Мамед Араз
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Boz qayalar çapıqlandı, qaraldı,Durnaları dönməz oldu dağların.
Bağışla, dəniz!Şəninə nə qədər şer yazmışam,Sahil qumlarına şüar yazmışam.
Qonşu çəpəriQonşu qardaş, az qurdalan o çəpər boyu,Əsəbini, qəzəbini hörmə çəpərə,
Haqqın yoxdu, haqqın var...Çox oldu ürəyinin diqtəsinə baxmadın,İlğımlar qova-qova yulğunlar qucaqladın,
Dünya sənin, dünya mənim...Bir taleyin oyununda cütlənmiş zərik,Yüz il qoşa atılsaq da, qoşa düşmərik.
Çox təzələr köhnəlirSözümüz, nəğməmiz köhnəlir, ey dad!Qələmdən kağıza düşən andaca,
Oxucuya məktubUzaqdan-uzağa xoşuna gəlsəm,Məni dindirməyə tələsmə hələ.
Son anındaAxır nəfəsinə yetişmədim mən,Son dəfə bağrıma basmadım onu.
Şair vüqarıVüqarla yaşamış söz babaları,Onu yaşatmasın, şerimiz niyə?
Səməd Vurğunla söhbət(60 illik yubiley günündə)*Bağışlasın məni bəzi oratorlar,
Bir ömrün qonaqları(pərdəsiz dram-zarafat)*Qapım döyülür.
Sənin istəyin(«Naməlum qadına məktublar»dan)*Sənin bu halına acığım gəlir,
Araz üstə çinar gördümAraz üstə çinar gördüm.Qoşa çinar.
TəəssüfBu görüş nə acı qismətmiş bizə,Elə bil bir kədər gölünə düşdük.
Şuşada bir gecəBu gecə gecənin son qatındayam,Bu gecə bir qəndil qanadındayam.
Heykəl ömrüGörkəmli heykəltəraş*Fuad Əbdürrəhmanovun xatirəsinə*
Ata ocağıÇırpısı tətikdə, odunu dəmdə,Səhərin gözündən od alıb ocaq,
İnsan qayalar(«Vətən qayaları,*Vətən daşları» silsiləsindən)*
Nə bilim...Səndən mənə bir ömürlük xatirə,Məndən sənə nə qalacaq, nə bilim.
Vətən mənə oğul desəBuyruqlara sığışmayan inaddım,Çox qanadlar yorub salan qanaddım.
Səni tanımadım...Səni tanımadım...Adicə libasda,
Nifrət aktıSizi,lənətimin
Bir qəbir yanındaBirdən elə bil ki,bir səs eşitdim,
Mehmanxana xidmətçisiOrta yaşlı, çox şirindil bir qadındı,Elə belə soruşdum ki, «adın nədir?»
Yetim ulduzlarSısqa ulduzlar var, üfürsən sönər;Sanki görünməyə utanar çoxu.
Sevgi sərhədiBoyumdan yuxarı ucalığım yox,Gözüm üfüqəcən görməyə qadir,
Qoruyun dünyanıElə bil ağıllar dolub yelinə,Az qalır evini unuda adam.
Qaytar məniYaşar Əliyevə*Könül, bu gün nağıl danış,
TəklənməDost arası yol çəkilməz,Dost arası yol sökülməz,
Bir insana inamımı itirdimAğ yol idi... ikimiz bir qaraltıNağıl kimi: işıq yandı, it hürdü...