaxınlar yaxından yanıb yaxılır,Fikrimi dünyanın o başı çəkir.
Ordan-burdan 59Dünənki nömrəmizdə cənab Q.Mahmudbəyov “İrşad”ın 76-cı nömrəsində mündəric “Mərəzlərimizdən biri” ünvanlı məqalənin məzmunu ilə müvafiqət etməyib, deyir ki, mərəzimiz cürətsizlik deyil, məktəbsizlikdir! Cənab Mahmudbəyova cavab: – Əfəndim, məktəb açmaq üçün bir cürət lazımdırmı, yoxsa məktəb bahar gülü kimi özbaşınamı açılar? Bunu da unutmayaq əfəndim, özünü “oda-közə toxuyan” adama cürətli deməzlər, axmaq deyərlər. Bundan əlavə, siz məqalənizdə özünüzü kənara qoyub, “təqdiri-qəza qüvvəti bazu ilə dönməz” misrasının məzmun və məalinə tabe olan əvamı özünüzə qalxan edər kimi meydana çıxırsınız. Halbuki, cürət siz və biz məktəb görmüşlərdə olmalıdır ki, əvamımız da “məktəbli” olub, “hüməmül rical təqləül cibal” kimi ali fikirlərin qüvvədən felə gətirilməsinə naili-murad olsun, əfəndim!Əcəb türkün ürəkdən tikan çıxardan məsələləri var. Məsələn, “Abbasını bəyənməyən beş şahı çıxardar”. Bu zərbi-məsəl bir para başıboş, bişüur, məslək və əqidəsiz firqələrin hər bir kargün zatə qarşı etdiyi istehzaya bir cavabı şafidir. Hər bir millətin içində “abbasını bəyənməyən” fərdlər vardır. Lakin bunlar üç qisimdir: biri abbasını bəyənməyib, beş şahı çıxardanlar, digəri, abbasını (həqiqətdə də qəlp olduğuna görə) bəyənməyib, beş şahı çıxarda bilməyənlər və üçüncüsü, abbasını bəyənməyib, beş şahı çıxartmağa aciz olanlardır. Məlum olduğu üzrə bu üçüncü qisim hər bir millət içində müzürr bir ünsürdür ki, bunun sənəti iş görməyə bel bağlayan adamları həvəsdən salmağa qövl və fel ilə çalışmaqdadır. Əlbəttə, iş görənlərimiz də öz istedad və qüvvətlərinə etiqad olsa belə, “abbasını bəyənməyənlərin” hər bir qövl və felini daşa-qayaya çırparlar.
Qisas böyütsün səniVasif Adıgözəlov bəstələmişdir*Əsən çovğun bu gecə
Ey həbibimEy həbibim, can gedir,Dərman tapılmır, neyləyək?
Qəzəl 4003Bu təzə ayda da bir tazə xəbər gəlmədi, yox,Nə zaman baş tutacaqdır bu səfər, gəlmədi, yox.
Qəzəl 215Göylər dolandı, mən işə səmanı tapmadım,Dövran cətinlik ilə doldu, mən asanı tapmadım.
Cami-Cəm, fəsil 72Düz görən fikirdən yaranar hikmət,Dini gözləməkdən güc alar hikmət.
Qəzəl 356Deyil hübab tutubdur bu dideyi-tərimi,Həvası özgələrin tərk edir bu cür sərimi.
Bu zühre yinile sâz ider ohşarBu zühre yinile sâz ider ohşarMuhayyerlere şeh-nâz ider ohşar
XəstəxanayaDağıstan mətbuatında bu axır vaxtlarda bir qəribə əhvalat üz vermişdir ki, onu biz də məcmuəmizdə qeyd etmək istəyirik.Necəki oxucularımıza məlumdur. Dağıstanda bir neçə ay bundan qabaq ərəb dilində “Bəyan ül həqayiq” adında bir məcmuə çıxmağa başlamışdır. Məcmuəni çıxardan altı nəfər Dağıstan üləmasıdır. Şüar və məsləkləri dünyanın mömin bəndələrini pak olan İslam dininə hidayət etməkdir. Keçən nömrələrimizdə bu barədə yazılmışdı. Ona görə mətləbə keçirik.
Qəzəl 293در هوایت عاشقان مستمندروز و شب مدهوش و مست حیرتند
Vəchində peydadır sənin ənvari-zati-kibriyaVəchində peydadır sənin ənvari-zati-kibriya,Ol nurə qarşı daima şərməndədir şəmsüzzüha.
Töhfeyi-Sami, bölmə 479متقی و پرهیزکار و مؤمن و کم آزار است و در شعر قصاید نیک در منقبت گفته، دیوان غزل تمام کرده و مثنوی در بحر سبحه الأبرار گفته و از علم قافیه و عروض و معما نیز با خبر است این مطلع از اوست :وین شادی دگر که بسوی تو میکشد
Dastanın başlanğıcıNəql eləyim gəl sənə bir dastan,Farsi ilə nəzm eləyib bastan.
SonsuzlaşmaqGöydə açdıqca xəyalım yelkən,Varıram sanki bu sonsuzluğa mən.
Qəsidə 16فراز ماه بتا زلف مشگبوی متابمتاب زلف و دل ما بداغ مهر متاب
Rübai 104ای چرخ به زیر پای تو پست شدموز جام شفق جرعه تو مست شدم
Sən olmasan, gözəlim, gülüstanə baxmaz idimSən olmasan, gözəlim, gülüstanə baxmaz idim,Çəmən çiçəklərinə aşiqanə baxmaz idim.
GetməyibBiz söz verdik ayrılanda bir-birinə ürəkdən:Qismət olar, Allah qoysa, görüşərik yaxında.
Rübai 107تا در چشمی، برفت خواب از چشمماشکی نرود به هیچ باب از چشمم
Qəzəl 144عشق ساقی شد می بیغش زدیمخویش را مستانه بر آتش زدیم
Barişnalara dairEy gül, nə əcəb silsileyi-müşki-tərin var,Ahu nəzərin var!