Джабир Новруз · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
İnam öldü, insan öldü,Dönüb oldu bir yığın ət,
Bəs, o sən deyildinBu gün bir ayrı cür hava çalırsan,Bəs, o sən deyildin, o sən deyildin?
Bir məndən başqaGuya dəyişir aləm deyirlər,Təzə dövr gəlir qanla-qadayla…
İndi hamı həccə gedirİndi Məkkə dəbə düşüb,İndi çoxu Həccə gedir…
Daha kimə inanasanİnamların çıxdı puça,Daha kimə inanasan?..
Özüm özümə cəbhəyəmQəlbimlə eynidir üzüm,Eyni imanda, dindəyəm.
Bəs mən hara gedim, babam…Qızılgül anam əsl Allah adamı idi. Doxsan dörd yaşında belə məscidə gedər, heç vaxtnamazını buraxmazdı. Nəql eləyirdi ki, atası Hüseyn kişi əsrimizin əvvəllərində Kərbəla ziyarətinə
Atamdır əqidəm- Atamın oğluyam…Heç zaman ağlıma gəlməzdi, heç zaman,Əqidə dəyişmək bu qədər asanmış…
İşli, işsiz günlərim…Iİşli günlərimin dostları boldu,
Məni tonqalda yandırın…Nəyimiz var alt-üst oldu,Bu boyda millət xar oldu.
Cabir, bu da azdı sənəNiyə doğdu səni ana,Cabir, bu da azdı sənə…
Ah, təmizlik, təmizlik…Ah, təmizlik, ah, təmizlik, təmizlik,Sən də bir cür müsibətsən, bəlasan…
Sizə güvəndiyim dağlar…Sizə güvəndiyim dağlar,Sizə də qar yağdı, qar yağdı…
Kiçik olmaq istəyirəm…Kiçiklərlə böyüklərinArasında
Həyatda müyəssər olmayanları…Uzanıb yatasan göy çəmənÜstə,
Azalır məni sevənlərAzalır məni sevənlər,Məni sevənlər təklənir.
Arzuların ən yaxşısını buluddaArzuların ən yaxşısını buludda,Ən ün yetməz, ən əl çatmaz diyarda…
Əgər yerdə tapılmasa…Qənd axtarır, ət axtarır bu gün hamı,Mənsə çıraq axtarıram çıraq ilə…
Ya təzədən yarat ya da…Aləm düşdü gözlərimdən,Mən aləmi dərk edəndən…
Nə böyük səadət varmış, dörd divar içində…Nə ki, gücüm vardı yığdım,Minlərlə lal-kar içindən…
Pulu olmayanı saymırlar, oğlumƏzizim Müşviqə.*Pulla qiymət verir hamı insana,
Bulaq suyu, dağ havasıİki kəlmə, adi, sadə,Bulaq suyu, dağ havası.
Əsrimizin faciəsiƏsrimizin faciəsiNə atomdur, nə də uran,
Hələ ki, sağam, gəl, gör məni…Sanki yer adamı deyiləm,Olsa da o mənim yurd-yuvam…
Fələk sayır, mən sayıram…Rəhmətlik anam həmişə dara düşəndə*deyərdi: - Sən saydığını say, gör fələk*
Əvvəl-əvvəl dünya bütöv bir ev imiş…Dünya əvvəl sonsuz nəhəng bir ev imiş,Zaman-zaman neçə yerə parçalanıb…
Mənə rəhmin gəlsin…Ölür ürəyimdə yaxşı adamlar,Bulanıb zamanın çirkablarına…
Hey çağırır o səs məni…Son nəfəsdə-Cabir dedi,Özü getdi, sözü qaldı…
Yuxun şirin olsun sənin…Sən gör harda, mən gör harda,Dərd soldurdu, gülüm, səni…
Mənə xatirən qalacaq…Hamı çəkilib gedəcək,Təkcə xatirən qalacaq…