Мирварид Дильбази · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Zəngibasarda 10 kəndin camaatını*ölümdən qurtaran Ələddin Cəfərova ithaf*
Qafqazın qartalıQafqazın mərd oğlu general*Cövhər Dudayevə ithaf*
Erməni hiyləsiSağal, erməni “illət”i,Çəkdirirsən, çək zilləti,
Məzarını itirdikAşıq Alı, məzarını itirdik,Zalım qonşu qəbirləri düzlədi.
Avropanın nə vecinəAvropanın nə vecinəQarabağda axır qanlar.
Zirvədən baxanlarQanadlar qaldırdı sizi zirvəyə,Az qaldı başınız buluda dəyə,
Getmək üçün gəlmişik bizOlma var-dövlətə müştaq,Tamah səni edər dustaq,
Füzulini dinlərkənBir şairi biyqədir həzinəm, əgər ölsəm,*Min təzkirə təhrir edəcəklər kəfənim.*
Firudin bəy KöçərliyəBaşına tuşlanan düşmən xəncəriXalqının qəlbinə tuşlandı sənin.
Ölmə, Mədinə, amandı!Şairə Mədinə Gülgünün əziz xatirəsinə*Ağaclar bağlayıb puçur,
Ana yadigarıAnamıza ana deyən oğula*Sükutun sehirli pıçıltıları
Fikirlərin ümmanındaMənim yoxdur oğullarım,Banklarda saxlanc pullarım.
Məni fikirli görsənMəni fikirli görsənDemə ki, bir qəmim var.
Dənizi fəth edənlərinSaçlarımda qar,Könlümdə bahar,
Daşlarda iziniz varmıAvey dağın kəklikləri,Görüşmədik çoxdan bəri.
Yaman nigaranam AzərbaycandanTorpaq da,İnsan da yorulub qandan,
Nə zənginəm, nə yoxsulamNə zənginəm,Nə yoxsulam,
Günəşin arxasıncaKarvanım yol üstədi,Könlüm səni istədi...
Məni məftun edənEy məni məftun edənMəftunluğumdan bixəbər!
Mənəm – mənMən haraya getsəmSən orda varsan.
Dərdim ortağıGəldim, niyə sevinmədin,Çağırdım, niyə dinmədin?
Qarı ağac becərirAğac becərir qarı,Nə boyunu görəcək,
Aşiqə şərabla məstlik nə gərəkAşiqə şərabla məstlik nə gərək,Saqi, bu məclisi bizdən yana çək!
Ağlama, yarım, ağlamaGedirəm, gələ bilmərəmAğlama, yarım, ağlama!
Allahın ən əziz quludur şairAllahın ən əziz quludur şairXalqa dost, nəfsinə düşmən yaşayır.
Qızıl ordu – ana fəryadıEy şəninə şer yazıb,Nəğmə qoşub,
Milyonçunun yoxsul qızıMilyonçu Hacı Zeynalabdin*Tağıyevin qızı Sara xanıma ithaf*
Ölkə-ölkəEy dünya şöhrətli mərdim!Yüklənib el-vətən dərdin:
Ümid yoluSinəm – qranit dağı...Hey döyürlər sinəmə
Anamıza ana deyənMərmərin canı olsaydı,Hər qəlpəsi qopan zaman,