Ghazal 69

سرو را همچو قدت شیوه رعنایی نیستاین قدر هست که او مثل تو هرجایی نیست

FuzuliGhazal1 min
Rubai 72

سوز دل خود می کنی اظهار ای شمعزین جرم بکشتنی سزاوار ای شمع

FuzuliRubai1 min
Rubai 76

دور از رخ او نمی کنم رغبت باغدارم ز تماشای گل و لاله فراغ

FuzuliRubai1 min
Ghazal 80

گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت

FuzuliGhazal1 min
Rubai 82

هر سبزه تر که سر زدست از دل خاکنوک مژه ایست از تحسر نمناک

FuzuliRubai1 min
Rubai 85

چون دید مرا مایل زلف و خط و خالافکند نظر سوی من آن طرفه غزال

FuzuliRubai1 min
Rubai 86

در پرده شدی پرده فتاد از کارمخون گشت روان و چشم گوهر بارم

FuzuliRubai1 min
Rubai 88

صد شکر که زهاد بداندیش نه ایمشیخان سفیه حیله اندیش نه ایم

FuzuliRubai1 min
Rubai 94

ماهی که شدم واله رخساره اوبربود دلم نرگس خونخواره او

FuzuliRubai1 min
Ghazal 108

امید بود که خواهد جفای یارم کشتنکرد یار جفایی در انتظارم کشت

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 111

ما را بلای عشق تو عمریست آشناستاز آشنا جدا شدن آشنا بلاست

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 119

حقه لعل لبش صد درد دارد در علاجاو ز ما مستغنی و ما را باو صد احتیاج

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 124

تنگ آمده بجلوه آهم فضای چرخخواهد گذشت عاقبت از تنگنای چرخ

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 125

چند منعم کنی از عشق جوانان ای شیخنیستم طفل فریبم بود آسان ای شیخ

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 140

خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خودزآنکه او در کار خود خوبست و من در کار خود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 151

هردم از شوق لب لعلت دلم خون می‌شودصورت حالم ز خون دل دگرگون می‌شود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 169

دل که از نرگس او چشم نگاهی داردگر نیابد چه عجب بخت سیاهی دارد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 170

هر که چراغی ز برق آه ندارددر شب هجران سوی تو راه ندارد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 173

یار از عاشق نمی باید که پروا شودتا نه عاشق درد دل گوید نه او رسوا شود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 177

کار من در عاشقی جز با غم یاری نماندگو برو عقل از سرم با او مرا کاری نماند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 178

دل درون سینه دردت را به جان می‌پروردذوق می‌بیند ازآن هردم ازآن می‌پرورد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 186

می‌کنم اظهار غم ساقی شرابم می‌دهدبی‌توقف هرچه می‌گویم جوابم می‌دهد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 189

چو پاره پاره دل از دیده ترم افتدهزار شعله آتش به بسترم افتد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 192

نه تنها جان من دردی ز گل رخساره داردجگر هم پاره زان درد دل هم پاره دارد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 209

دلا بمهر رخش دیده پر آب اندازترست پرده چشمت بآفتاب انداز

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 219

چه دعوی می‌کنی ای غنچه با لعل گهربارشچه می گویی اگر خواهند از تو لطف گفتارش

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 231

گشت محرم در حریم وصل جانانم چراغآتشی از رشک زد در رشته جانم چراغ

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 233

قد کشیدی دیده ام تیر بلا را شد هدفجلوه کردی عنان اختیارم شد ز کف

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 246

بطرف طره دستار زیبی بست یار از گلچه سروست این که دارد برگ از نسرین و بار از گل

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 265

جان را به لعل چون شکرت تا سپرده‌امدیدست لذتی که من از رشک مرده‌ام

FuzuliGhazal1 min