Рамиз Ровшан
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ə.ƏylisliyəGün doğsa da, işıqlanmaz
Əyildim, sulara baxdımƏyildim, sulara baxdım,Axtardım cavan üzümü.
YarpaqÖtdü-getdi cavan yaşım,Çatdım ömrün yarısına.
Kilidİynəmiz var, sapımız yox,Çömçəmiz var, qabımız yox,
AğıRəsul müəllimlə Nigar xanımın xatirəsinədünya öz işində,
SoyuyurBu adam ölür deyəsən,Əlimdə əli soyuyur.
QoşulaqDərd-qəmin üstən atdanaq,Bir az sevinək, şadlanaq,
BoşalıbDağlar da alçalıb bir az,Daşlar da yumşalıb bir az,
AyağımNeynirəm, baxmır sözümə,Əlimdən çıxır ayağım.
GüzgüAğrımaz bir ağrımızla,İşi yoxdu ağlımızla.
AydınlıqBu dünyada hər nə varsa,Gedir üzü aydınlığa.
BoğulurDünyanın suyu çirklənir,Suyunda balıq boğulur,
ƏlvidaSəni sevdim sevilmədən, -Dodağımda öpülməyən,
AparQəbrim də yoxdu ki, deyəm;Üstünə bir gül dər apar.
Ax, bu qızın barmaqlarıAx, bu qızın barmaqlarıBarmaqlarıma dəymədi.
Yavaş-yavaş sevdim səniYavaş-yavaş sevdim səni,Hər gün bir az da sevdim.
Bu qışı da saldım yolaBu qışı da saldım yola,Bu qar da əridi, anam.
Yağış yuyur, gün qurudurBu yerləri, bu göyləriYağış yuyur, gün qurudur.
Nə gündüzdüNə gecəydi, nə gündüzdü,Baxdıq, göz-gözü görmədi.
Nəyi nəyə vurdumsa daNəyi nəyə vurdumsa da,Heçə çıxdı hamısı.
Hamı qardaş olsa daAnaraÖz itini hamı öyər,
Bir gör neçə ömür keçdiBir gör neçə ömür keçdiGecədən gündüzə kimi.
ÇatmazMinsək də quş qanadına,Qalxsaq da göyün qatına,
Tərs nəğməYazmadığım şeirləriPozuram ömrüm uzunu.
OyunVidadi Məmmədovun xatirəsinəNə pis yuxu tutdu məni
Bu qaranlıqdaR.MəcidəMəni yolda tutdu bu kafir gecə,
QorxuDünyanın xoş üzündən dəHər Hərdən-hərdən dən qorxur adam.
NərdivanHara çıxır bu nərdivan,Bəlkə yerdən göyə çıxır?
Çörəyin daşdan çıxırsaÇörəyin daşdan çıxırsa,Qabqacağı neyləyirsən?
HörümçəkBu hörümçək ölə-öləÖzünün torunu hörür.