Qasim Anvar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دلی دارم ز سودایش پر آتشدلم گرمست و جان گرمست و سر خوش
Ghazal 399جان هوادار تو شد، فاش مکن اسرارشدل به سودای تو افتاد، گرامی دارش
Ghazal 402بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوشقصه سر ترا چند بود این سرپوش؟
Ghazal 404واردات عاشقان کز عشق می آید بگوشعشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!
Ghazal 406بنادانان مگو سر حقایقکه هر گوشی سخن را نیست لایق
Ghazal 412نور ولایت تویی، شاه سلام علیکشمع هدایت تویی، شاه سلام علیک
Ghazal 417خاطرم آشفته و جان در ملالرو بنما، ای مه فرخنده فال
Ghazal 421این چه حدیثست که کرد آن صنم؟گفت که: معشوقه و عاشق منم
Ghazal 424سلطان دلنواز چو باز آمد از کرموقت سرود ماست، گهی زیر و گاه بم
Ghazal 437دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارماغیار نمی خواهم، من شیفته یارم
Ghazal 439منت از دل بصد جان دوست دارممنت از جان بصد دل بردبارم
Ghazal 440نه تنها من خراب و مست یارمهمه مستند در دار و دیارم
Ghazal 457ما در هوای عشق تو سرمست بادهایمچون شمع روشنیم و به خدمت ستادهایم
Ghazal 458پهلوی خوان به سر کوی حبیب آمدهایمبهر درمان دل خود به طبیب آمدهایم
Ghazal 467در کعبه و بت خانه بجز یار ندیدیمدر گنج رسیدیم ولی مار ندیدیم
Ghazal 472ما در دل و جان آتش سودای تو داریمو اندر دو جهان عشق و تمنای تو داریم
Ghazal 478ما و این عشق دل افروز، که جان در جانیمبا خود از عشق چه گوییم؟ که عین آنیم
Ghazal 487ما عشق یار را بدو عالم نمیدهیمجامی ز دست دوست بصد جم نمیدهیم
Ghazal 489بر سر راهم بدید و گفت: «هی سن کیم سن؟»گفتم: ای جان و جهان، هم بوالعلا، هم بوالحسن
Ghazal 491به فضل و رحمت و توفیق ذوالمنمرا هر ذره خورشیدیست روشن
Ghazal 504بس عجب طرفه حدیثیست که: آن شاه جهانظاهرست از همه اعیان و در اعیان پنهان
Ghazal 508بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطانبیا، که شهر شد ایمن ز حیله شیطان
Ghazal 514خبری دهید جان را، که ز دوست چیست فرمان؟چه کنم؟ چه چاره سازم؟ چه دوا کنم؟ چه درمان؟
Ghazal 516دوست در مجلسست و جان در جاناین جرس از چه می کند افغان؟
Ghazal 518ساقی چو تو باشی، همه جا باده پرستانمطرب چو تو باشی، چه غم از نعره مستان؟
Ghazal 520عشق و معشوق و عاشق حیرانهر سه یکیست در طریق عنان
Ghazal 522«کن فکان » جان را خبر گوید ز «کان »قطرها دارد خبر از بحر جان
Ghazal 523«کل یوم هو فی شان » چه نشانست و چه شان؟گرنه با ما سخنی دارد پیدا و نهان؟
Ghazal 526گر شیر نه ای، بگذر ازین بیشه شیرانکاغشته بخونند درین کوچه دلیران
Ghazal 539خواهی بجهان شوری، بنیاد قیامت کنبگشای رخ فرخ، عرض قد و قامت کن