Ghazal 426

نی چو بنالید، بگفتا: نیمباده بجوش آمد و گفتا: میم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 445

از نایره شوقت در دل شرری دارمبا طلعت خورشیدت عشق و نظری دارم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 455

مشرب عذب مرا هر نفس از خم قدیممی رسد باده صافی ز کرمهای کریم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 474

ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیمگه باده بنوشیم و گهی باده فروشیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 479

ما نه امروزست کز عشق و ولا دم می زنیمسالها شد کین منادی را بعالم می زنیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 481

چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟در این میدان که سرگردان چو گویم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 486

ما سوز عشق را به دو عالم نمی‌دهیمبه یک جرعه‌ای ز جام به صد جم نمی‌دهیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 488

بیا، بیا، که فقیریم و خاکسار توییممدام مست می چشم پر خمار توییم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 495

طالبانی که اسیرند درین حبس بدنعیسی جان نشناسد ز گهواره تن

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 496

من بجانان زنده ام، گر باز دانی این سخنعاشقی باشی، یقین، از عاشقان ذوالمنن

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 499

ای ساقی دل و جان، ای نور چشم اعیانما توبها شکستیم، جامی بیار پنهان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 501

این چنین مست و معربد بکجا؟ ای دل و جانکه فدای قدمت باد همه جان و جهان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 507

بیا، ای یار سودایی، بیا، ای جان سرگردانازین سودا خبر داری، ز سودا آیتی بر خوان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 519

سرگشته ایم و حیران در کوی مهرورزانزان زلفهای میگون، زان چشمهای فتان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 533

جگر پردرد و دل پر خونم، ای جانبآب دیده گلگونم، ای جان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 538

مرا از زخم شمشیرت نمی شاید حذر کردنبپیش زخم شمشیر تو باید جان سپرکردن

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 540

نیم مستان ترا سرگشته چون پرگار کنآخر ای جان و جهان، جامی دگر در کار کن

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 548

ما را هوای باده نابست در دروناین خاطر از درونه ما کی شود برون؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 552

بجان آمد ز هجران جان مسکین«اغثنی یاغیاث المستغیثین »

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 564

چه شنیدی که دل از دست بدادی،تو عمو؟چه فتادت که روانی بسوی بحر چو جو؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 572

«کان الله » گفت و «کان الله له »وصف مستان طریقت در وله

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 573

ای آفتاب روی تو را پرده‌دار ماهبر جمله دلبران جهان خسروی و شاه

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 579

در میان همه خوبان بت ما از همه بههمه صافند ولی او بصفا از همه به

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 580

آتش عشق تو شوری در جهان انداختهرهروان را جمله از کام و زبان انداخته

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 581

ای آتش سودای تو در کن فکان انداختهعشقت شراب آتشین در جام جان انداخته

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 582

ای خیالت عقل کل را در گمان انداختهنقش فیض لامکان اندر مکان انداخته

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 588

گرم از طالع فرخ رخ جانان شود دیدهز عکس رنگ آن رخسار عین جان شود دیده

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 594

مرآت دل شکستی، ای گنج جاودانهجان را وحید کردی آخر بهر بهانه

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 597

تا گرد ماه‌، سنبل مشکین نهاده‌ایبس داغ‌ها که بر دل مسکین نهاده‌ای

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 598

همه لذت، همه شهوت، همگی رد شده ایپیش ازین نیک بدی، خواجه، ولی بد شده ای

Qasim AnvarGhazal1 min