Акима Биллури
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Üreyim qan ağlar hər səhər-axşam,Sən həmişə gülən üzümə baxma!
Danışır anamSən qürbətdə qalalı,Qürbəti sevmişəm mən.
Səndən uzaqlardaSəndən ayrıldığım on gün olsa da,Lakin hər günümü bir il sanmışam.
MəhəbbətBahar gələndə dağlara həyat gələr,Çöllərdə lalə bitər, çəməndə nilufər,
Sən yadıma sal45 il, elə bil, göz qırpımındaÖtüb keçdi desəm, olacaq yalan.
ŞerimÖmür günlərim kimiAğlı, qaralı şerim,
Mən gülmək istərəmMən gülmək istərəm, çəkil, ey kədər!Çəkil pəncərəmdən, çəkil, ey duman.
Dauqavaİncə bir çiçəyim vardı, Dauqava,Bir gözəl-göyçəyim vardı, Dauqava,
AzərbaycanAzərbaycan!Sənə bağlıdır ürəyim.
Azadlıq yolunun yolçusuyam mənAzadlıq yolunun yolçusuyam mən,Səninçün ağ günlər gəzirəm, Vətən
Apar məni o yerlərəApar məni o yerlərə,O yerə ki, sevinc, gülüş
Mənim anamGetdin bu dünyadan həsrət, nigaran,Getdin ürəyində ayrılıq dağı.
SürgünYenə dalğalanır ürəyimdə kin,Ah, dostlar duysaydı ürəyimdəkin...
Necə gülüm?Dostum, deyirsən ki, gül, həmişə gül!Səni sağaltsa da gülüş sağaldar.
Mənim çiçəyimMən əməl bağında bir gül əkmişəm,Onun zəhmətini özüm çəkmişəm.
Mənim xalqımXalqımı çox sevirəm, çox.Ona mənsub olduğum üçün yox,
BayatılarGözəlim ana Təbriz,Yaralı sona Təbriz,
Bir nəğmə itirmişəmBir nəğmə itirmişəm,İtən yar nəğməsiydi.
Ömür günəşimMəni sevirsənsə özünü qoru,Qoru həyatını bir inci kimi.
SevgilimUlduzlar göylərdə qatar-qatardır,Qəlbimdə dil açan xoş arzulardır.
Saqi xumari-eşqəm, bir mey gətir, amandırSaqi xumari-eşqəm, bir mey gətir, amandır,Həsrət və intizarəm, halım yenə yamandır.
Mənə özümdən yaxınŞerimə*Mənə özümdən yaxın,
İstərəmİstərəm bu dünyada elə ömr eləyim ki,Hərarətim günəş tək məndən sonra da qalsın.
Dağlar havalı gənclikEy mənim sabahım, mənim bu günüm,Ey mənə canımdan, gözümdən üstün.
Mənə deyirlər ki...Mənə deyirlər ki, sən,Vurğunsan həyata...
HardasanAnamla sevincim axşam itəndə,Məni səhər çağı tapdı iztirab.
SənsizəmBağa girdim, qəlbim açılmadı,Çəmənə üz qoydum, ətir saçılmadı.
Öz-özünə bitən güllərTəbriz küçələrində gəzir bir dəstə uşaq.Səhərdən axşamadək gəzir, dolanır, ancaq
QocalıqHər gün səhər o, aynanın qabağında dayanardı,Surətinə, camalına baxıb bir də inanardı:
Qaçağı el saxlarQaçağı el saxlar, el bilir bunu,Elə şairi də eli saxlayar.