Sabir Rustamkhanli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Dağlıq Altay şairi Diman Biləkova*Oxuduğun bu mahnı
Bir səsin gücüBir rəsmi məclisdə ana dilimizdə kəlmə kəsən olmadı. Təkcə təbrikə gələn uşaqlardan biri iki bənd şeir dedi...*Boynu qalstuklu körpə çiçəyim,
Yığıblar üzümüzüÇingiz Əlioğlu və Nüsrət Kəsəmənliyə*Qaymaq bağlayan kimi
Anamın məktubuAnamın savadı köhnə əlifba,Anamın əsəri – mənə məktublar!..
Bu yurd mənə tanış gəlirDirəkdəki yəhərliyə,axşamıyla, səhəriylə,
Sen-Deni küçəsində gecə gəzintisiNaz-qəmzə saçsa da yalançı ədan,Yorğun baxışların doludur dərdlə.
Bir abidə üstündəHüseyn Cavid bayramına*Bir abidə üstündə toy-bayram idi dünən,
Dağlardan dağlara danışın...Dağlardan dağlara danışın ancaq,Düzənlik nə bilir dağ deyilən nə...
Gündüzüm gözləyirO körpə əlləri mənim gör nəyim, –İstidə yelpiyim, qışda köynəyim...
Polşadan bir yarpaqJurnalist Beata Karçevska əzəmətli Mazovesk*qalasının üstündən öz evlərini göstərdi. Alma*
Bu çəməndə bir çiçək varBu çəməndə bir çiçək var,Hara baxsam görəsiyəm.
Yuyursan saçından öpüşlərimiYuyursan saçından öpüşlərimi,Öpüşlərimə
Min illərin həsrətiƏlin toxunan kimiRuhumdan baş qaldırır
Üzü sənə yaşayıramÇaylar üzü dənizə boy atır,Çiçəklər üzü günəşə.
Dünya gözümdən düşübVaxtsız gəlib payızım,Köksümdə solub ürək.
Cavad xanZaman üzgüçü kimi çəkibmiş nəfəsini Yüz ili yüzlük kimi xırdalamaq istəmir. Əfsanəyə bənzəyən həqiqətdir keçmişim. Mütilər bu keçmişi qurdalamaq istəmir...*Tarix adlı bir güzgüdə
Öləndə bayrağa bükülmürəmsə...“Ağzından qan iyi gəlir”*Xalq deyimi*
Şairlərə borcumuzBəxtiyar Vahabzadəyə*Arazın tikanlı məftillərdən
Yazılmamış şeirlərimNeçə yazılmamış şeirlərimiAtdım meydanların izdihamına,
Bir gün mən də gedəcəyəmƏbədilik qalan yoxdu,Bir gün mən də gedəcəyəm.
Allah bu millətdən nə əsirgəyibAllah bu millətdən nə əsirgəyib?Yerin nəfəsiylə yanan odu var.
Bu, adi millət deyilŞəhidlik ömrün tacı,şəhiddi baş tacımız,
Bir çibin vızıltısıGör kimdi dınqıldadanbağladığım bu tarı,
Aydın Məmmədovun dəfn günündəYarıldı yerin köksü – əbədiyyət qapısı,Qəbirstanlıq yolları dolub-daşdı adamla.
Xəlil Rzaya mərsiyəQırx il öz kəfənini boğazında daşıdın,Sinəni səngər etdin, səngərlərdə yaşadın.
Bir ömrü əritdikBir ömrü əritdikqürbət yollarına bənzər
Ölümünü unudan kişi1937-ci ili vicdan ləkəsi ilə*keçənlərdən yaşayanlar var.*
Öz sözün iləBiz nə arzudayıq, həyat nə işdə...Çay gəldi, üz-üzə oturmuşduq biz.
Ömrün son limanıQocalmış bir evdə atamla, anamBir uzaq xəyallar, bir də özləri...
Anama şeir yazardımSöz ilə heykəliniyaratmaq olsa qəmin,