Fuzuli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سرو را همچو قدت شیوه رعنایی نیستاین قدر هست که او مثل تو هرجایی نیست
Rubai 72سوز دل خود می کنی اظهار ای شمعزین جرم بکشتنی سزاوار ای شمع
Rubai 76دور از رخ او نمی کنم رغبت باغدارم ز تماشای گل و لاله فراغ
Ghazal 80گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت
Rubai 82هر سبزه تر که سر زدست از دل خاکنوک مژه ایست از تحسر نمناک
Rubai 85چون دید مرا مایل زلف و خط و خالافکند نظر سوی من آن طرفه غزال
Rubai 86در پرده شدی پرده فتاد از کارمخون گشت روان و چشم گوهر بارم
Rubai 88صد شکر که زهاد بداندیش نه ایمشیخان سفیه حیله اندیش نه ایم
Rubai 94ماهی که شدم واله رخساره اوبربود دلم نرگس خونخواره او
Ghazal 108امید بود که خواهد جفای یارم کشتنکرد یار جفایی در انتظارم کشت
Ghazal 111ما را بلای عشق تو عمریست آشناستاز آشنا جدا شدن آشنا بلاست
Ghazal 119حقه لعل لبش صد درد دارد در علاجاو ز ما مستغنی و ما را باو صد احتیاج
Ghazal 124تنگ آمده بجلوه آهم فضای چرخخواهد گذشت عاقبت از تنگنای چرخ
Ghazal 125چند منعم کنی از عشق جوانان ای شیخنیستم طفل فریبم بود آسان ای شیخ
Ghazal 140خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خودزآنکه او در کار خود خوبست و من در کار خود
Ghazal 151هردم از شوق لب لعلت دلم خون میشودصورت حالم ز خون دل دگرگون میشود
Ghazal 169دل که از نرگس او چشم نگاهی داردگر نیابد چه عجب بخت سیاهی دارد
Ghazal 170هر که چراغی ز برق آه ندارددر شب هجران سوی تو راه ندارد
Ghazal 173یار از عاشق نمی باید که پروا شودتا نه عاشق درد دل گوید نه او رسوا شود
Ghazal 177کار من در عاشقی جز با غم یاری نماندگو برو عقل از سرم با او مرا کاری نماند
Ghazal 178دل درون سینه دردت را به جان میپروردذوق میبیند ازآن هردم ازآن میپرورد
Ghazal 186میکنم اظهار غم ساقی شرابم میدهدبیتوقف هرچه میگویم جوابم میدهد
Ghazal 189چو پاره پاره دل از دیده ترم افتدهزار شعله آتش به بسترم افتد
Ghazal 192نه تنها جان من دردی ز گل رخساره داردجگر هم پاره زان درد دل هم پاره دارد
Ghazal 209دلا بمهر رخش دیده پر آب اندازترست پرده چشمت بآفتاب انداز
Ghazal 219چه دعوی میکنی ای غنچه با لعل گهربارشچه می گویی اگر خواهند از تو لطف گفتارش
Ghazal 231گشت محرم در حریم وصل جانانم چراغآتشی از رشک زد در رشته جانم چراغ
Ghazal 233قد کشیدی دیده ام تیر بلا را شد هدفجلوه کردی عنان اختیارم شد ز کف
Ghazal 246بطرف طره دستار زیبی بست یار از گلچه سروست این که دارد برگ از نسرین و بار از گل
Ghazal 265جان را به لعل چون شکرت تا سپردهامدیدست لذتی که من از رشک مردهام