Sabir Rustamkhanli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Mən bu yurdun boz sərçəsi olmuşam,Lap cənnətdən vədə gələ, köçmərəm!
MillətəmÇəkil torpağımdan, ey yağı düşmən,Mən şeytan ümidin üzən millətəm.
Yardımlı yollarındaMaşın dağdan dərəyə, dərədən düzə dönür,Uçurumlar üstündə ürəklər buza dönür,
Nəyə gərək belə qardaşBəzi rayonlarda qədim abidələri uçurub*daşını, kərpicini daşıyırlar...*
I. Yetim adlarGöylərə sancılan minarələrdənGecələr qapqara bayraqlar kimi
Ürəyin möcüzəsiİnanıram möcüzənin olacağınaYerdən gələn, göydən gələn sirrin səsinə,
Gözəllik ilahəsi ilə görüşSənin bu ilahi gözəlliyinə,Dünya min illərdi baxır heyrətlə.
“Xoşbəxt ol” söylədin“Xoşbəxt ol!” söylədin, “ayrılaq daha”Bu sözlər qarğışmı, həsrətmi, qəmmi?
Acı xatirəMillətə nə qədər dərs vermək olar?Dəli də dartınır: mənim sözüm var!
Təbrizlə görüşBu görüşü dərdə dərman bilmişdim,Həsrətinlə çox ağlayıb gülmüşdüm,
Mən hara qaçımMeşə ağ dumanı tel-tel didəndə,Yarpaq leysanında çaylar itəndə,
Yoxuşa doğruBir günün altında günümüz ayrı,Bir qəm harayında ünümüz ayrı,
Payızla birgəDurnalar könlümdən uçan həvəsdi,Yenə bu gethaget səbrimi kəsdi,
Tapşır məniRuhumda bir sızıltı var,Yağı soyar, zaman talar,
Dağdan danışa bilmirəmHarda qaldı buz bulaqlar,Çağlayıb daşa bilmirəm,
SonBəlkə son bahardı, bəlkə son qışdı,Diz çöküb torpağa enməyim də son.
Yatmış vicdanlarHardan gəlir bu zəhər,bu nifrət hardan yağır,
Qopsun millətdənBu bizim Naxçıvan, bu bizim Muğan,Bu bizim Qarabağ, bu bizim Şirvan,
Zirvənin dərdiGecələr dağları duman alandaGecələr zülmətdə
Tanımaq istəsənGəl tutub əl-ələ qaçaq bu gündənQayıdaq
Müqəddəs adətlərMüqəddəs adətlər ucaldır məni,Mən onun eşqiylə yaşayam gərək.
Xatirə qatarıFikrimin işıqlı vadiləriyləBir maşın şütüyər, bir qatar gedər.
Səndən küsmüşəmDağ mavi qartaldı, duman qanadı,Laləni köksümə sıxdım, qanadı.
Təzə pərdəUlu babam RüstəmxanınAlapaça atı varmış.
Məni sevirsənsəDüşünsək, düz gəlməz sözünün çoxu,Ocaqsız bir evdə necə köz olar?
Xəbər gözləyirəmYetmiş ildi dünyanın altıda biri qırmızı alova bürünüb yanır. Kənarda dayananlar da, alovun içindəkilər də bilir ki, bu söndürülməlidir. Amma öz-özünə yanıb qurtarmayana qədər yaxın düşmək olmur. Mübarizə adına qalxırsan, səni də yandırır. Amma sərçə kimi hərə bir damla su atsa yanğın böyüməz. O tək-tək damlalar zamanı nə qədər irəli çəkir, yanğının tez sönməsinə nə qədər xidmət edir? – bunu hesablamaq çətindir. Amma vaxtın dəyirmanını işlədən də o damlalardır.*Xəbər gözləyirəm... Kimdən; hayandan?
Geri dönməliyikAstara yolları uzanıb gedir*Təbrizə bir baş.*
Qan yaddaşıNüşabə qalasınınYarıuçuq bürcündə,
Yardımlının dağlarıYardımlının ay dumanlı dağları,Həm o yanlı, həm bu yanlı dağları.
Anaya məktubƏziz ana, nə zaman ki,Mənim işim tərs gələrdi –