Сабир Рустамханлы · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
İlk dəfə gəlmişəm məzarın üstə,Dağıtdım nigaran bir həsrətimi.
BarışıqSevinc atlı, biz piyada –Yüzillərlə yüyürmüşük arxasınca.
QayıtmaSəni xatırlaram ömrün başında,Barmağın son dəfə dəyəndə simə.
ÇəpərHərə çəpər çəkir öz bağçasınaBiri sevincinə, biri yasına.
Gəncə qapısıHər kəs bilir ki, onun çiynində nə isə qeyri adi bir yük var, amma ciddi-cəhdlə bu yükü unutmağa çalışır. Çünki yada salan kimi etiraf etməlidir ki, belə yaşamaq olmaz. Bəs necə yaşayasan? Hələ ki, ayrı cür yaşamağın da yolu tapılmayıb. Beləcə bir nəsil bir-birinin üzünə baxmaqdan çəkinə-çəkinə dünyada hər şeydən danışır və ürəyini əridə-əridə çalışır ki, ən başlıca şeydən danışmasın. Axı o qeydən danışan kimi nə isə bir iş görmək lazım gələcək. Bu adamlar üçün isə bulaqdan, qeyrətdən, qələbədə, Təbrizdən, kainatdan danışmaq balaca bir iş görməkdən daha asandır.*
ƏləkMetroda bir qarı əlində ələk aparırdı...*Ay nənəcan, hardan aldın
Şəhər kənarında...Şəhər kənarında avara itlərMəqsədsiz, mənasız dolaşır elə,
Səni gözləyirəmSəni gözləyirəm günlər uzunu,Saatlar uzunu, anlar uzunu!
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
BulaqBu çeşmənin gözü burda,sözü o tayda, o tayda.
QədərimAramızda Araz oldun,İçəcəyəm, bəxtim, səni.
QorusunYol tapmayıb üz tuturam Tanrıyaİşimizi sözümüzdən qorusun.
ÇıxırXırda gölməçəni xırda burulğanQaldırır, astarı üzünə çıxır.
Nəyə gərək belə qardaşBəzi rayonlarda qədim abidələri uçurub*daşını, kərpicini daşıyırlar...*
I. Yetim adlarGöylərə sancılan minarələrdənGecələr qapqara bayraqlar kimi
Unut məniSaralan yarpaqlarısaxlamırsa budaqlar,
BağışlaBilirəm heç nəyi qaytarmaq olmazNə göz yaşlarıyla, nə yalvarışla.
Xəbərsiz getməXəbərsiz tökülür yaz yağışları,Çəmənlər xəbərsiz bəzər dünyanı.
“Xoşbəxt ol” söylədin“Xoşbəxt ol!” söylədin, “ayrılaq daha”Bu sözlər qarğışmı, həsrətmi, qəmmi?
Belə yaşayıramNə isə çatışmır xoşbəxtlik üçünGör nələr ummuşam “nə isələrdən”.
Yurdun bayrağıƏhməd Cavada*Yol ver yurdun bayrağına,
Təbrizlə görüşBu görüşü dərdə dərman bilmişdim,Həsrətinlə çox ağlayıb gülmüşdüm,
QayıtQul olmağa yarandınsaQul ol... sənə sözüm yoxdur.
GileyGiley xəstəliyi bürüyüb bizi,Bu boyda məmləkət giley içində.
Mən hara qaçımMeşə ağ dumanı tel-tel didəndə,Yarpaq leysanında çaylar itəndə,
Üzünə vurmazGünəş işığını əndərər yerə,Cücərən otların üzünə vurmaz.
Özün bilirsənÖzün bilirsən ki, mənim kimimsən,Uzaq mənzillərə üzən gəmimsən.
SınmaQəm ürəyi üşüdür,Qəmi göylər eşidir,
DaşBir gün uçub töküləcəkBaşımıza göyün daşı.
Dağdan danışa bilmirəmHarda qaldı buz bulaqlar,Çağlayıb daşa bilmirəm,