Ghazal 131

مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 132

همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 134

شریعت در طریقت مستعینستشریعت راه فخرالمرسلینست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 135

آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 137

برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 144

نمی‌توان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 148

سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 178

همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 179

تا با خودم از خودم خبر نیستچون با یارم ز من اثر نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 182

بی‌جمالت بوستان عیش ما را نور نیستبی‌وصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 199

چراغ مرد معنی آشناییستبقدر آشنایی روشناییست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 235

ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارددل دیوانه ما جان به جوی نشمارد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 259

ارنی و لن ترانی راز و نیاز باشدنزدیک مرد عارف این هر دو باز باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 264

گرترا میل دلی سوی دل و جان باشدجان فدای تو کنم،قصه آسان باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 269

رنگرز و رنگرزی دیر شدرنگرز از رنگرزی سیر شد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 271

آیینه سبب گشت که روی تو عیان شدروی تو سبب بود که آیینه نهان شد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 280

باز آفتاب دولت از بام ما بر آمدعکس جمال ساقی در جام ما درآمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 289

دلدار من از خانه ببازار برآمدناگه بسر کوچه خمار برآمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 292

آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟ما بسودای تو مردیم، خدا را مپسند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 293

در هوایت عاشقان مستمندروز و شب مدهوش و مست حیرتند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 306

آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 311

دل آینه صورت و معنیست عجب بودکان شاهدما روی درین آینه ننمود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 325

گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بودخوش سلسله ای بود، که در گردن ما بود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 326

روی زیبای تو چون شمع صفا خواهد بوددل آشفته ما مست بلا خواهد بود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 330

بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بودهمه از همه رو، روی بدو خواهد بود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 331

گر با تو دمی محرم اسرار توان بودبر ملک و ملک فایض انوار توان بود

Qasim AnvarGhazal2 min
Ghazal 340

نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟در وصف حق نه هیچ سخن گفت و نه شنید

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 341

«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 342

طریق توبه و تقوی شکستم تا چه پیش آید؟میان مجلس رندان نشستم تا چه پیش آید؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 346

از خم صفا جام می ناب بیاریدگر شمع ندارید بمهتاب بیارید

Qasim AnvarGhazal1 min