Nariman Hasanzade
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Daş üstə yazı: “İnsanlara hürriyyət, millətlərə*istiqlal!”. Son nəfəsində o üç dəfə “Azərbaycan!”*
Öldürürlər yaxşılarıBir güldana qoymuşdularQızılgülü,
Dünyanın heç kəsi yoxduGülər üzlüm, çox ağlama!göz yaşı məlhəm olmayıb.
Lalə Rasim qızına“Nabat xalanın çörəyi” əsərinin oxucusuna*Nəriman əmiyə qılınc al, ata,
“Təzə” xalq gəlir...müğənni restoranda pişiyinə ad günü keçirirdi*Qəzetlərdən*
Hacının qızıGörkəmli filosof, professor Camal Mustafayev kübar qadın Sara xanıma universitetdən aldığı maaşdan yardım əli uzatmış, bunun üstündə təqib edilmişdir.*Müəllif*
Məhəbbət“Əlli beş ildir “Leyli və Məcnun”da tar çalıram”.*Tarzən Bəhram Mansurov*
Mənim tariximMən öz tariximi varaqlayıram,Romanın ən qədim kitablarında.
2. Mən bilsəydimŞəklimizi qoydum bu gün qabağıma,gülüşlərin gəldi birdən qulağıma,
Dərddi ki, dərdlinin yoxdu yiyəsiSənin dərdin alım, “nisyə dərd” dedin,gözündən oxudum: çəkənə yazıq!
29 güllənin yiyəsiAtəş!Şəmkirdə atəş!
Torpağa büründü, kürk əvəzinəİlahi! Moskva nə soyuq idi,əlcəyin içində donurdu əlim.
MəhəbbətMən sənə bağlıyam xatirələrlə,nə bilim,
Oxu zalındaMən inadcıl bir gözəllədanışıram astadan,
Mənim səadətimQarşımda ən zərif çılpaq bir bədən,dünya mavi dəniz, o ağ bir ada.
Qızlardan oğlanlaraOğlanlar, qızlara hörmət eyləyin,ya sevin qızları, ya rədd eləyin.
Sirr sözüMəni gizli imtahana çəkirsən,lazımdımı açıq deyim hər sözü?
Xanımın sərgidə iştirakıXanım sərgi düzəldir,sərgisi nə gözəldir.
Həmin sinifdəNazim içdi çayını,yedi qoğal payını.
Arxada uçurum, qabaqda ZamanKeçirəm Bakının küçələrindən,bu günü qürbətdi, dünəni Vətən.
Mənsiz yaşaÖyrən mənsiz yaşamağa,mənim gülüm.
Bəs eylərDərdini hamıya demə,bir nəfər bilsə bəs eylər.
Ayrılıq ayrılıqdıBu ayrılıq, ayrılıqdı,istər elə, istər belə.
Millət öz-özünə güldü nəhayətHeykəl uçuruldu, töküldü getdi,heykələ bu baxdı, o güldü, getdi.
Şairlər ağlayacaqEvdə girovdu gəlin.tərəddüdlər içində.
Mənim taleyimi yazan ayrıdıSənə neyləmişəm it cənabları,qızışıb hürürsən məni görəndə.
Dünyada tərifli bir gün olmadıQələm qardaşım Bəkir Nəbiyev*Nizami külüngü Fərhada verdi,
Bir şeir oxudum... mənim şerimiBir şeir oxudum... mənim şerimidinlədi sonuncu misraya kimi.
Niyə demədinizSizi düşünürəm oturub bəzən,ey mənim möhtərəm müəllimlərim.
1. Sabah gələsiydiİri, mavi gözlərində çəhrayı eynək,sarı, tüklü əllərində yazı var idi.