Fuzuli · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چو از غم کنم چاک پیراهنم راز مردم کند اشک پنهان تنم را
Ghazal 1بِاسمک اللهم یا فتاح اَبوابُ المنایا غنی الذات یا مَن فیهِ بُرهان الغنا
Ghazal 185گفتمش دل ز غمت زار و حزین میبایدگفت آری سخن اینست چنین میباید
Ghazal 318آزارها ز یار جفا کار می کشمتا کار او جفاست من آزار می کشم
Ghazal 320گهی که بر گل روی تو چشم تر بگشایمهزار سیل ز خونابه جگر بگشایم
Ghazal 2ای ذکر ذوق بخش تو زیب زبان مابی ذکر تو مباد زبان در دهان ما
Ghazal 3ای بسته دانش تو زبان سوآل ماناکرده شرح ، پیشِ تو معلوم حالِ ما
Ghazal 38گلرخا، نوش لبا، سیم برا، سرو قداما بدا قبلک ما فیک من الحسن بدا
Ghazal 101ناله زاری که در دلها اثر دارد کجاستآه جانسوزی که دلها را بدرد آرد کجاست
Ghazal 206سوخت دل صد قطره خون در چشم تر دارد هنوزمرد آتش شعله با صد شرر دارد هنوز
Ghazal 55گر گریزم دم بدم بر آتش دل دیده آببر چنین سوزی که دل دارد کی آرد سینه تاب
Ghazal 210دل اسیر لعل آن گلبرگ خندانست بازکار من از دست دل چاک گریبانست باز
Ghazal 238بود درد دل از سودای عشقت حاصل عاشقچه حاصل چون نه آگاه از درد دل عاشق
Ghazal 248مه من از تو غم بی حساب دارد دلهزار محنت و صد اضطراب دارد دل
Ghazal 335به جان دور از تو ای شمع از غم شبهای تارم منمرا شب گشت از غم چند شب را زنده دارم من
Ghazal 339می شود هر دم جنون ما ز ابرویت فزونهست ابروی تو ما را سر خط مشق جنون
Ghazal 366ز فلک می گذرد آه و فغانم بی تواین چه عمر است که من می گذرانم بی تو
Ghazal 385مرا ای سایه در دشت جنون عمریست همراهیز اطوارت نیم راضی نداری اشکی و آهی
Ghazal 396دلا آن به که چون با خوب رویان همنشین باشینباشی غافل از ایام دوری دوربین باشی
Ghazal 402سال و مهم بر زبان روز و شبم در دلیمن ز تو غافل نیم گر تو ز من غافلی
Ghazal 75مه من شام غمت را سحری پیدا نیستآه ازین غم که ز مهرت اثری پیدا نیست
Ghazal 116دل دامن هوای تو محکم گرفته استمرغی چنان هوای چنین کم گرفته است
Ghazal 143من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشدخاک کویت همه دم در نظر من باشد
Ghazal 191گر فلک با تیغ کین بر سینه ام چاک افکنددل ز چاک سینه ام آتش بر افلاک افکند
Ghazal 213چیده ایم از اختلاط خلق دامان هوسنه کسی پروای ما دارد نه ما پروای کس
Ghazal 249زبان مرغ می داند مگر گلکه دارد گوش بر فریاد بلبل
Ghazal 250تا خط سبز تو پیدا شده بر عارض آلعارضت ماه تمامیست میان دو هلال
Ghazal 252ندیده کام دل از کوی آن سیمین بدن رفتمبه سان لاله بر دل داغ حسرت زین چمن رفتم
Ghazal 262در هستی بقفل نیستی بر خود چنان بستمکه فرقی نیست پیش هر که هست از نیست تا هستم
Ghazal 268به یک جام لبالب آنچنان کن ساقیا مستمکه در شرعم نفرمایند حد شرب تا هستم