Ghazal 191

گر فلک با تیغ کین بر سینه ام چاک افکنددل ز چاک سینه ام آتش بر افلاک افکند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 194

دل اسیر خم گیسوی تو شددیده حیران مه روی تو شد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 203

خواهم چو سایه افتم دنبال آن سمنبرهر جا که او نهد پا من جای پا نهم سر

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 216

یارب بحق حرمت رندان درد نوشما را میفکن از نظر پیر می فروش

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 222

لاف زد پیش رخت گلبن ز گلبرگ ترشزد صبا از قهر گلبرگ ترش را بر سرش

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 238

بود درد دل از سودای عشقت حاصل عاشقچه حاصل چون نه آگاه از درد دل عاشق

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 249

زبان مرغ می داند مگر گلکه دارد گوش بر فریاد بلبل

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 262

در هستی بقفل نیستی بر خود چنان بستمکه فرقی نیست پیش هر که هست از نیست تا هستم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 308

از او پرسید سرّ آن دهان را، من نمی‌دانمخدا می‌داند این سر نهان را، من نمی‌دانم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 322

چیست جرم من که باز از چشم یار افتاده‌اممعتبر بودم ز چشم اعتبار افتاده‌ام

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 366

ز فلک می گذرد آه و فغانم بی تواین چه عمر است که من می گذرانم بی تو

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 385

مرا ای سایه در دشت جنون عمریست همراهیز اطوارت نیم راضی نداری اشکی و آهی

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 397

در کبودی فلک چون مه من نیست مهیبر سر هیچ مهی نیست هلال سیهی

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 37

ای آنکه آفت دل و جان و تنی مرامن دوستم ترا تو چرا دشمنی مرا

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 81

گر نقابی نبود مهر رخش را غم نیستتاب رخساره او هم ز نقابی کم نیست

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 85

آزمودم عشق خوبان را بلایی بوده استوانکه می گویند عاشق مبتلایی بوده است

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 87

غیر ناکامی ز محبوبان مرا مطلوب نیستعاشقان را کام دل جستن ز خوبان خوب نیست

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 94

هست با خلعت گلگون قدت ای حور سرشتالفی کش قلم صنع به شنگرف نوشت

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 95

تا غایبی تو مجلس ما را حضور نیستدور از تو بی حضوری عشاق دور نیست

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 100

من نگویم چون قدت سروی ز بستان برنخاستخاست اما فتنه انگیز و خرامان برنخاست

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 123

مرا هرگه که پندی می‌دهد با چشم تر ناصِحنهال محنتم را می‌دهد آب دگر ناصح

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 138

ندانستم که آن ماه آن چنین راه ستم گیردشود سرکش ز پا افتادگان را دست کم گیرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 158

کلکی که صورت من و آن دلربا کشیدافکند طرح دوری و از هم جدا کشید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 165

دوشم انیس خلوت گرمابه یار شدهر موی بر تنم مژه اشکبار شد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 188

رنجیدم از دل خواهمش زلف ستمکاری بردگردد هزاران پاره و هر پاره را تاری برد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 218

مرا دل ترک داد و کرد میل آن مه دلکشکه دارد میل بالا شعله چون می‌خیزد از آتش

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 253

من که بی‌لاله‌رخی ساکن گلخن شده‌امزآتش عشق چنین سوخته خرمن شده‌ام

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 256

نفسی نیست تمنای تو بیرون ز سرمتو ز من بی خبری کی ز تو من بی خبرم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 340

نمی مردم از آن تیغی که زد آن سیمبر بر مناگر از پی نمی زد سایه اش تیغ دگر بر من

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 343

شد چاک چاک سینه و از قطرهای خونافتاد پاره پاره دل از چاکها برون

FuzuliGhazal1 min