Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نهفتن به عمری غمِ آشکاریفکندن به کِشتِ امیدی شراری
Məsnəvi 1ای خدا باز شبِ تار آمدنه طبیب و نه پرستار آمد
Gör necə güclüsənIYatmaq istəyirəm...
Eşqin ey dilbər, könül təxtində şah olmuş dururEşqin ey dilbər, könül təxtində şah olmuş durur,Surətin can mülkinə xurşidü mah olmuş durur.
Prezidentlik davasıBaşlarda şöhrət havası,Prezidentlik davası...
Qəzəl 2064Dostluğun çox şərti var, ancaq qanında yox sənin,Dost üçün şam tək alışmaq da canında yox sənin.
Rübai 312Eşqində olmuşam zarü-pərişan,Eşqinin oduna yanmışam hər an.
Qəzəl 108Sanırdım öldürəcək nazlı bir nigar məni,Vəfalı olmadı, öldürdü intizar məni.
Qəzəl 748همچو گل صد گونه رنگ آوردهایغنچهوارم دل به تنگ آوردهای
Firqələr davasıAllah ölənlərinizə rəhmət eləsin, rəhmətlik nənəm İranın firqələr davasından qəribə hekayələr elərdi. Mən onda uşaq idim, ağlım kəsmirdi, amma indi bilirəm ki, o vədələr İranda necə qəribə-qəribə firqələr var imiş.Rəhmətlik nənəm nağıl eləyərdi ki, 150 il bundan əqdəm, – ki, İran indiki vaxtından bir az qaranlıqda imiş, – o vədə İranda indiki elm, maarif və təməddün yox imiş. O vədələr azadixah firqələr də var imiş; yəni o vədələr sosial-demokrat da var imiş, demokrat da var imiş, ittihadi-islam da var imiş, tənqiddiyyun da var imiş, etidal da var imiş və 72 min yaxud 72 mücahid əncüməni var imiş. Allah bərəkət vermiş bu firqələrin özgə bir vəzifəsi yox imiş, məhz bir-birini əzib yox eləmək fikrindən savayı.
Yemen yilini biribirse ol ilâh-ı kadîmYemen yilini biribirse ol ilâh-ı kadîmAdû derisi süheylümüz ile ola edîm
İqbalnamə, fəsil 12Müğənni, gəl, qədim dövrü yada sal,Müğlartək müğani xoş bir hava çal!
Söhbət«Lağlağı» ilə «Hərdəmxəyalın» mabeynində.*Lağlağı: — Ay Hərdəmxəyal, axır sən bir bilici adamsan, mən bir işə lap məəttəl qalmışam. Bir parça adamlar var hər nə söz söyləyirlər, yalan, yainki doğru, camaat o saatda «Bəli ağa, bəli ağa» — deyib sözünü təsdiq edir. Vallah lap məəttəl qalmışam. Dünən mən də bunlara istədim ki, bir söz danışım, ağaların birisinin xilafı oldu, o saatda bir nəfər üstümə açığlanıb dedi: bəs sən nə vaxt ağıla gələcəksən, neçün bir elə söz danışırsan ki, ağanın qəlbi bulansın?
Qəzəl 149ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟ای بت عیار من، راه بوصل از چه روست؟
Rübai 65ای روی تو مصحف حیات دل و جانچون روی تو مصحفی کی آمد به جهان
Töhfeyi-Sami, bölmə 400مردی عامی است و اوقات به خرده فروشی میگذراند این مطلع از اوست:نه تنها دیده از نظاره ی روی نکو بستم
Qitə 100گر ندیدی بهشت و حورالعیناینک این مجلس امیر ببین
Oğluma nəsihət (Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə)Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə,Lən edirsən həmişə şeytanə.
İllətimHankı illətdir o illət ki, bizim yurdda qoşar!Birisi məşvərət eylər birisiylə rusca!
Qitə 4دعاگوی دیرینه مداح مجرمکه حقهاست در حضرت شاه او را
Fərqi yoxdurBuzdan da soyuq qəlbindən məniSilsən də birdir, silməsən də bir.
Dağıtma gül üzə zülfün ay üzrə halə kimiDağıtma gül üzə zülfün ay üzrə halə kimi,Şərabdan bir əsər var ləbində lalə kimi.
Pirin kəramətiİyun ayının isti bir səhəri idi. Dar bir cığırla sıx ağacların altından kiçik bir təpəyə dırmanırdıq. Dostum Ağabəy: “Burada sənə göstərəcək maraqlı bir yer vardır” – deyib, daha sürətlə irəliləməyə başladı.Yoxuşu çıxdıq. Təpənin lətif otlarla döşənmiş seyrək ağaclı döşü ilə yeriyir və dostumun mənə göstərəcəyi maraqlı yerin nə olduğunu görmək üçün tələsirdim. Fəqət bu təpədəki incə, pərişan gözəllik məni o qədər məşğul etmişdi ki, hər şeyi unutmuşdum. Ətrafımızdakı fındıq, zoğal ağaclarına sarılmış yabanı üzüm və böyürtkən kollarının iri yarpaqları buranı sərin və yaşıl kölgəliyə çevirmişdi. Otların, çiçəklərin gözəl qoxusu yaxındakı yeni biçilmiş tarlaların ətrinə qarışdığından insan. ətrafı bürüyən rayihədən doymurdu. Arabir müxtəlif ağacların budaqları arasına sığınmış quşların cikkiltisi, kəsik-kəsik fəryadı eşidilirdi.
Rübailər, 92Gözdən yaş axıtma, bu işə sən yad ol,Qoy qəmləri mən çəkim, sevin, sən şad ol.
Qəzəl 58کام دل غیر از کجا بدهدمطلب بنده را خدا بدهد
Qəzəl 82این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غمزدگان تا چهها کند
ŞAH DEDİ: – AĞLAYIRAM, BƏS Kİ, ÜZÜM ÇİRKİNDİRŞah dedi: – Ağlayıram, bəs ki, üzüm çirkindir,İldə bir görsəm əgər ayinədə surətimi!
Qəzəl 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
İtpərəstlərin həyəcanıBu səhər itpərəstlər idarəsində bərk həyəcan var idi:– Nə olub, nə xəbərdi?
ŞerimSən nəsən? Hər zaman, hər an çalxanan,Bu darğın qəlbimin həyəcanısan.