Rubai 70

ای در دل ما ز ذوق قرب تو نشاطعلم تو محیط هستی ماست محاط

FuzuliRubai1 min
Rubai 71

ای سر محبت تو در جان محفوظهم دل ز محبت تو هم جان محظوظ

FuzuliRubai1 min
Ghazal 73

تن که از تیر تو چون زنجیر روزن روزنستتا شدم دیوانه عشق تو زنجیر من است

FuzuliGhazal1 min
Rubai 73

داری همه شب دیده بیدار ای شمعوز سوز جگر چشم گهربار ای شمع

FuzuliRubai1 min
Ghazal 74

در هجر یار حال دل زار مشکل استزین حال واقف ار نشود یار مشکل است

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 77

هر زمان حال من از عشق تو دیگرگون استبتو چون شرح کنم حال چه گویم چون است

FuzuliGhazal1 min
Rubai 78

علم و ادبست مایه عز و شرفگوهر که نباشد چه گشاید ز صدف

FuzuliRubai1 min
Ghazal 79

بتی که شیوه خوبی به از تو داند نیستپری وشی که ز دست توام رهاند نیست

FuzuliGhazal1 min
Rubai 79

عمریست ترا عزیز طبعیست لطیفبر خود منما قید جهان را تکلیف

FuzuliRubai1 min
Rubai 81

با دیده اشکبار باید عاشقسرگشته روزگار باید عاشق

FuzuliRubai1 min
Ghazal 83

از جان بدود دل غم خالت برون نرفتوز دیده این سواد بسیلاب خون نرفت

FuzuliGhazal1 min
Rubai 91

یارب دل تیره ام منور گردانهر کار که باشدم میسر گردان

FuzuliRubai1 min
Ghazal 92

در دل لاله غمت آتش سودا انداختشمع را آتش سودای تو از پا انداخت

FuzuliGhazal1 min
Rubai 93

خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمنمن پر کنم از اشک و تو از گل دامن

FuzuliRubai1 min
Rubai 99

ابنای زمان که در جهانند همهاز جور زمانه در فغانند همه

FuzuliRubai1 min
Rubai 105

یارب به رسالت رسول عربییارب به حریم روضه پاک نبی

FuzuliRubai1 min
Ghazal 106

به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب استعرصه جلوه خورشید میان دو شب است

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 117

اگر رسوا شدم رسواییم را شد فغان باعثفغان را سوزش دل سوزش دل را بتان باعث

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 132

بر گلویم تیغ ترک تند خوی من رسیدتشنه لب بودم که آبی بر گلوی من رسید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 152

هر پری‌چهره که دوران به جهان می‌آردبهر آزار دل خسته‌دلان می‌آرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 155

بخت بد بی‌اختیار از کوی یارم می‌بردبی‌قرارم می‌کند بی‌اختیارم می‌برد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 156

در دل باختلاط کسانم هوس نماندیا بهر اختلاط درین دور کس نماند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 167

ز سروت سایه گر بر من اندوهگین افتدبه سر بردارم و نگذارم آن را بر زمین افتد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 175

گاه لطفی می‌نماید گه جفایی می‌کندشوخی آن طفل هردم اقتضایی می‌کند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 176

آمد صبا وزان گل نورس خبر ندادتسکین آتش دل و سوز جگر نداد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 181

حبیب درد دلم را دوا نخواهد کردترحمی بمن مبتلا نخواهد کرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 183

لطیفست آن پری آن به که از مردم نهان آیدمبادا گر فتد نور نظر بروی گران آید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 193

دل که سوزان بود خندان از رخ آن ماه شدآنچنان کآتش گل از فیض خلیل الله شد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 195

بخاک بنده رحم ای دلربا از تو نمی آیدتو سنگین دل بنی کار خدا از تو نمی آید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 201

یار خواهی دلا ز جان بگذراز همه هستی جهان بگذر

FuzuliGhazal1 min