Fuzuli · Masnavi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Çün büdi kim olduğunu Leyli,Rüxsarına axdı əşk seyli,
Bu, Leylinin bahari-ömri xəzana irdigidirSaqi, gözə gəldi nəş'əyi-mey,Bir neçə qədəh yürüt peyapey!
Bu, sərdəftəri-ənbiyanın kitabi övsafından bir vərəqdir və sərvəri-əsfiyanın gülzari-lətafətindən bir təbəqdirEy padşəhi-səriri-lövlak,Məqsudi-vücudi-xakü əflak!
Bu, bir təriq ilə kəsri-nəfsdir və müqəddimeyi-mədhi-padişahi-əsrdirSaqi, nə idi bu cami-gülgunKim, eylədi halımı digərgun?
Bu, səbəbi-nəzmi-kitabdır və baisi-irtikabi-əzabdırSaqi, tut əlim ki, xəstəhaləm!Qəm rəhgüzərində payimaləm.
Bu, bünyadi-binayi-bəladır və müqəddimeyi-ələmi-ibtiladırMəktəbdə onunla oldu həmdəmBir neçə mələkmisal qız həm.
Bu, Məcnun atasının vaqifi-hal olduğudur və onu biyabani-möhnətdə bulduğudurGəncinəgüşayi-gəncgöftarOlmuş bu əda ilə gühərbar:
Bu, Leylinin bahar əyyami seyri-gülzar etdigidir və gülzarda muradına yetdigidirBir gün ki, bahari-aləmarayZövq əhlinə oldu rahətəfzay,
Bu, Leylinin əbr ilə izhari-niyazıdır və eşq babında kəşfi-razıdırƏbr ilə təkəllüm etdi ağaz:"K'ey ahim ilə həmişə həmraz!
Bu, Məcnunun Növfəl ilə dərdi-dil ədasıdır və şərhi-təfsili-macərasıdırMəcnun dedi: "Ey yeganeyi-əhd!Tədbirimə çoxlar etdilər cəhd,
Bu, Məcnunun zəncirə özün müqəyyəd etdigidir və bəhanə ilə Leyli tərəfinə getdigidirBir gün səhər ol mücaviri-dəşt,Eylərdi güruhi-vəhşlə gəşt.
Bu, Məcnunun zəncirə şərhi-qəmidir və bəyani-silsileyi-ələmidirOl silsiləyə olub həmavaz,Ağlardı ki, "Ey, mənimlə həmraz!
Bu, Məcnun atasının tərki-niza etdigidir və naçar həsrətlə vida etdigidir"K'ey rişteyi-gövhəri-muradım!Ayineyi-hüsni-e'tiqadım!
Bu, İbni Səlamın keyfiyyəti-vəfatıdır və Leylinin ol bəladan nicatıdırSaqi, fələkin gör inqilabın!Göstər qədəh içrə mey hübabın!
Məcnunun Leyli vəfatından xəbərdar olduğudur və dust yadı ilə dünyadan getdigidirMöhnət çəmənində gül dərənlər,Aləmdə yaman xəbər verənlər
Bu, ərbabi-vəfadan təvəqqöi-qəbuli-mə'zirətdir və əshabi-zəkadan təmənnayi-duayi-məğfirətdirİnsaf ver, ey həsud, insaf,Tə'n etmə ki, cövhərin degil saf!
Bu, vacibül-vücud isbatına bürhani-qate'dir və bəqai-sair mövcudata dəlili-mane'dirEtmok gərək əhli-feyzi-biniş,Təhqiqi-vücudi-afəriniş.
Bu, tuğrayi-misali-məhəbbətdir və dibaçeyi-divani-möhnətdirDehqani-hədiqeyi-hekayət,Sərrafı-cəvahiri-rəvayət
Bu, Leylinin pərvanəyə kəşfi-razıdır və onunla filcümlə izhari-niyazıdır"K'ey, tairi-aşiyaneyi-eşq!Sərgəşteyi-abü daneyi-eşq!
Bu, Leylinin ay ilə münazirə qıldığıdır və xurşid kimi şövq oduna yaxıldığıdır"K'ey gah qədim kimi xəmidə'Gahi pür olan misali-didə!
Bu, Leylinin künci-qəmdə giryanlığıdır və Məcnunun vadiyi-eşqdə sərgərdanlığıdırZar ağlar ikən bu rəsmə ol mah,Bir türfə səda eşitdi nagah.
Bu, Leyliyə Məcnunun istiğnasıdır və isbati-səfayi-imlasıdırMəcnun dedi: "Ey büti-pərivəş!Xaşaki-zəifə urma atəş!
Bu, səadətli bəy həzrətlərinin mədhidirEy xameyi-sərkəşi-səbükxiz,Vəqt oldu ki, olasan gühərriz!
Bu, Kə'bədən Məcnunun müraciətidir və vühuş ilə müsahibətidirBir-bir eşidib sözün atası,Bildi ki, qəbul olur duası,
Bu, Leyli əhvalından bir xəbərdir və mə'şuqü aşiq ətvarından bir əsərdirSaqi, mütəəllimi-xumarəm,Müştaqi-şərabi-xoşgüvarəm!
Bu, Leylinin səbaya pəyami-əhvalıdır və ümid ilə dəf'i-məlalıdırEylərdi səbaya dərdin izhar:"K'ey badi-səba, dur indi, zinhar!
Bu, Növfəlin Leyli həşəmətlə rəzm etdigidir və rəzmdə qalib olmayıb sülhə əzm etdigidirNovfəl ki, eşitdi bu cəvabı,Tərk eylədi şahidü şərabı,
Bu, Zeyd vəfadarın Məcnuna xəbər gətirdigidir və İbni Səlam ilə Leylinin peyvəndi müjdəsini yetirdigidirSahibxəbəri-fəsanəpərdazBu tərz ilə qıldı qissə ağaz