Мамед Араз
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Kiminsə əlində sıyrıldı bıçaq,İştahlar əmliyi diricə yedi.
Biganələr iqlimindəMən arabir:qayğıların
Əhval-ruhiyyəRədd olun başımdan:divar söhbətlər,
Mən yollarda öləcəyəmSəhər-səhər dan yerinə yollar yönələr,Arzunundur, ümidindir yolların biri.
Dağlar məni tanımadıXam otlağı yara-yaraGöy yastana çıxdı maşın.
İlhamımXudu Məmmədova*Yenə dağ döşündə dənərləndi qar,
Ölüm qorxur qələmdənQələm mənim yol yoldaşım,Qələm mənim oxum, nizəm.
Sözsüz olandaQələmim yol çəkə, dağ yara bilmir,Yoxdu sözlüyümdə sözdən ayrı dən.
Dalğa sındıran qayaTofiq Mahmuda*Min illərdir hikkə qırır hikkəsi onun,
Dağ qopdu yerindən...Dağ uçdu – uçunma, vaysınma hədər,Qopanı saxlamaz nə güc, nə qılıq.
Kür üstündə tək ağacƏ.Kürçaylının xatirəsinə*Kür üstündə tək ağacdı,
Əsgər andıDağdan, daşdan gəlir səsim,Xatirələr yolum indi.
Bir ömür yolundaDostum Fuad Ələsgərova*Bir ömür yolunda yollar görmüşəm,
Əlli yaşıma ön sözƏlli il deyildi, əllicə gündü...Enişli-yoxuşlu... çoxları bilir.
Ayrı yollar var imiş...Sevgi yolu... dərəsi bir, düzü birTutdun onu – astarı bir, üzü bir...
Gəlmədi RəsulBu il «Sabir günləri»nə gəlmədi Rəsul,Hər ocağa bu xəbərin ayazı yetdi.
Qırx doqquz yaşım14 oktyabr – qırx doqquz yaşım...Görüşdük onunla xəstəxanada.
«Özünə bax!» deyirsənÖzümə necə baxım, söylə, atam balası?Hər gün xeyrə açılmır dünyamızın bal ağzı.
Araz diliEyham toru tullayanda Araza*Hörmət səddi tapdanmasın arada.*
Saç ağartdımSaç ağartdım: söz yolunda,Sevda yolunda.
Bu payız qarıTez yağdı, tez yağdı bu payız qarı,Söndü çox əllərin odu barında.
Meymuna əl çalmaq öyrədən uşaqMeymuna əl çalmaq öyrətmə, balaO bir gün özünü oyada bilər.
Şair, nə qazandın?Şairəm, eşqim də öz qəlbim kimi mərdanədir.*Əlağa VAHİD*
«Nişançı özümüz, hədəf özümüz...»Böyük Sabir demişkən...*Qorxum yox heç nədən, qorxum var haqdan,
QayıtmaGördü öz işini ömür də, vaxt da;Qayıtma geriyə, qayıtma daha.
Bu insan adlanan insanİlahi, sən saxla, kallaşır insan,Ölüm adiləşir, dərd adiləşir.
Murova qar yağırdıAxşamdan başlamışdı;Murova qar yağırdı;
Ulu şahım, qılıncına söykənim!Xətainin ruhu qarşısında.*Şah Xətai, qüvvətimiz haçalanır,
Kəlbəcər qaçqınlarınaYüz də desək, min də desəkcavab budu:
İnsan yalan danışırQara sözlə, ağ sözünYeri dəyişik düşür;