Qasim Anvar · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در شرح آن جمال بیانها ز حد گذشتدر حسن یار حیرت جانها ز حد گذشت
Ghazal 205دردم ز اشتیاق تو ز اندازه در گذشتاز پا در اوفتادم و آبم ز سر گذشت
Ghazal 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفتدل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
Ghazal 218ای دل، چو پیش آمد غمی، آن را فرج دان، نه حرجبرخوان به پیش صابران کالصبر مفتاح الفرج
Ghazal 226سفر گزیدم ازین آستان کون و فسادبر آسمان معالی، سفر مبارک باد!
Ghazal 228هزار شکر که سلطان عشق جان را دادهزار مجد و معالی، هزار حسن و رشاد
Ghazal 238دیده مشتاق و دلم میل فراوان داردجانم از مسکن تن روی بجانان دارد
Ghazal 239نقاره سحری قصهای نهان داردولی به خود نه حکایت، نه داستان دارد
Ghazal 248من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟آشفته و رسوای جهانم چه توان کرد؟
Ghazal 251تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟تا به کی در هوس عشق و تمنا باشد؟
Ghazal 254طور سینا چه بود؟ سینه دانا باشددل عاشق چه بود؟ لجه دریا باشد
Ghazal 256هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشددل و جان مظهر انوار تجلا باشد
Ghazal 263عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد
Ghazal 266کسی که روی تو بیند چگونه شاد نباشد؟مرید عشق تو،ای دوست،نامراد نباشد
Ghazal 268بپیش درد من درمان چه باشد؟ز سر بگذر،سر و سامان چه باشد؟
Ghazal 279امروز بار دیگر آن ماه دلبر آمدشادیست جان و دل را کان شاه کشور آمد
Ghazal 286آن یار چو ناگاه ببازار برآمداز هر طرفی مشرق انوار بر آمد
Ghazal 300چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند
Ghazal 319«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟یعنی انسان بود قابل در وجود
Ghazal 321فرو ریختی باز در جام جودبعمدا شرابی که هوشم ربود
Ghazal 324این عشق و مودت اثر لطف خدا بودوین جمله عنایت نه باندازه ما بود
Ghazal 338صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعهای رسید
Ghazal 344بوی سنبل ز دم باد صبا می آیدخوشدلم هر چه از آن یار بما می آید
Ghazal 347از خم صفا باده چون قند بیاریدبانغمه نوروز و نهاوند بیارید
Ghazal 367درد سری میدهد زحمت رنج خمارزهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر
Ghazal 372سینه مجروحست و عقل آشفته، خاطر بی قراردیده گریانست و جان مشتاق و دل امیدوار
Ghazal 373عزت عشق بود غیرت یارکه ندادند منکران را بار
Ghazal 379مشکین کلاله را چو برافکند آن نگاراز هر طرف برآمد فریاد زینهار!
Ghazal 380منم و عشق سرکش عیار«ثانی اثنین اذهما فی الغار»
Ghazal 381هر که هشیار درین دیر مغانش مگذارسر تسلیم ندارد، سرش از تن بردار