Физули · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای ذکر ذوق بخش تو زیب زبان مابی ذکر تو مباد زبان در دهان ما
Газель 3ای بسته دانش تو زبان سوآل ماناکرده شرح ، پیشِ تو معلوم حالِ ما
Газель 22ز آتشینرویی جدا میافکند دوران مراچون شرر البته خواهد کشت این هجران مرا
Газель 23از زبانت می رسد هر لحظه آزاری مرامی خلد هر دم بدل زان برگ گل خاری مرا
Газель 26شبی آمد به خوابم یار و برد از دیده خوابم راسبب آن خواب شد بیداری چشم پر آبم را
Газель 43چشم بگشادم ببالایت بلا دیدم ترابیخودم کردی نمی دانم کجا دیدم ترا
Рубаи 83ما را هدف تیر بلا کرد فلکبا محنت و درد مبتلا کرد فلک
Рубаи 96هر دل که غم عشق نهان است درولذتهای همه جهان است درو
Газель 101ناله زاری که در دلها اثر دارد کجاستآه جانسوزی که دلها را بدرد آرد کجاست
Газель 107هجوم سیل سرشکم ز دل اثر نگذاشتز من که آتشم این آب یک شرر نگذاشت
Газель 143من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشدخاک کویت همه دم در نظر من باشد
Газель 191گر فلک با تیغ کین بر سینه ام چاک افکنددل ز چاک سینه ام آتش بر افلاک افکند
Газель 194دل اسیر خم گیسوی تو شددیده حیران مه روی تو شد
Газель 203خواهم چو سایه افتم دنبال آن سمنبرهر جا که او نهد پا من جای پا نهم سر
Газель 216یارب بحق حرمت رندان درد نوشما را میفکن از نظر پیر می فروش
Газель 222لاف زد پیش رخت گلبن ز گلبرگ ترشزد صبا از قهر گلبرگ ترش را بر سرش
Газель 238بود درد دل از سودای عشقت حاصل عاشقچه حاصل چون نه آگاه از درد دل عاشق
Газель 249زبان مرغ می داند مگر گلکه دارد گوش بر فریاد بلبل
Газель 262در هستی بقفل نیستی بر خود چنان بستمکه فرقی نیست پیش هر که هست از نیست تا هستم
Газель 308از او پرسید سرّ آن دهان را، من نمیدانمخدا میداند این سر نهان را، من نمیدانم
Газель 322چیست جرم من که باز از چشم یار افتادهاممعتبر بودم ز چشم اعتبار افتادهام
Газель 366ز فلک می گذرد آه و فغانم بی تواین چه عمر است که من می گذرانم بی تو
Газель 385مرا ای سایه در دشت جنون عمریست همراهیز اطوارت نیم راضی نداری اشکی و آهی
Газель 397در کبودی فلک چون مه من نیست مهیبر سر هیچ مهی نیست هلال سیهی
Касыда 6تا مرا مهر تو در دل رخ تو در نظر استدل ز غم مضطرب و دیده به خونابه تر است
Касыда 10باز این لطف چه لطف است که در طبع هواستوین چه فیض فرح افزاست که در سیر صباست
Кыта 10گفت احمد حیدر است از من چو هارون از کلیماین بیان شرک امر و کمال عزت است
Касыда 18گل آمد باز گلشن فکر لطف از جنان داردزمین از سبزه نو حیز رنگ آسمان دارد
Касыда 24سحر که عامل دین را فزود رونق کارفکند بیم هوا لرزه در تن اشجار
Рубаи 25گر یار جفاکار و گر عربده جوستخوش باش که هر چه آید از یار نکوست