Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
فلک کژروتر است از خط ترسامرا دارد مسلسل راهبآسا
Касыда 43زبان خوشست که توحید حق کند به بیاناگر چنان نبود در دهان مباد زبان
Касыда 45بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَدتا نگارش چون نگارستانِ چینستان کند
Касыда 38مرا که کار غم عشق یار خواهد بودبیا بگو که ازین به چه کار خواهد بود؟
Касыда 19هوا را کند پر ز اختر شکوفهزمین را کند بحر گوهر شکوفه
Джам-и Джам, глава 32گر بپرسد کسی که: هر دو جهانگفتهای کندر آدمیست نهان
Атешкаде, глава 30شد چو از باد مخالف سرنگونگشتی آل نبی در بحر خون
Ürək1Как добрый друг, что не сумел стерпеться
Касыда 41بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی
Мират аль-мухаккикин, глава 6بدان که تن مردم را اصل از خاک است و خاک به واسطۀ ادوار افلاک و شعاع کواکب و امتزاج و اعتدال عناصر صورت خاکی را بگذارد و به صورت نبات مکون شود. بعد از آن غذای حیوان شود و آنگاه حیوان غذای انسان گردد و شاید که آن نبات خود غذای انسان شود. فی الجمله آن غذا را در مقدمه، قوت جاذبه جذب کند و ماسکه نگاه دارد و هاضمه هضم کند و ممیزه کثیف را از لطیف جدا کند و دافعه کثیف را از راه اَمْعاء دفع کند و این حالات در معده باشد.آنگاه آنچه لطیف باشد از معده نقل کند به جگر به واسطۀ قوّۀ جاذبه و در جگر همان قوتهاهمین فعل کنند که درمعده کردند. آنگاه هرچه کثیف بود به سه قسمت گردد: یک قسم به زهره رود و صفرا شود. قسم دیگر به سپرز رودو سودا گردد و قسم دیگر به مثانه رود و بول شود. و آنگاه هرچه لطیف باشد به عروق رود خون شود و در عروق همین قوتها یک بار دیگر همان عملها کنند و لطیف از کثیف جدا کنند.
Tülkü həccə gedirITülkü qocalmış idi,
Mənim dostumZuvanddan gəldiyi bir ay olardı...(Onun bir dumanlı keçmişi vardı).
Мурабба 2قوام السلطنه به پیشکار داخلی خود میرزا قاسم خان گوید:یک دو روزست دگر دست به کاری نزنی
Saqi dolanım başına, Allahi sevərsənSaqi, dolanım başına, Allahı sevərsən,Bir cami-şoveqgun ilə qıl könlümü rövşən.
Üçüncü İskəndərƏrdəbildə bir İsgəndər vardı.Küçə-küçə gəzib duz satardı.
Yeni kəndin işıqlarıTəbiətin qucağında, doğma Xəzər qırağında,Qəhrəmanlar ocağında, kefimizin şən çağında
Məkri-zənanVar idi bir müsənnifi-adil,Elm dəryasi, mürşüdi-kamil.
[Şərq ilə Qərbi müqayisə]Məğribdə hikmət əhli izhari-sən'ət eylər,Şəhbali-mə'rifətlə ehrazi-rüf'ət eylər,
Касыда 6تاج سلطانی که ترک اولش ترک سر استهر که سودایش ز سر بنهاد دایم سرور است
Тарджибандبیا، ای عشق عالم سوز بی غمقدم بر چشم من نه، خیر مقدم!
Таркиббанд 2خورشید کارنامه ملک جهان نوشتنوروز عزل نامه صرف زمان نوشت
DilənçiQışın boranlı, məşəqqətli bir soyuq gecəsi,Cahanə lərzə salır yellərin cəfalı səsi,
Şəriət adamları1Bir nəfər qolçomaq, vuran, dağıdan,
Тюркское стихотворение 3شاه داغیم، چال پاپاغیم، ائل دایاغیم، شانلی سهند´یمباشی طوفانلی سهند´یم
“İçərişəhər”Mən İçərişəhərdəYetmişəm boya, başa.
Маснави 2هرکه ره با دلیل پیمایدگرچه زحمت کشد بیاساید
HekayəQəribə bir nəql eyləyim, ey cavan,Bir dəm eşit, mətləb olsun əyan
Nizami“Poylu körpüsü” poemasından fəsil*¹... Nizami, millət də bəzən tək qalır,
Mətləbin tədriclə açılmasıCox zamandı urəyimdə dolanırdı bu sual,Gorəsən ki, icən zaman necə dəyişir əhval?
DördlüklərDərindir kamalın dəryası dərin,Onun dalğasında kükrəyən xəyal.