Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gələcək oxucu, düşün bu vaxtı,Qışlada qışlamaz qoşun bu vaxtı.
Məzarını itirdikAşıq Alı, məzarını itirdik,Zalım qonşu qəbirləri düzlədi.
Həqiqətlərdən boğaza yığılanlarBu günnə qədər yalanlar söylədik bir-birimizə,
Qəzəl 4269Kaş günəş üzlü o yar indi xiridarım ola,Gövhərəm, bir alanım, yaxşıca bazarım ola.
Qəzəl 198Tilsiminə düşmüşəm mən qəzanın, yaxşı bax!Nə sovrulan tozum var, nə əsir olmuş torpaq.
Qəzəl 17پیشآر، ساقی، آن می چون زنگ راتا ما براندازیم نام و ننگ را
Qəzəl 323Səndən ürək qəmin, gözəlim, pünhan etmərəm,Bu eşqi gizli, ey gözəlim, bir an etmərəm.
KooperativDünən baqqal Məşədi Qulam gəlmişdi idarəmizə. Deyir:– Dükanımı yığışdırıram.
Boyun serv ü tenün çün yâsemîndürBoyun serv ü tenün çün yâsemîndürCemâlün şemse-i rûy-i zemîndür
İqbalnamə, fəsil 38Müğənni, bir quşsan - vaxtı düz bilən,De görək: nə qədər keçmiş gecədən?
Qəzəl 642پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنیما با تو بوده ایم، «سیور من بجان سنی »
AprelAprel günəşi məndə bir düşüncə yaratdı,O düşüncə fikrimi işıq aləmə atdı.
Üzün bədri cahanın danəsidirÜzün bədri cahanın danəsidir,Yerü göy, ayü gün pərvanəsidir.
Töhfeyi-Sami, bölmə 585از جمله کاتبان شهر شیراز بود و بسرعت کتابت او کم کسی کتابت میکرد و گاهی بشعر میل میکرد این مطلع از اوست :بی روی دل فروزت عشاق را طرب نیست
Qəsidə 16فراز ماه بتا زلف مشگبوی متابمتاب زلف و دل ما بداغ مهر متاب
Mən eylə bilirdim ki, mənə yar olacaqsanMən eylə bilirdim ki, mənə yar olacaqsan,Aləmdə mənə yari-vəfadar olacaqsan.
OcaqYunis Əmrə ocağına*Gələnlərə salam olsun,
Qitə 56حبر جهان فرید دبیر آنکه در جهانملک جهان به تیغ زبان شد مسلمش
Vladimir MayakovskiSovet poeziyasının ən görkəmli nümayəndəsi Vladimir Mayakovski ilə gənclik illərində tanış olmağımla həmişə iftixar etmişəm. Çünki şəxsən Mayakovski ilə görüşüm və əsərlərilə yaxından tanışlığım mənim yaradıcılıq həyatıma xeyirxah təsir buraxmışdır. İllər ötdükcə Mayakovskinin əvəzedilməz, təkrarolunmaz, inqilabi poeziyası mənə daha qiymətli, daha canlı, daha yaxın görünür.Mən istərdim ki, Mayakovski kimi böyük ədəbi simalar haqqında xatirə yazarkən təhriflərə, uydurmalara yol verilməsin. Təəssüf ki, bəzən belə yazılara rast gəlirik.
Ölməzdim, əgər sən kimi bir dilbərim olsaÖlməzdim, əgər sən kimi bir dilbərim olsa,Bir afəti-can, şuxi-mələkmənzərim olsa.
Uşaq bağçasıSəhər bağça şənlənir,Bir-bir uşaqlar gəlir.
Qəzəl 5آن خال عنبرین که نگارم به رو زدهدل میبرد از آنکه به وجه نکو زده
Qəzəl 149از رقیبم گر شنیدی توبه از می کردهامکذبُ تهمت افترا بهتان کجا کی کردهام
Qəzəl 38جانا حیوه من زلب می پرست تستبندم بپا مبند که جانم بدست تست
Rübai 57جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمیآوردش ظلمت شب در آغوش
Komediya kəmali-ləyaqətlə oyanıldıAvrustun 3-də Salamovların evində Qarabağda axır vətdə erməni-müsəlman qirğınında yaralanmış müsəlmanların mənfəətinə müdiri-məsuk uçitel Əlicabbar Orucəliyev cənablari sair ziyalı cavanlar ilə mütəffiq N.Vəzirovun dörd pərdəli “Yağışdan çıxdıq, yağmura düşdük” komediyasın səhneyi-tamaşaya qoydular. Spektakl çıxarılacaq otaq vəsi və geniş zaldan ibarət idisə də, izdiham və qələbəlikdən insan adətən yerindən hərəkət edə bilməyirdi. Tamaşaçiların boylə cəm olduqlarında ancaq ianə etmək ən ümdə məqsədləri və saf-sadiq niyyətləri olduğu hər kəsin nasiyeyi-əhvalından müşahidə olunurdu. Ianə mətlub vəchilə olmuş idisə də, spektakl dəxi müntezəm bir surətde tərtib olunmuş vəz ilə hüzurə çıxarılıb, kəmali-ləyaqət ilə oynanıldı.Cəbrayılov cənabları (Hacı Qənbər) hansi ki, öz dövleti[ni] əla dərəcədə dərk etdiyindən hərəkati-səkənatında və ədayi-kəlimat və bəyənatında ziyadə məharət göstərib, cəmaəti qah-qah ilə güldürürdü. Cənab Məhəmmədov (Aşıq Vəli) aşıqlar tərzində gözəlcə saz çalıb, xoş avaz ilə oxumağında və məlahətli oynamağında cəmaəti valeh ediyordu. Ağalarbəy Hüseynbəyov (Əşrəf) özünü səhneyi-tamaşada asudə saxlamaqla müəssir dediyi ibrətamiz sözləri tamaşaçıları məbhut etmişdi. Mustafayev (Cəbi) öz rolunu nəhayət dərəcədə əzbərləmişdi. Danışığında, hərəkətində bir hiyləkar nökəri mücəssəm ediyordu.
Ürəkdən danışaqYaylaq şəhərinin yaşıl yamaclarına gedən yol göy köynəyə dolaşan qurşaq kimi qəşəng və cazibəli idi. Bir-birini təqib edən ağ "Volqa"lar mənzilə yaxınlaşdıqca yavaşıyır, dayanırdılar. Sərnişinlər dərhal maşından çıxıb, çəmənlikdə əyləşən, şən bir məclis üçün halay vuranların yanına tələsirdilər. Şənliyə gələnləri salamlayıb yer göstərəndən sonra Azər müəllim üzünü məclisə tutub ucadan səsləndi:– Yoldaşlar, gəlin indi də bir az ürəkdən söhbət açaq!
Xavər üçünKaranlıklar çökürkən pəncərəmdə hər axşam,Parlar, gülər ruhimə gözlərində yanan şam.
Mənim NaxçıvanımSinəmdə o yerin dağ havasıdır,Qaynar bulaqları qaynar qanımda.
A ləbləri badə, ağzı piyalə!A ləbləri badə, ağzı piyalə!Bir söz desəm olma bidəmaq, sənə.