Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir nankora*Bir güzgüyə bax gör ki, günü ağlı deyilsən,
Gözəlim, gül yanağın qırmızıdır məxmərdənGözəlim, gül yanağın qırmızıdır məxmərdən,Dodağın ləldən artıqdı, sinən mərmərdən!
SavaşKöçəri həyatından*Yenə səssiz, cansız yurdlar qol atmışdı hər yana,
Qəzəl 184کو همّت مردانهای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم
Qəzəl 98آن نه نقشیست که در خاطر نقاش آیدفرخ آن چشم که بر طلعت زیباش آید
Ləali-mənzumə, fəsil 35ایزد که بجود خودستائی کردهوز گنج نهان پرده گشائی کرده
Zəhmət, ağıl, bəxt(Nağıl kimi)*Yamacda, qara torpaqda kotan sürən bir kişinin başında mübahisə düşdü.
Dedilər Kür quruyurDedilər quruyur mənim Kür çayım,Yerimdə quruyub qaldım, a dostlar.
“Ziyafət”dən qayıdan qızGecə keçib gecədən,keçən yoxdu küçədən.
Vəh-vəh! Necə xəstədili-fərsudəVəh-vəh! Necə xəstədili-fərsudə,Ömrüm tələf, ovqatım ola bihudə.
Qəsidə 1ای سواد عنبرین فامت سویدای زمینمغز خاک از نکهت مشکینلباست خوشهچین
Rübai 292Dedin ki, olaram mən sənə kömək,Səbr elə, darıxma, dərdə dözərək.
Qəzəl 551دل خود را به دیدار تو حاجتمند میدانمغم هجر تو بنیادم بخواهد کند، میدانم
Rübai 93Xoşdur sənlə edəm bir seyri-çəmən,Dola göz yaşımla ətəyim həmən.
Qadağa etməkÜç şeyi qadağan etmək lazımdır:Birinci “allah” ləfzini ağıza alıb, bu haldan o hala, o haldan bu hala çevirməyi qadağan etmək lazım gəlir və cəmi teatr tamaşalarını ki, orada Allah və müctəhid adı məsxərəyə qoyulur, bunları bilmərrə tərk etmək lazım gəlir. Buna da ümdə illət budur ki, bu axır vaxtlarda bir para cavanlar az qalıblar ki, Allah həzrətlərini bir yolluq danalar.
Ne server hûbsın cân ki cânun senden sütûrı varNe server hûbsın cân ki cânun senden sütûrı varNe güneşsin güneşün cemâlün ile nûrı var
Xosrov və Şirin, fəsil 106Üçüncü söylədi: fərz et bir çobanBaxdığı sürüyə qurd vura ziyan.
Qəzəl 107جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمستلطف فرما و کرم کن، که مقام کرمست
Ola bilsəm!Qoca bir dükançının bulvarda çayxanada xidmət edən gənc bir rus qızına məktubu*Şadəm gecələr çayına mehman ola bilsəm,
Qəzəl 270گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاریدل من از تو برنجد مگر به بیزاری
Qəsidə 190ایا سروی که سوسن را ز سنبل سایبان کردیز بوی سوسن و سنبل جهان پر مشگ و بان کردی
Töhfeyi-Sami, bölmə 163از اردبیل عراق است و بقدر خوش نویسی دارد . و خالی از فضیلتی نیست این مطلع از اوست :از تاب دوری تو مرا تاب و تب بسوخت
Hikmət (İki aqil kəs eyləməz dəva)İki aqil kəs eyləməz dəva,Eyləməz bir-birinə büğz əsla.
Qızılgül gülümsər, bülbül qan ağlarQızılgül gülümsər, bülbül qan ağlar,Zavallı pərişan-pərişan ağlar,
Qəsidə 55که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟که کرد اساس ممالک ممهد و محکم؟
Bacım üçünGörüb rəngi solmuş gül yarpağını,Dünən bir kitabın arasında mən.
Yüz dəfə cəfa gəlsə bizə sevgilimizdənQəzəl xalq şairi Səməd Vurğuna həsr olunmuşdur*Yüz dəfə cəfa gəlsə bizə sevgilimizdən,
Qızım AltunsaçaZalım əcəl, bağçamdan qopardı şən gülümü,Bahar ikən susdurdu o körpə bülbülümü.
Qəzəl 194آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه میکشان را گوید چراغ روشن
Qəzəl 99مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید