Мамед Араз · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bütün qoluzorlulara nifrətim var:Boylu olsun, alçaq olsun,
Səndən ayrı...Gözəllər aşiqi az olmamışam,Hamısı yan keçir indi yanımdan;
Ana yaşıDaha gəlməyəcək anamın səsi,Mənə də taleyin yumruğu dəydi.
Məhəbbət körpümüz(«Naməlum qadına məktublar»dan)*Bizim faciəmiz qəhqəhəli qəm,
Sabahın imtahanıDünən mənə neçə-neçə xəzinəninaçarını bağışladı.
Ölüm məni nişan alır...Ölüm məni nişan alır,Gündə neçə dəfə.
Sən ötür məniBu səhər qatara ötürdü məniÖz ayaq izlərim, öz ayaq səsim.
Bu yerlər, o yerlərBudur, uşaqlığım keçən o yerlər,Çadırdaş ətəyi, Nursu bulağı.
Bir axşamın balladasıEy ilham pərisi, varsansa əgər,Bu axşam üstümə qanadını gər,
İtlərİtlər qar üstündə həvirləşirlər,İtlər oynaqlayır, süpürləşirlər.
Azərbaycan – dünyam mənimAzərbaycan – qayalardabitən bir çiçək,
Dağ çayına oxunmuş məktubRəsul Həmzətova*Bu torpağın adətidir min ildən bəri:
Qanadlı qayalarBir daşmı sıyrılıb qopdu qayadan,Başı hamarlandı bir şiş qayanın.
Dağlara çağırışMusa Yaquba*Şair, qayalara, dağlara söykən,
Qarabağ düzüBu gün mənim dənizimdiQarabağ düzü,
Ömrümün suayrıcındaUçuq bir dəhnədən suyu sovulmuş,Dəni qarışqaya, quşa yem olmuş,
Babək qılıncıBallada*I**
Səbrimdən inadıma məktubHər «səfər» qabağı mənimlə danış,Məni məşvərətçi baba bil hərdən.
QəfilBir haray yuxuma güllə boşaltdı,Bir duyğu səsiymiş oyadan məni, –
Bayram çiçəkləri(Qızımın nəğmələri, Qızım Şəlaləyə)*Salam, salam, ay çiçəklər!
Bir ilƏli Kərimin xatirəsinə*Eh, dünən incəldi qəlbimiz
Yollarda yazılmış şerlərdənBir başdaşı görürəm;sətir-sətir qazılır;
Biri mənə şair dedi...Biri mənə şair dedi,Dondum yerimdə.
Fillərin ömrüAmandır, fillərin ömrünü qoruyun.Filləri yaşadan
Çinarla söhbətQoca çinar, bu səs məni bezdirdi, əzdi,Otağımı, yatağımı haraya dartım,
YuxuQəribə bir yuxu gördüm bu gecə mən,Qopub qaçmaq istəsəm də
Şəhriyar gəlmədiBu şer çoxdan – böyük Vaqifin anadan olmasının 250 illiyini bayram etdiyimiz ildə, son təntənə günündə, bir axşamda yazılıb; o vaxt xalqımızın bu böyük bayramına ustad Şəhriyarı da dəvət eləmişdik. Lakin o zamankı şahlıq üsul-idarəsi Azərbaycanın işığını, böyük nailiyyətlərini Şəhriyarın görməsini istəmədi, onun gəlməsinə mane oldu. Bu kitabın şerlərini toplarkən arxivimdə qalmış həmin yazı ilə rastlaşdım. Bir də o günlərə qayıtdım... Şeri olduğu kimi köçürüb bu kitaba daxil etməyi, keçən təəssüf hisslərimi oxucularla bölüşməyi məsləhət bildim.*Baxışlar asıldı təyyarələrdən,
Dağlar məni tanımadıXam otlağı yara-yaraGöy yastana çıxdı maşın.
Özündən qaçmağa nə varmış?Özündən qaçmağa nə varmış?Qaçıram.
İlhamsızÇək gətir günəşi, yastığın elə,Tök gətir yaxana düz ulduzları.