Fuzuli · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
می روم زین شهر و در دل مهر ماهی می برمکوه دردی با تن چون برگ کاهی می برم
Ghazal 314در دل الم از غنچه خندان تو دارمدر دیده نم از لعل درافشان تو دارم
Ghazal 316دمی بی عشق خوبان پری رخسار چون باشمبعالم بهر کاری آمدم بی کار چون باشم
Ghazal 334چشمی بگشا سوی من و زاری من بیندر دام غم عشق گرفتاری من بین
Ghazal 355چو شمع ز آتش دل اضطراب دارم مندل پر آتش چشم و پر آب دارم من
Ghazal 357شد واقف از خیال من آن مه بحال مننگذاشت فرق ضعف ز من تا خیال من
Ghazal 358ای بر فراز مسند عزت مکان توبرتر ز هر چه برتر از آن نیست شان تو
Ghazal 360سرم را درد بر بالین محنت سود دور از توتنم در بستر بیچارگی فرسود دور از تو
Ghazal 365شد درون سینه دل دیوانه از سودای اوبستم از رگهای جان زنجیرها در پای او
Ghazal 367ز درد دل سختی از زبان من بشنومشو ز درد دلم بی خبر سخن بشنو
Ghazal 369از آن دو پاره بانگشت معجزت شد ماهکه باشد از پی اثبات دعویت دو گواه
Ghazal 373سرم خاکیست بعد از رفتنت در رهگذر ماندهنه چشمانند بر خاک از قدمهایت اثر مانده
Ghazal 394به یاد خاک درش گرچه ای سرشک دویدیبهیچ وجه بگرد مراد خود نرسیدی
Ghazal 407چند ای دل نامه وصف بتان املا کنیذکر خوبان پری رخسار مه سیما کنی
Ghazal 4زهی فیض وجود از پرتو ذات تو عالم راکمال قدر تو برداشته از خاک آدم را
Ghazal 25دل ز من مستان نمی خواهم که غم باشد ترابا وجود لطف یار دل ستم باشد ترا
Ghazal 27بستی گره از بهر جفا زلف دو تا رابرداشتی از روی زمین رسم وفا را
Ghazal 30نم نماند از تاب خورشید رخت در خاک ماچون نگرید چون بگرید دیده نمناک ما
Ghazal 42این که در سر هوس آن قد رعناست مرافیض خاصیست که از عالم بالاست مرا
Ghazal 51باز خونبارست مژگانم نمیدانم چرااضطرابی هست در جانم نمیدانم چرا
Ghazal 56نیست تا صبح بجز فکر تو کارم همه شبکارم اینست جز این کار ندارم همه شب
Ghazal 89دل الفت تمام بآن خاک در گرفتخوش صحبتی میان دو افتاد در گرفت
Ghazal 90هوای خاک درت باز در سر افتادستز هر چه هست مرا این هوا در افتادست
Ghazal 108امید بود که خواهد جفای یارم کشتنکرد یار جفایی در انتظارم کشت
Ghazal 119حقه لعل لبش صد درد دارد در علاجاو ز ما مستغنی و ما را باو صد احتیاج
Ghazal 124تنگ آمده بجلوه آهم فضای چرخخواهد گذشت عاقبت از تنگنای چرخ
Ghazal 125چند منعم کنی از عشق جوانان ای شیخنیستم طفل فریبم بود آسان ای شیخ
Ghazal 140خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خودزآنکه او در کار خود خوبست و من در کار خود
Ghazal 145ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتدسراسیمه چو مرغ تیر خورده ز آسمان افتد
Ghazal 169دل که از نرگس او چشم نگاهی داردگر نیابد چه عجب بخت سیاهی دارد