Fuzuli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ببزم او سخن از درد من نمی گذردچه خلوتیست که آنجا سخن نمی گذرد
Ghazal 172طعنه اغیار بهر یار می باید کشیدیار باید طعنه اغیار می باید کشید
Ghazal 187نظر بازی که حیران رخ آن سیمتن باشدنمی خواهم که بینم از حسد گر چشم من باشد
Ghazal 196جای ما کوی تو خواهد بود تا خواهیم بودخاک آن کوییم گر سر بر فلک خواهیم بود
Ghazal 200ای مرا هر لحظه در عشق تو بازار دگرنیست بازار ترا جز من خریدار دگر
Ghazal 211شمع بزم بهجتم مهر مه روی تو بسمطلع خورشید اقبالم سر کوی تو بس
Ghazal 235باغ حسن از گل رخسار تو دارد رونقکشور عشق بتیغ مژه ات یافت نسق
Ghazal 237یارست فارغ از من و من بی قرار عشقکار منست ناله و اینست کار عشق
Ghazal 244ای دل از دیده فزون دیده ز دل سوی تو مایلدلم از دیده ترا می طلبد دیده ام از دل
Ghazal 247شب عیدست چندانی امان ای عمر مستعجلکه صبح آید کشد تیغ و کند قربانم آن قاتل
Ghazal 255بسی بی داد در عشق از بتان سیمتن دیدمز بی داد بتان کافر نبیند آنچه من دیدم
Ghazal 257بسی تاب از غم آن گیسوان پرشکن دیدمکه تا سر رشته وصلت بدست خویشتن دیدم
Ghazal 267به دل مهر تو کردم نقش و چشم از غیر بر بستمدر آوردم درون خانه شمعی را و در بستم
Ghazal 272بی خط سبزت شبی هر جا که منزل داشتمتا سحر چون سبزه پا از رشک در گل داشتم
Ghazal 278بسته شد بر رشته جان موی گیسوی تواممی کشد هر سو که می افتد گره سوی توام
Ghazal 280هر لحظه صد جفا ز بلای تو میکشمعمریست جان من که جفای تو میکشم
Ghazal 288ز آهم سوخت بیمهرِ رُخَت مَهْ، دوش کوکب همبخواهد سوخت گردون گر برآرم آهی امشب هم
Ghazal 293بدلبری سر و کاری درین دیار ندارمدرین دیار چه مانم چو هیچ کار ندارم
Ghazal 297من بسربازی ز شمع مجلست کم نیستمچیست جرم من که در بزم تو محرم نیستم
Ghazal 302از آن رو با تو من آیینه را همتا نمیبینمکه من هرگاه میبینم ترا خود را نمیبینم
Ghazal 310چو طفلان پیشهای جز گریه در عالم نمیدانمنمیداند کسی درد مرا من هم نمیدانم
Ghazal 329چرا نگاه بدور رخت بماه کنمکه چون نگاه کنی بر زمین نگاه کنم
Ghazal 332گوش بر قول رقیبان بداندیش مکنجور بر عاشق سودا زده خویش مکن
Ghazal 341داریم در زمانه بد طالع زبونطالع چنین زمانه چنان چون کنم چون
Ghazal 345زین ندامت که نشد خاک درت مسکن مناشک از چهره جان شست غبار تن من
Ghazal 348تا بدرد عشق جان از تن نمی آید بروندرد عشق او ز جان من نمی آید برون
Ghazal 351نمی دانم چه بد کردم چرا رنجید یار از منکه افکند از نظر برداشت چشم اعتبار از من
Ghazal 353ای دل از کار عشق عار مکنعشق تا هست هیچ کار مکن
Ghazal 362دل که پنهان است شوق لعل محبوبان دروغنچه بشگفته است اوراق گل پنهان درو
Ghazal 368ای مست غافل از من و خونین جگر مشومن از تو بی خودم تو ز من بی خبر مشو