Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آن کس که گشت ایران ویران بدست اوبسپرد جان بدولت بر شهریار نو
Zahidi-müstəcabüddəvə (Mənzum nağıl)Mənzum nağılBir nəfər zahidi-xocəstəliqa –
Rüzgarlar, dalğalarRüzgarlar dalğaların könül sirdaşı olmuş,Dalğalar rüzgarların ömür yoldaşı olmuş.
Qəsidə 53تر دامنی که ننگ وجودست گوهرشدریا نشسته خشک لب از دامن ترش
Gecdir artıqYaman qarışdırmışdı şöhrət mənim başımı,Yaxınıma qoymurdum dostumu, yoldaşımı.
Bilməm, nə oldu, qoydu məni, getdi dilbərimBilməm, nə oldu, qoydu məni, getdi dilbərim,Ağlar göz ilə aşiqi tərk etdi dilbərim.
Bəradərim FiridunbəyəTƏQDİM ETDİYİM RƏSMİMİN ALTINA*Qəlbinə yəs, iğbirar açan
Qitə 15در آن شهره دیو کز پس نهیبفرشته چو طاوس پر مینهاد
Qəzəl 45وقت آن است که در بزم جمت یاد کنندتا به یک جرعه دلت را ز غم آزاد کنند
Qəzəl 120ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کنکار مرا بدان لب میگون حواله کن
Müfrəd 11هر گه که دلم ز ره بیفتدنور رخ تو دلیل گردد
Bir cibimdə əskinasım, bir cibimdə ağ mənatBir cibimdə əskinasım, bir cibimdə ağ mənat,Olsun, olsun, qoy çox olsun boylə ləzzətli həyat!
Gülbəsləyən qızBağ-bağat içində, güllük əhatəsində tikilmiş ağ daş binanın ikinci mərtəbəsində geniş bir eyvanda istirahətdə idim. Həkimlər əsəb sakitliyi üçün buranı münasib bilib mənə məsləhət görmüşdülər.Hər səhər tezdən eşitdiyim ilk və ən munis musiqi suyun şırıltısı idi. Bu səs gah leysanı andırır, gah da seyrəlib xışıltıya dönür, sonra da kəsilirdi. Təbiətin sədasını eşitmək - suyun, küləyin, yağışın səsini dinləmək nədənsə həmişə mənə xoş idi. Çünki bu səslər məni boğulub təngə gəldiyim düşüncələrdən, intizar və çətinliklərdən xilas edir, anamız təbiətin qoynuna çıxarır.
Əhli-qələm"Pul verin! Çox verin! Mən sənətkaram!Yoxsa siyasətlə pozular aram...
Axı demişdik ki...Yenə həmdəmimdir qələm-dəftərim,Bir küncdə közərən tənha ocağım.
Qələtdir qocaya novcəvan sevməkQələtdir qocaya novcəvan sevmək,Sevgi sevgisinə bərabər gərək.
Azadlıq meydanı - Kərbəla26 sentyabr. Axşam saat 22:00. Otuz doqquz zəvvarla, «Azadlıq» meydanından Kərbəla ziyarətinə yola düşürük. Bu ziyarət haqqında kifayət qədər kitabçalar nəşr edildiyindən, təkrara yol verməyərək, öz qələmimə uyğun, qısa qeydlər yazmaq istəyindəyəm.... 4 oktyabr 1998-ci il. Kərbəla şəhəri.
Ana nağıllarıGözümdən yuxumu qovaraq hər günNağıl danışardı anam mənimçün.
Sirr deyilMənim sağlığıma içdilər dünən,dedi arzuna çat bir nəfər, dünən.
Yalançı MəhəmmədBir Məhəmməd kişi vardı,Ömrü boyu
Səadətnamə, 118کودکی دید عکس خود در آبزان بترسید و بانگ زد کای باب
Vəh ki, qıldı natəvan bir gözləri sayru məniVəh ki, qıldı natəvan bir gözləri sayru məni,Qıldı rüsvayi-cəhan bir nərgisi-cadu məni.
Rüstəm və Söhrab(Firdovsidən)*Dörd məclisli opera sayağında yazılmış bir dramdır*
Gözlə-gözlə, sənMənəm bağça, sənsən bağban, barı gözlə-gözlə sən,Zəhmət çəkib gül becərsən, xarı gözlə-gözlə, sən,
A yüzə tək-təkO sərxoş yerişin, o sallanışınYetirdi dərdimi a yüzə tək-tək.
Qəzəl 126معنی حسن تو در صورت جان میبینمعکس رخسار تو در جام جهان میبینم
Nə varŞaxta gəzir şahlıq quşuBu soyuq qanlarda nə var?
Şeir 162آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار
Qitə 13به احترام به این سر نظر کنید ای خلقکه بی حیات ولی در حیات جاوید است
Rəftəne-aşeq besuye-mə’şuq (Aşiqin mə’şuqəyə tərəf getməsi)Ol gülşəni soruban yeridim,Yarəb, nə ola işim der idim.