Fuzuli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
من که بیلالهرخی ساکن گلخن شدهامزآتش عشق چنین سوخته خرمن شدهام
Ghazal 256نفسی نیست تمنای تو بیرون ز سرمتو ز من بی خبری کی ز تو من بی خبرم
Ghazal 322چیست جرم من که باز از چشم یار افتادهاممعتبر بودم ز چشم اعتبار افتادهام
Ghazal 340نمی مردم از آن تیغی که زد آن سیمبر بر مناگر از پی نمی زد سایه اش تیغ دگر بر من
Ghazal 343شد چاک چاک سینه و از قطرهای خونافتاد پاره پاره دل از چاکها برون
Ghazal 367ز درد دل سختی از زبان من بشنومشو ز درد دلم بی خبر سخن بشنو
Ghazal 4زهی فیض وجود از پرتو ذات تو عالم راکمال قدر تو برداشته از خاک آدم را
Qit'a 7ای که رای روشنت آیینه گیتی نماستهیچ سری نیست کز رای تو باشد در حجاب
Rubai 9در جان غم عشق تو نهانست مراآرام دل و راحت جانست مرا
Rubai 15نگشاد بپرسش من آن دلبر لبکام دل من نداد آن شکر لب
Qasida 16نوبهارست جهان رونق دیگر داردباغ را شمع رخ لاله منور دارد
Ghazal 17ساقیا می ده که حرفی ز آن دهان گویم تراتا نکردم مست کی راز نهان گویم ترا
Rubai 17ای دل اگرت هوای این درگاه استبگذر ز وجود خود که سد راه است
Ghazal 20روزی که پیش خویش نبینم حبیب رادارم هزار شوق که بینم رقیب را
Ghazal 26شبی آمد به خوابم یار و برد از دیده خوابم راسبب آن خواب شد بیداری چشم پر آبم را
Ghazal 28نی دل و دین ماند نه صبر و شکیبایی مرارفته رفته جمع شد اسباب تنهایی مرا
Qasida 30یا من علت بتربته رتبه النجفتو در شاهواری و خاک نجف صدف
Qit'a 31دوش طفلی پری رخی دیدمگفتم ای شوخ شکرین گفتار
Rubai 32ای ملک تو فارغ از شریک و وارثو آن ملک همین قدیم و باقی حادث
Qit'a 34مرده دیدم پریشان گشته اجزای تنشکرده منزل استخوان کله اش از مار و مور
Qit'a 36درین حدیقه حرمان ز کثرت اندوهاگر شود چه عجب عندلیب ناطقه لال
Ghazal 40هیچگه بر حال من رحمی نمیآید ترامیکشی ما را مگر عاشق نمیباید ترا
Qit'a 40بعالم گفتم ای ظالم چرا مشغول خود گردیبزرگی را که من از مخلصان صادق اویم
Qit'a 45اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغتخبر ز غایت عرفان صفای طبع نبی
Rubai 55شمشاد که گشتست بقد تو اسیرمی رفت پیت چو سایه ای ماه منیر
Rubai 58فریاد که دور فلک شعبده بازکردست بروی ما در شعبده باز
Rubai 77صد شکر که خاک طینتم یافت شرفافتاد مرا دامن اقبال بکف
Ghazal 82بگل خطت چو نقابی ز مشک ناب انداختهزار شاهد فتنه ز رخ نقاب انداخت
Ghazal 86ازان درین چمنم میل گلعذاری نیستکه هیچ برگ گلی بی بلای خاری نیست
Ghazal 88سایه ات را متصل ذوق وصالت حاصل استنیست دور از دولتی اما چه حاصل غافل است