Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Fas üsyançılarına muxtariyyət təklifi İtaliya faşistlərinin də xoşlarına getməyir.*Göydə quş, dəryada mahi yetsə azadiyyətə.
Ghazal 32مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است
Töhfeyi-Sami, bölmə 686پسر پهلوان سلطانعلی بیلدار سبزواری است اما او را در بیلداری دستی نیست خط نستعلیق را بد نمی نویسد این مطلع و بیت از اوست :گل میشود از همدمی خار پریشان
Qasida 98نهاد روی بما دولت و سعادت بازز رنج و درد بدل دادمان سلامت و ناز
Qurbanın olum, ey büti-şirinhərəkatQurbanın olum, ey büti-şirinhərəkat,Hər acı sözündür mənə bir qəndü nəbat,
Füzuli günəşini görməyənin gözü yoxFüzuli günəşini görməyənin gözü yox,Onun ruhu ulusa, ölkəyə can deyilmi?
Tarkib-band 14روح را خار در جگر فگنیدعقل را خاک در بصر فگنید
Qəlbində məhəbbətDostum Arifə*Arif, deyirəm gör əziz illər necə keçdi, –
Məcnuna deyən yoxdur: “Ey aşiqi-biçarəMəcnuna deyən yoxdur: “Ey aşiqi-biçarə,Leyliylə nə karın var, qoysun səni avarə”?
VIXasay küçə vərdişlərini yavaş-yavaş məktəbə gətirməyə başladı. Hər gün məktəbə əli, üzü, üstü-başı çirkli gəlirdi. Müəllimlər və yoldaşları ilə rəftarı büsbütün dəyişmişdi. Yoldaşlarını təhqir edir, müəllimlərin sözlərinə əhəmiyyət verməyib dərslərinə əsla çalışmırdı. Kamil müəllim bunları gördükcə, eşitdikcə kədərlənir, sinifdə hər xüsusda birincilik qazanmış olan Xasayın birdən-birə bu qədər dəyişməsinin səbəblərini axtarır və ona qarşı çarə və tədbirlər düşünürdü.Bir gün Xasay öz sinif yoldaşı və qonşusu Mürsəllə vuruşarkən köhnə müəllimlərdən Mirzə Rəhim onun qolundan çəkə-çəkə tutub bir baş müəllimlər otağına gətirdi. İçəri girincə üzünü müdirə çevirib titrək və əsəbi bir səslə bağırdı:
Rubai 106چندان که به کار خویش وا میبینمخود را به غم تو مبتلا میبینم
Masnavi 2مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژندهپوشی گذار
La'ali-Manzuma, chapter 63عج للمسیر و سرفی البیدو القللان العلی فی ستون الانیق الذلل
Rubai 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Mürtəcelər, sevinin, kişvəri-İranə yenəMürtəcelər, sevinin, kişvəri-Iranə yenəTanıyıb bildiyiniz sayeyi-sultan gəlir!
Kənd “uşaqları”Kəndin geniş, sərbəst mühiti, azad, əngin-zəngin təbiəti, şimşək çaxması, çayların şaqqıltı ilə axması, quşların cəh-cəhi bir aləm, şəhərin izdihamlı həyatı, asfaltlı küçələri, bir-birini çağıran maşın səsi başqa bir aləm!Kənddən ilk dəfə gətirilən "uşaqlar" bir müddət burada qəriblik, biganəlik duyub heyrətlə ətrafa baxınır, ora-bura boylanır, uca daş hasarları aşmağa qol-qanad atırlar...
Bəzək və zinətDeyirlər arabir arxamca baxıbSadə geyimimdən gileylənirsən.
Zamana aldanan böyük yazığaBelə çoxumuzu aldatdı zaman,Gülüb, arxamızca daş atdı zaman.
Möcüzi-ləli-ləbin həzrəti-İsa nə bilir?Möcüzi-ləli-ləbin həzrəti-İsa nə bilir?Nazi-əndazəni Şirinü Züleyxa nə bilir?
Nəyimə gərəkdir Qarabağ?!İki bağ əlli otaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ,Bura dərya, ora dağ – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Qonşu kupedəki cavan almanlaQonşu kupedəki cavan almanlaDurmuşam vaqonun dəhlizində mən.
Sənə qul deyəni qul kimi öldürGəl mənim “qul” balam, “qul” pəhləvanım,qullar bazarında necəsən oğlum?
Verdin mana çü eşq ilə dilü dilrübacuğumVerdin mana çü eşq ilə dilü dilrübacuğum,Öldürmə cövr ilən məni, ey bivəfacuğum.
Ordan-burdan 86Hürriyyəti-kəlam, hürriyyəti-şəxsiyyə, hürriyyəti-ictimai, hürriyyəti-mətbuat, hürriyyəti-vicdan.Həmin bu beş hürriyyətlərin üstündə bir çox qanlar töküldü. Canlar güdaza getdi. Camaat dedi: “Alacağam”. Hökumət dedi: “Verməyəcəyəm”. Camaat dedi: “Öləsən də alacağam”. Hökumət dedi: “Öləsən də verməyəcəyəm”. Xülasə, indi də elə bunların üstündə camaat ilə hökumətin arası düzəlməyibdir.
Ghazal 160منم ز یار نگارین خود جدا ماندهبه دست هجر گرفتار و بینوا مانده
Baharın gəldiyin nədən biləyimBaharın gəldiyin nədən biləyim,Gül dikəndə bitər, bülbül daldadır.
Bakı qəbul eləmirÖmrümün sonu gələ qəzada, – istəmirəm,Bu ölüm yox, zülümdü, cəzadı, istəmirəm!
Hərə öz çırağının quludurEyvanımızdakı qara çırağın altındayazmışam ilk şerimi,
O qatar nə qatardıO qatar nə qatardı:Canı candan qopardı,
Ghazal 5886آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیمشمشیر برق بر جگر مور می زنیم