Ghazal 397

دلی دارم ز سودایش پر آتشدلم گرمست و جان گرمست و سر خوش

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 399

جان هوادار تو شد، فاش مکن اسرارشدل به سودای تو افتاد، گرامی دارش

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 402

بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوشقصه سر ترا چند بود این سرپوش؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 404

واردات عاشقان کز عشق می آید بگوشعشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 406

بنادانان مگو سر حقایقکه هر گوشی سخن را نیست لایق

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 412

نور ولایت تویی، شاه سلام علیکشمع هدایت تویی، شاه سلام علیک

Qasim AnvarGhazal2 min
Ghazal 417

خاطرم آشفته و جان در ملالرو بنما، ای مه فرخنده فال

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 421

این چه حدیثست که کرد آن صنم؟گفت که: معشوقه و عاشق منم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 424

سلطان دلنواز چو باز آمد از کرموقت سرود ماست، گهی زیر و گاه بم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 437

دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارماغیار نمی خواهم، من شیفته یارم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 439

منت از دل بصد جان دوست دارممنت از جان بصد دل بردبارم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 440

نه تنها من خراب و مست یارمهمه مستند در دار و دیارم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 457

ما در هوای عشق تو سرمست باده‌ایمچون شمع روشنیم و به خدمت ستاده‌ایم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 458

پهلوی خوان به سر کوی حبیب آمده‌ایمبهر درمان دل خود به طبیب آمده‌ایم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 467

در کعبه و بت خانه بجز یار ندیدیمدر گنج رسیدیم ولی مار ندیدیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 472

ما در دل و جان آتش سودای تو داریمو اندر دو جهان عشق و تمنای تو داریم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 478

ما و این عشق دل افروز، که جان در جانیمبا خود از عشق چه گوییم؟ که عین آنیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 487

ما عشق یار را بدو عالم نمیدهیمجامی ز دست دوست بصد جم نمیدهیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 489

بر سر راهم بدید و گفت: «هی سن کیم سن؟»گفتم: ای جان و جهان، هم بوالعلا، هم بوالحسن

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 491

به فضل و رحمت و توفیق ذوالمنمرا هر ذره خورشیدی‌ست روشن

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 504

بس عجب طرفه حدیثیست که: آن شاه جهانظاهرست از همه اعیان و در اعیان پنهان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 508

بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطانبیا، که شهر شد ایمن ز حیله شیطان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 514

خبری دهید جان را، که ز دوست چیست فرمان؟چه کنم؟ چه چاره سازم؟ چه دوا کنم؟ چه درمان؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 516

دوست در مجلسست و جان در جاناین جرس از چه می کند افغان؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 518

ساقی چو تو باشی، همه جا باده پرستانمطرب چو تو باشی، چه غم از نعره مستان؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 520

عشق و معشوق و عاشق حیرانهر سه یکیست در طریق عنان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 522

«کن فکان » جان را خبر گوید ز «کان »قطرها دارد خبر از بحر جان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 523

«کل یوم هو فی شان » چه نشانست و چه شان؟گرنه با ما سخنی دارد پیدا و نهان؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 526

گر شیر نه ای، بگذر ازین بیشه شیرانکاغشته بخونند درین کوچه دلیران

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 539

خواهی بجهان شوری، بنیاد قیامت کنبگشای رخ فرخ، عرض قد و قامت کن

Qasim AnvarGhazal1 min