Мамед Араз
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Gözəllər aşiqi az olmamışam,Hamısı yan keçir indi yanımdan;
Naməlum qəhrəmanSən dəniz qoynunda, dəzgah dalındaTarlada, zavodda... hər yerdə varsan.
Soruşdum birindən, şairəmmi mən?Soruşdum birindən, şairəmmi mən?Özüm ki, özümü öyə bilmərəm!
Qızımın sualları1. Buluda minmək olar?**– Təyyarəyə minir adam,
QayğılarÇiynimdən düşməyir dərdi-sər yükü,Həmişə kədərim, qəmim oyaqdır.
Sabahın imtahanıDünən mənə neçə-neçə xəzinəninaçarını bağışladı.
İtlərİtlər qar üstündə həvirləşirlər,İtlər oynaqlayır, süpürləşirlər.
Qanadlı qayalarBir daşmı sıyrılıb qopdu qayadan,Başı hamarlandı bir şiş qayanın.
«Ərim gəldi» qayasıBu torpağı gəzməmişəmhələ daş-daş,
O bir gün...İki ömür yolu...Bir dəmir yolu...
Qarabağ düzüBu gün mənim dənizimdiQarabağ düzü,
Babək qılıncıBallada*I**
Mən getsəm...Mən getsəm, dərələr, dağlar qalacaq,Meşələr, çəmənlər, bağlar qalacaq.
QəfilBir haray yuxuma güllə boşaltdı,Bir duyğu səsiymiş oyadan məni, –
Bayram çiçəkləri(Qızımın nəğmələri, Qızım Şəlaləyə)*Salam, salam, ay çiçəklər!
Bir ömür xatirəBir xatirə dəftərinə bənzəyər ömrüm,Neçə tale görüşdürər, aralayar o.
Çinarla söhbətQoca çinar, bu səs məni bezdirdi, əzdi,Otağımı, yatağımı haraya dartım,
Şəhriyar gəlmədiBu şer çoxdan – böyük Vaqifin anadan olmasının 250 illiyini bayram etdiyimiz ildə, son təntənə günündə, bir axşamda yazılıb; o vaxt xalqımızın bu böyük bayramına ustad Şəhriyarı da dəvət eləmişdik. Lakin o zamankı şahlıq üsul-idarəsi Azərbaycanın işığını, böyük nailiyyətlərini Şəhriyarın görməsini istəmədi, onun gəlməsinə mane oldu. Bu kitabın şerlərini toplarkən arxivimdə qalmış həmin yazı ilə rastlaşdım. Bir də o günlərə qayıtdım... Şeri olduğu kimi köçürüb bu kitaba daxil etməyi, keçən təəssüf hisslərimi oxucularla bölüşməyi məsləhət bildim.*Baxışlar asıldı təyyarələrdən,
Üstümə qayıdan yazılarımNədir günahınız, açıq danışın,Üstümə qayıdan yazılarım, siz!
Tək olandaTək qalmaq istərəm,Tək qalmaq, hərdən.
Sənin mənsiz dünyanMən yetəndə taleyimin son döngəsinə,Sənə verrəm bu dünyanı günəşli, aylı.
Ulama!Zülmət gecələrdə hürürsən, yetər!Hər daşı qurd-quldur görürsən, yetər!
Əl dəydi, çaxmaq daşıyamDostum Ağayara*Təklikdə çaylaq daşıyam,
QayıdarsanBelə dönmə, ismi dönük deyilsən;Gileyin var: yağdırıb get, yağıb get.
O gözlərə baxmaramBu gün sənin hər gözündə bir gülüş,Biri çılğın, biri tutqun, bürkülü...
Unut məniDilim dinməz, kirpiklərim səs elər,Necə xoşdu – ürəyimi kəs elə...
YalanYalan eşitmədik böcəkdən, quşdan,*İnsandı insana yalan danışan...*
Gözləyənim olaydı...Gedən yerim olaydı.*Qabil.*
Yalançının evi yandıYalançının evi yandı göz qabağında,Hamı baxdı, hamı gördü,
Nəydi yırğalayan bir nəhəng dağı?!Nəydi yırğalayan bir nəhəng dağı?!Uçrumlar zamanın yaddaşı kimi!..