Mirvarid Dilbazi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Saralan yarpaq düşəcək,Bu hökmüdür təbiətin.
KörpələrBilgəh qəbiristanındaMuncuq kimi düzülüb
Müşfiqi öldürdülərMüşfiqi öldürdülərQarlı bir qış səhəri
EvimdəEvimdə nə gülüş var,Nə şadlıq var,
NiyəGözlərin niyə doldu?Könlümdə tufan oldu.
TarizənYatmış həsrətimi bəsdir, oyatma!Köhnə havaları çalma tarizən!
Tək ağacXalqıma ithaf*Buludlar çaxnaşır göyün üzündə,
Vətən oğul istəyirDöymür sinəsinə hər an “mən” deyə,Uca kürsülərdən “el-vətən”!- deyə,
Boz külümdənAramızda Qara dənizGörünmür ucu, bucağı,
YüngüllükYüngüllük insana böyük kədərdir,Burda hər nə varsa, gəldi-gedərdir.
Məsul işMəsul işə qoyuldunOğul, işin mübarək!
KəşflərGilyətin bıçağı düzəltdi biriÜlgücü başları kəssin bir anda.
Yüngül adamlarlaYüngül adamlarla dostluq eyləmə,Şərabla qızanda onların başı
Nənəmiz, babamız yurd salan yerdəNənəmiz, babamız yurd salan yerdəDolaşmaq qismətim olarmı bir də?
AparGedirsən qəlbi möhnətli,Nəyim var səndən qiymətli,
Od üstündə çiçək bitməzSən o tayda,Mən bu tayda,
Qapımı döyürlərÜrəyim bir parça ətlə qan deyil,Qış susqun,
Od söndü, külüm qaldıDilim var, sözüm hanı?Adım var, özüm hanı?
Haqq və ədalət!Bu bəlkə bir quru sözmüş,İnsan dar ayaqda ədalət gəzmiş.
SarpBir qılıncla ikiyəBölünmüşdür bir bədən.
Unudulmaz Zərifə xanımın əziz xatirəsinəO ağıl, o kamal, sədaqət rəmziBənövşə fəslində tərk etdi bizi.
AzərbaycanımTorpağı – türbət,Suları – şərbət,
BakıOcağım, odumKədərlim, şadım,
Həsrətəm sizəEy gözümün yaşı,Sinəmin dağı,
Od ələnərGöyərməz qovrulmuş buğda,Bar verməz bağbansız bağ da.
Olarmı?Gəl səninlə eli gəzək,Ağsaqqallar desin görək,
DüşüncələrYaman dalğın halım olur,Pərişan əhvalım olur,
NizamiNizami, sən neçə şah yola saldın,Kamal dünyasının şahı sən oldun.
CavadımNəticəm bir yaşlı Cavada*Dedik: – Hələ tezdir!
HanıHanı o ürək ki, onu duyaydım,Hanı o nəğmə ki, ona uyaydım,