Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
مرا از بخت اگر کاری برآیدبه وصل روی دلداری برآید
Рубаи 26هر دلبر پر جفا که در عالم هستاز روی وفاست ناصح عاشق مست
Âşık ki oynayımaya cânın hâm olaÂşık ki oynayımaya cânın hâm olaVirmese ay varın güneşe nâ-temâm ola
Məqamatül-arifin, 12اول آن مکاشفه است و یقینبعد ازان در مشاهده می بین
Газель 66ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهتوی ظلمت شب شمه ای از زلف سیاهت
…Dilərdi tüstüdən olmaq kənarə…Dilərdi tüstüdən olmaq kənarə,Bətər ondan bu iş kim, düşdü narə.
ŞerimŞerim, ey varlıqda bir parçam mənim,Sənsən yer üzündə tanrıçam mənim!
Кыта 60شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بودشمع صد مجلس و پیرایه صد لشگر بود
Рубаи 96ای دل ز ره دراز می آید یارخوش باش که دلنواز می آید یار
Hər kim məhəbbət əhlini salmış əziyyətəHər kim məhəbbət əhlini salmış əziyyətə,Yox özgə qarğışım ona, düşsün məhəbbətə!
OxucumaOxucum, vətənə məhəbbətimiMənim bu döyünən ürəyimdə gör.
Рубаи 168تن زود به خواری ای جلب بنهادیوز گفته خویش نیک باز استادی
Тарих 3چون که در سال هزار و شصت کرداز سعادت در نجف بختم نزول
Газель 96چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید
Лаали-манзуме, глава 11ائتدی غم طغیان سرور قلب ناشادیم اویاناود دوتوب جلم چخوب قلا که فریادیم اویان
Bimərhəmət əyanlarına şükr, xudaya!Bimərhəmət əyanlarına şükr, xudaya!Bu sahibi-milyanlarına şükr, xudaya!
Ana torpaqAna torpaq, ana torpaq!Dilə gəldi sazım yenə.
Səni aləmdə, ey arami-can, hər kim zəlil istərİsmayıl bəy Qutqaşınlıya*Səni aləmdə, ey arami-can, hər kim zəlil istər
Mənə yaşamağı öyrət, əzizimMənə yaşamağı öyrət, əzizim,Öyrət, çətinliyə sinə gərməyi,
Mənim taleyimi yazan ayrıdıSənə neyləmişəm it cənabları,qızışıb hürürsən məni görəndə.
Dutaşdı könlümə hicr odu hər yanDutaşdı könlümə hicr odu hər yan,Səni göydürməsün, ey həmnişin, yan.
Dünya qədim dünyadıHeydərbaba, dünya yalan dünyadı...*Şəhriyar*
Şe’r əz zəbane-aşeq berəsme-tə’rife-mə’şuq (Aşiqin dilindən Mə’şuqəni tə’rif tərzində şe’r)Ey şux, həmişə olsan şad,Hər sərv misali ğəmdən azad.
Газель 6605رخی به شبنم می همچو برگ لاله بدهدگر به هر که دلت می کشد پیاله بده
Рубаи 142گر بد دارد و گر نکو او داندگر جرم کند و گر عفو او داند
Газель 364مرا گر ز وصل تو رنگی برآیدرها کن، که نامم به ننگی برآید
Рубаи 28انجام وجود اهل عالم عدم استپایان سرور و راحت و ذوق غم است
Yine bu hâtıra düşdi musâhibân-ı kadîmYine bu hâtıra düşdi musâhibân-ı kadîmKi zühre çengî vü ay sâkî güneş idi nedîm
Ənisül-arifin, 13هر کرا دلق ریا در بر بوداز سگان کوی واپس تر بود
Газель 67ای نور رخت مطلع انوار هدایتمعلوم نشد عشق ترا مبداء و غایت