Fuzuli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر سر کویت شود مدفن پس از مردن مراکی عذاب قبر پیش آید دران مدفن مرا
Rubai 31آن ماه که نور چشم اهل نظر استهر لحظه بصورت دگر جلوه گر است
Rubai 33ای امر تو عقد بند پیوند مزاجعالم بتو در فطرت و خلقت محتاج
Qasida 34روشنست از سرخی روی شفق بر اهل حالاین که او را هست در دل ذره از مهر حال
Rubai 35ای دل بگذر ز تنگنای این کاخآهنگ فنا کن که فضاییست فراخ
Qasida 46در آرزوی ناوک او مردم ای کمانسستی مکن بسویم ازو ناوکی رسان
Ghazal 47نهفتن در دل و جان درد و داغ آن پریوش راتوانم گر توان پوشید با خاشاک آتش را
Ghazal 48عشق مضمون خط لوح جبین است مراسرنوشت از قلم صنع همین است مرا
Ghazal 50شد بدیدار تو روشن دیده خونبار مایافت از وصل تو مرهم سینه افکار ما
Rubai 56جانانه طلب می کنی از جان بگذروز صحبت جان ز وصل جانان بگذر
Ghazal 59کی توانم رست در کویت ز غوغای رقیبمی کند فریاد سگ هر گه که می بیند رقیب
Rubai 64ای حلم تو طالب رضای همه کسحاصل شده از تو مدعای همه کس
Ghazal 68زلال فیض بقا رشحه ز جام منستحیات باقی من نشاه مدام منست
Rubai 68ای قصر وجودم باساس اخلاصسلطان محبت ترا خلوت خاص
Ghazal 72باغبان لطف قد آن سرو در شمشاد نیستکی نماید تربیت جایی که استعداد نیست
Ghazal 76ای طربخانه دل خلوت سلطان غمتپرده دیده سراپرده خاک قدمت
Rubai 80کار دو جهان ز عشق دارد رونقدر عشق گرفته است این نظم نسق
Rubai 84ای ماه رخت شمع شبستان خیالخالی شدن من ز خیال تو محال
Ghazal 93کم التفاتی خوبان بعاشقان ستم استزهی ستم که ترا با من التفات کم است
Ghazal 96سنگ بیداد بتان آیینه دل را شکستهر تمنایی که در دل داشتم صورت نبست
Rubai 97گر طالب آرام دلی کام مجوور کام طلب می کنی آرام مجو
Ghazal 98نی همین صد روزن از تیر تو بر جسم من استسایه ام را هم ازو صد داغ چون من بر تن است
Rubai 100جمعی که درین بساط هستند همهاز باده جام جهل مستند همه
Rubai 102تا چند ای شمع عشق بی قرارم سازیسرگشته دور روزگارم سازی
Ghazal 112هر کرا هست دلی سیمبری خواهد داشتز غم سیمبری چشم تری خواهد داشت
Ghazal 120ای مرضهای معاصی ز تو محتاج علاجتو شفیع و همه عالم به شفاعت محتاج
Ghazal 121کرد درد غیر را دلبر علاجداد ما را رشک تغییر مزاج
Ghazal 129نیست چشم من کزو اشک جگرگون میچکدبر سرم زخمیست از تیغت کزو خون میچکد
Ghazal 137عکس قد او آینه بربود خطا کردخود را چو دل ما هدف تیر بلا کرد
Ghazal 141چو مشاطه بدست آن چین زلف خم بخم گیردبچین از رشک دستش نافه را درد شکم گیرد