Новрес Иман
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Hamı xəlq olunub bir qətrə sudan,Hər yetən gədaya xan demək olmaz.
DeyilAğlaram yolunda, şəhri-Lənkəran,Bu el qürbət eldi, bizim el deyil.
DolannamƏylən, bir söz deyim, ey gülüzarım,Var könlümün bir bazarı, dolannam.
DüşdümXaliqin qüdrəti, hökmi-bəyanıO gün ki zülümət dünyaya düşdüm.
GəldiQaleyi-zəmində mən idim xəstə,Üstümə mərdlərin ağası gəldi.
Gəlib gedibOvçuyam, yolunda gəzirəm naşı,Neçə belə dağlar, düz gəlib gedib.
GəzdinAləmin sərvəri, mərdin mövlası,Əvkvəlki seyrində asimanı gəzdin.
GəzirdimArif əhli, bir söz deyim, qınama,O zaman ki, bu dünyanı gəzirdim.
GördümOl mahi-şəbanın iyirmi beşində,Aləmi-röyada bir halət gördüm.
GözlərAman allah, sevgi necə şirindi,Məcnun Leyli deyin bu dağı gözlər.
KəsildiÇarx dolandı, üz döndərdi zamana,Əvvəl olan düz ilqarı kəsildi.
QaldıQərib bağban idim, çox çəkdim cəfa,Dərilməmiş güli-bostanım qaldı.
MənəmTifil ikən sənsən yar olan cana,Çox çəkən yad eldə zəlalət mənəm.
Nara hey yanarSədada səd mənəm, qəm bənasıyam,Hicranda cəsədim nara hey yanar.
Sağlam gedəmQəfil bir ox atdın, tökdü qanımı,Qoymadı gəzməyəsə qalam, gedəm.
Yası nəm ağlarMənim kür taleyim, bu kəc iqbalım,Pozulan könlümün yasın əmi ağlar.
Dal əyər, əyərÇən gəlsə dağlara, yellər əsdirər,Qışda çətin gəlsə, dal əyər-əyər.
GərəkKişi üçün əzəl gündənBaşda çox kamal gərək;
VarBir şəhərdə altı dərviş,Onun pak əsası var;
BaxınBu taxt üstündə əyləşənNazənin cavana baxın;
V deyişməQeysər**Əvvəl vacibatdan kim gəldi cana?
Aşıq Sadıqla deyişmə (I)Sadıq**Hikmət məclisində əyləşən alim,
Ay ŞəkərFəsli-tabistanda bağü bostandaNovrəstə cavanım, gülüm, ay Şəkər!
BilmədimNə gördüm yuxuda gizlin, aşikar,Olan sirri-kirdigarı bilmədim.
ÇətindiHəqiqi insanın, istəkli canınBir-biriynən irəftarı çətindi.
DeməsinHədyan söz danışan, hədyan eşidər,İnsan olan mana hədyan deməsin.
DilimnənBir əldə göz yaşım, birində namə,Zikr edirəm bir ağanı dilimnən.
Gəl yetişBir hökmü-xudanın elmin açarı,Nəzər eylə bu cavana, gəl yetiş.
GörBel bağlayıb, bu dünyaya gül olan,Gözün aç qəflətdən, sən vəfasın gör.
GörəydimGərdiş hərlənəydi, çarx dolanaydı,Gedib bir də yar ovlağı görəydim.