Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey səba! Bir bu gətir xaki-rahi dildardən,Məhv edib könlüm qəmin, bəxş et bəşarət yardən.
Şeir 91نارونی بود به هندوستانزاغچهای داشت در آن آشیان
AnaMin-min ana içində,anamı tanıyaram;
Naxçıvana nə lazım?2Əvət, Naxçıvanda görülən işlər keçən nömrədə görüldü. Şimdi kökünü araşdırmaq lazım. Çünki hökumət əski məktəbi öz əlinə aldı.
QaldıMən dünyanın qucağında,Vətən adlı bucağında;
Qəsidə 9حُجَّةُالاسلام کتک میزندبر سر و مغزت دَگَنک میزند
Bakıya Kür gəlirTər lalə toplayın, bənövşə yığın,Qızıl Abşeronun göy sinəsindən.
Örtmə pəncərəni...Örtmə pəncərəni!..Necə? Sətəlcəm?
Qəzəl 82به تیرهبختی خود کس نه دیدم و نه شنیدمز بخت تیره خدایا چه دیدم و چه کشیدم
HarayçıÇox irad tutmuşuq bir vaxt hər şeyə,Tənəli sözlərdən pörtmüşük bəzən.
Pristav və oğru(Mükalimə)P r i s t a v – A gədə, sən qəribə bihəyasan. Neçə dəfə mənə söz veribsən ki, oğurluq eləmiyəsən. İndi bu nə işdi? Bu kasıb bədbəxtin öküzünü aparıbsan, binəvanı əli qoynunda qoyubsan.
Ol pəripeykər ki, çeşmimdən nihan olmuş dururOl pəripeykər ki, çeşmimdən nihan olmuş durur,Baqi ömrüm olsun, ol cismimdə can olmuş durur.
Səkkizinci şəkilİranda Fətəli şahın iqamətgahı. Ağabəyim ağanın otağı. Ağabəyim ağa həyəcanla səhnəyə daxil olaraq, pəncərənin pərdəsini qaldırıb bayıra baxır.*Yarın gecə vaxtında xoş əhvalını gördüm,
CoğrafiyaƏhməd, Güllü, Sara, BəbirDərslərini yaxşı bilir.
Küçə uşağıGörsəm çamırlı bir küçədə oynayır haçaq,Çılpaq, ayaqyalın, başaçıq bir dəcəl uşaq,
DönübdüHicran gecələri qayğı çəkməkdən,Əlif qəddim əyri yaya dönübdü.
Toy günüƏmim İslamın sevimli nəvəsi*Sonanın toy gününə həsr edirəm*
NigaranamŞiə, sünnü söhbətləriXəzər dənizini aşır,
Doqquzuncu şəkilCavanşirin saray otaqlarından birinin həyəti. Elçin səhnəyə daxil olur və gedir. Zibeydə xatun və Aybəniz daxil olurlar.*Zibeydə**
Ağ libasdaFransız rəvayəti*Üzündə buludlanan kədəri qovdu ana,
ÇətindiGəldi məhərrəmlik, kəsdi qabağı,Çıxmaq olmaz bir kənara, çətindi.
İlk dəfə(şer-nağıl)*İlk dəfəydi bu dünyaya gəlirdim,
Ömür günəşimMəni sevirsənsə özünü qoru,Qoru həyatını bir inci kimi.
Bizdən salam olsun Ərəb paşayaBizdən salam olsun Ərəb paşaya,Səndən istədiyim bir zənan ola.
Qəlbim o günləri unudan deyilMənə sevgimizdən bir həzin nəğmə,Bir də tənha söyüd yadigar qaldı.
23İmran dan yeri ağaranda yuxudan durub geyindi və həyətə çıxdı. Əvvəlcə qolundakı saata, sonra qızaran üfüqlərə baxdı. Göy üzünə səpələnmiş ulduzlar solğunlaşıb bir-bir sönürdü. Yalnız şərq tərəfdə dan ulduzu iri almaz parçası kimi titrəyirdi."Yaman gecikmişəm" - deyə o, fikrindən keçirdi.
Hamıya məktubTəsadüfən yolda bu günüzərində ünvanı yox
QaynaqçıÇox susadım,Yandım, yandım,
Halım etmiş məni həyatdan bizarHalım etmiş məni həyatdan bizar,Sağlamkan, etmişdir sağalmaz bimar.
XVMurtuzov geri-geri addımlayaraq öz otağına çəkildi, işləri qabağına töküb nəzərdən keçirməyə başladı. Bir az keçdi, qonşu otaqdan zəng səsi gəldi. O, qulaq verdi, raykom katibi Vahidov, Mehmana zəng edirdi. Murtuzov yavaşca ayağa durub astanadan o yan-bu yana boylandı, tez-tələsik özünü icraiyyə komitəsinə saldı. Kamilov təkcə oturmuşdu. O, əllərini boynunun ardında daraqladığı halda yırğalanır, astadan fişdırıq çalırdı.– Nə var, silistçi? – deyə o, iri əllərini boynu ardından çəkmədən ağzını çuval kimi açıb əsnədikcə əsnədi, – təzə nə xəbər?..