Fuzuli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا کی اسیر سلسله غم شود دلمپر غم از آن دو گیسوی پر خم شود دلم
Ghazal 333اسیر دام زلفم کرده بر گرد سرگردانچو گردانیده سرگشته ام سرگشته تر گردان
Ghazal 346اگر چه نیست ترحم ترا بزاری مننمی شود ز تو قطع امیدواری من
Ghazal 349غم لعل ترا در سینه جا کردم که جان است اینتمنای حیات جاودان دارم از آن است این
Ghazal 359ای بر فراز چرخ برین بارگاه توتو شاه انبیا همه خیل و سپاه تو
Ghazal 378من چه کردم که مرا از نظر انداختهنظر لطف بجای دگر انداخته
Ghazal 386ورد منست نام تو یا مرتضی علیمن کیستم غلام تو یا مرتضی علی
Ghazal 387گر خدنگ غمزه را زین سان دمادم میزنیکشته گردد عالمی تا چشم بر هم میزنی
Hədisi-ərbəinMüqəddiməNasixi-əqavili-mənqulə və ətəmmi-əhadisi-məqbulə ki, əshabi-fəsahət nəqşi-səhifeyi-e'tibar edib, ərbabi-bəlağət tərzi-cərideyi-ixtiyar edərlər ol münşiyi-ərqarai-hikmət və mümliyi-əhkami-qüdrət həmdidir ki, kəlimati-nəsayeh məzmun və nükati-məaniyi-məknun möcizbəyani-rəsulinə cari edib dəsturül-əməli-sükkani-səradiq tə'yin və nəsbül-eyni-ümmali-məsalihiddin etmiş. Səlləllahi əleyhi ve alihi və əshabihi əyyidnən mim həmləti ə'lami ulumihi və nəqlət ehkami adabihi.
Rubai 2ای معرفتت وسیله خلقت مالطف تو خمیر مایه طینت ما
Rubai 3گر اهل دلی بده رضایی بقضااز دایره رضا منه بیرون پا
Qit'a 9ای غره بر لطافت حسن و جمال خودآیا چرا جنون تو بر عقل غالب است
Qasida 13سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم استچون نباشد سجده گه جایی که خاکش آدم است
Rubai 13کام دل زار ما روا کن یاربتوفیق سخن نصیب ما کن یارب
Ghazal 15عشقت از دایره عقل برون کرد مراداخل سلسله اهل جنون کرد مرا
Ghazal 35نه از عارست گر آن مه نیارد بر زبان ما راچه گوید چون بپرسد نیست چون نام و نشان ما را
Qasida 40منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدمبه حرف قید ز کلک فنا کشیده رقم
Rubai 47تا چند مرا آتش دل تاب دهدرخت طربم بسیل خوناب دهد
Ghazal 64صیقل آیینه دلها نم چشم ترستهر کرا نمناک تر دیده دلش روشن ترست
Ghazal 104در غمت کارم به چشم اشکبار افتاده استچشم را با دل مرا با چشم کار افتاده است
Ghazal 109بهترین سیرها سیر بیابان فناستحالیا جمعیتی کانجاست در عالم کجاست
Ghazal 127گره از کار من جز نالهای زار نگشایدنبندم ناله را ره تا گره از کار نگشاید
Ghazal 130به رخسارت دمی دل دیده خونبار نگشایدکه سیلی از سرشک آن بر رخسار نگشاید
Ghazal 197سر مکش از من که از من دردسر خواهی کشیدهر دم از آه من آزار دگر خواهی کشید
Ghazal 198به درد و محنت بسیار ما را یار میداندولی کم میکند اظهار آن بسیار میداند
Ghazal 225زهی جفای تو بر من دلیل رحمت خاصمرا وفای تو نقش صحیفه اخلاص
Ghazal 228به رندان از جهنم میدهد دایم خبر واعظمگر مطلق ندیده در جهان جای دگر واعظ
Ghazal 289دایم تویی مقابل آیینه دلمتو در دلی ولی ز تو من سخت غافلم
Ghazal 291دمی مانند گردی گر جدا از خاک در گردمبگردون گر کشم سرباز می خواهم که برگردم
Ghazal 306بیاد قد تو بر سینه هر الف که بریدمخطی ز کلک عدم بر وجود خویش کشیدم