Fuzuli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هر که را از لوح دل نقش تعلق زایل استمتصل نقش جمال دوست بر لوح دل است
Qasida 14مدار هفته دوران که نفع او ضررستنه گنج هفت درست اژدهای هفت سرست
Qit'a 20دام دردست و بلا دایره قید جهانعارف آنست کزین دایره بیرون باشد
Rubai 20مشتاق وصال تو کسی نیست که نیستحیران جمال تو کسی نیست که نیست
Ghazal 22ز آتشینرویی جدا میافکند دوران مراچون شرر البته خواهد کشت این هجران مرا
Qit'a 23نوجوانان را خدا در اول نشو و نماچون ملک از هر خلل پاک و مطهر آفرید
Qit'a 26در صدف صدق جناب متولیکز رای منیرش عتباتست منور
Qit'a 28آدمی را فضل صوری و کمال معنویستنیست هر وقتی بهر حالی که باشد بی اثر
Qit'a 30بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آنچون اشتداد الفت من دید روزگار
Qasida 31شد از شکوفه چمن را لطافتی حاصلنماند نامیه را از خزان گره در دل
Ghazal 37ای آنکه آفت دل و جان و تنی مرامن دوستم ترا تو چرا دشمنی مرا
Qit'a 37عاشق صاف طبع و پاک دلمواله حکمت جلال و جمال
Rubai 39حکم ازلم اسیر رفتار تو کردحیران لب و واله گفتار تو کرد
Rubai 40روزی که ز هر چه هست آثار نبودوز خواب عدم زمانه بیدار نبود
Qasida 42خیز ای ناقه دوران روش گردون تنکه چو بدرت کف پا هست هلالت گردن
Ghazal 43چشم بگشادم ببالایت بلا دیدم ترابیخودم کردی نمی دانم کجا دیدم ترا
Qit'a 44دی کرد التماس ز من پاک گوهریکای رند بهر ما صفت زاهدان مگو
Rubai 57ای بر همه عالم در احسان تو بازاولی بتو عرض راز و اظهار نیاز
Ghazal 85آزمودم عشق خوبان را بلایی بوده استوانکه می گویند عاشق مبتلایی بوده است
Ghazal 87غیر ناکامی ز محبوبان مرا مطلوب نیستعاشقان را کام دل جستن ز خوبان خوب نیست
Rubai 89در دل غم یاریست که من می دانماندو نگاریست که من می دانم
Ghazal 95تا غایبی تو مجلس ما را حضور نیستدور از تو بی حضوری عشاق دور نیست
Rubai 98ای فیض هدایتت مرا هادی راهدایم تو ز حال من به از من آگاه
Ghazal 100من نگویم چون قدت سروی ز بستان برنخاستخاست اما فتنه انگیز و خرامان برنخاست
Ghazal 107هجوم سیل سرشکم ز دل اثر نگذاشتز من که آتشم این آب یک شرر نگذاشت
Ghazal 158کلکی که صورت من و آن دلربا کشیدافکند طرح دوری و از هم جدا کشید
Ghazal 165دوشم انیس خلوت گرمابه یار شدهر موی بر تنم مژه اشکبار شد
Ghazal 216یارب بحق حرمت رندان درد نوشما را میفکن از نظر پیر می فروش
Ghazal 238بود درد دل از سودای عشقت حاصل عاشقچه حاصل چون نه آگاه از درد دل عاشق
Ghazal 249زبان مرغ می داند مگر گلکه دارد گوش بر فریاد بلبل