Fuzuli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چو از غم کنم چاک پیراهنم راز مردم کند اشک پنهان تنم را
Ghazal 1بِاسمک اللهم یا فتاح اَبوابُ المنایا غنی الذات یا مَن فیهِ بُرهان الغنا
Qasida 19بتحریک هوا برگ رزان در باغ ریزان شدبهر سو صفحه بهر خط سبزه زر افشان شد
Ghazal 185گفتمش دل ز غمت زار و حزین میبایدگفت آری سخن اینست چنین میباید
Ghazal 318آزارها ز یار جفا کار می کشمتا کار او جفاست من آزار می کشم
Ghazal 38گلرخا، نوش لبا، سیم برا، سرو قداما بدا قبلک ما فیک من الحسن بدا
Rubai 95دارد دل زارم آرزوی رخ اوتا من بوصالش برسم طالع او
Ghazal 206سوخت دل صد قطره خون در چشم تر دارد هنوزمرد آتش شعله با صد شرر دارد هنوز
Ghazal 320گهی که بر گل روی تو چشم تر بگشایمهزار سیل ز خونابه جگر بگشایم
Rubai 19آن شوخ که دل خراب نظاره اوستچشمم حیران ماه رخساره اوست
Rubai 22ای مشک اسیر گیسوی خم بخمتعنبر مسکین خط مشکین رقمت
Qit'a 39از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگارذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم
Ghazal 116دل دامن هوای تو محکم گرفته استمرغی چنان هوای چنین کم گرفته است
Ghazal 335به جان دور از تو ای شمع از غم شبهای تارم منمرا شب گشت از غم چند شب را زنده دارم من
Ghazal 339می شود هر دم جنون ما ز ابرویت فزونهست ابروی تو ما را سر خط مشق جنون
Qit'a 17گفتم ای چرخ تو بر سینه من سوختهاین همه داغ که حصر و حد و پایانش نیست
Qit'a 27عادت اینست فیض فطرت رادر بنای وجود نوع بشر
Ghazal 55گر گریزم دم بدم بر آتش دل دیده آببر چنین سوزی که دل دارد کی آرد سینه تاب
Ghazal 75مه من شام غمت را سحری پیدا نیستآه ازین غم که ز مهرت اثری پیدا نیست
Ghazal 101ناله زاری که در دلها اثر دارد کجاستآه جانسوزی که دلها را بدرد آرد کجاست
Ghazal 107هجوم سیل سرشکم ز دل اثر نگذاشتز من که آتشم این آب یک شرر نگذاشت
Ghazal 191گر فلک با تیغ کین بر سینه ام چاک افکنددل ز چاک سینه ام آتش بر افلاک افکند
Ghazal 210دل اسیر لعل آن گلبرگ خندانست بازکار من از دست دل چاک گریبانست باز
Ghazal 248مه من از تو غم بی حساب دارد دلهزار محنت و صد اضطراب دارد دل
Ghazal 262در هستی بقفل نیستی بر خود چنان بستمکه فرقی نیست پیش هر که هست از نیست تا هستم
Ghazal 268به یک جام لبالب آنچنان کن ساقیا مستمکه در شرعم نفرمایند حد شرب تا هستم
Ghazal 322چیست جرم من که باز از چشم یار افتادهاممعتبر بودم ز چشم اعتبار افتادهام
Ghazal 363نمی خواهم که گوید هیچ کس احوال من با اوکه می میرم ز غیرت گر کسی گوید سخن با او
Ghazal 366ز فلک می گذرد آه و فغانم بی تواین چه عمر است که من می گذرانم بی تو
Ghazal 385مرا ای سایه در دشت جنون عمریست همراهیز اطوارت نیم راضی نداری اشکی و آهی