Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
– Biz aciz bəndələrə heç bir vəch ilə ixtiyar verilmir çox arvadlılığın yaxşılığı və pisliyi barəsində fikir və xəyalata düşmək və mübahisəyə girişmək.– Sənin borcundur bu məsələləri eşidəsən və öyrənəsən. Qasım bəy məscidində, oranın vaizlərindən.
Töhfeyi-Sami, bölmə 132حاضری تخلص میکند از نقبای مشهد مقدسه است جوانی است بانواع فضایل آراسته و چون هنوز سن او از بیست نگذشته است امید هست که بمراتب بلند برسد در جواب این غزل مولانا جامی که گفته است :بیوفا یارا چنین بیرحم و سنگین دل مباش
Qəzəl 158بکوی عاشقان بت خانه ای هستدر آنجا دلبر جانانه ای هست
SonraMən sənin haqda nə duydumsa, ürəkdən yazdım,Ruhunu, varlığını hiss edərəkdən yazdım!
Rübai 9فرقان رخت که فرق فرقان بشکستموسی چو بدید لوح یزدان بشکست
GəlSevgilim, məclisə gəl, çünki məhəbbət dəmidir.Görkəmin incə, gözəl nazlı gəlin görkəmidir.
Rübai 8ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفاکردی دو رخم برنگ چون زر صفا
Baği-aləmdə mənə bir güli-rənadı qərəzBaği-aləmdə mənə bir güli-rənadı qərəz,Bir qədi sərv, üzü laleyi-həmradı qərəz.
Qəsidə 52کشورستان راستین کاقبال سلطان خواندشصاحبقرانی کاسمان خورشید احسان خواندش
Rübailər, 28Dar köksümü qəmlərin seçibdir meydan,Güllər üzünü görüb qalarlar heyran.
O gül mənə bu gecə həmzəban olan gecədirO gül mənə bu gecə həmzəban olan gecədir,Deyib, gülüb, danışıb, mehriban olan gecədir.
Rübai 10رخسار بدست زلف جادو دادیبنگر سپهی را چه قدر رو دادی
Leyli və Məcnun, fəsil 9Oğlum Məhəmmədə nəsihətSən, ey on dörd yaşlım, hər elmə yetkin!
Qəzəl 191میگفت لیلی روزی به مجنوناز حسن من شد عشق تو افزون
Qəzəl 134نرسیدهست به گوش تو مگر فریادمورنه هرگز ندهد دل که نیاری یادم
"Şair"lərimizə nəzirəEy alnın ay, üzün günəş, ey qaşları kəman,Ceyran gözün, qarışqa xəttin, kakilin ilan.
YaxşılarAmandı, qoruyun bir-birinizi.Qoymayın soyuya Arazı Kürdən.
Bağlı binaya göndəribHəşr gəlincə Pünhanı, rəbb haraya göndərib,İsmini gizli saxlayıb, beytini «ayə» göndərib.
Dünyanı sevindirAla gözlüm, aç gözünü,Göyün üzü gülsün bir az.
Aşığın dərdiMən səni görmüşəm on beş ıl əvvəl,Dilində bir qoşma, bir dərdli qəzəl,
AtQara yallı atım, qaç!Üstü xallı atım, qaç!
LakinŞeir yazdığım gün məğrur oluram,ilham ki, xəfifcə sinəmə dolur,
TəzələndiGəldim Kür sahilinə,Sahillər təzələndi.
Aşiq hərayə çatarAşiq hərayə çatar,Oxur hər ayə çatar,
Taxtkahi-CəmBir qəm sarayı möhnət imiş taxtkahi-Cəm.Həp əski uyqusunda durur kişvəri-Əcəm.
Gözdə gözü sənGövhər mədəniyəm, düşmüşəm dərdə,Dərman eylə gözə gözdə gözü sən.
OlarHaqq meyi islama haram buyurub;Dərd tüğyan eyləsə, mey içmək olar.
LaləSəni gördüm yada düşdü,Al yanaqlı yarım, lalə.
Ah kim, köksümin sənsiz çak-çak etdi fəraqAh kim, köksümin sənsiz çak-çak etdi fəraq,Natəvan könlümni qəmdən dərdinak etdi fəraq.
I. Yetim adlarGöylərə sancılan minarələrdənGecələr qapqara bayraqlar kimi