Сабир Рустамханлы · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Yay gününə əsən yellər görün nə deyir,Yol üstündə yaddan çıxdı hansı varımız.
Nazim Hikmət yoluƏgər insan öləndə ömür başa çatırsa,dayanırsa hərəkət
Günəbaxan zəmisindəSəhər günəbaxan zəmisi şehli,Körpə günəşlərdi odsuz yananlar.
Əlac nədirAytən xanım,Bir ölkədə
Ayrılığın dilini öyrənirəmÇiçəklər baharın dilini öyrənir,arılar çiçəklərin.
Qovuşa bilmirYağır ömrümüzə taleyin qarı,Bir olsaq – ayrıyıq, ayrılsaq – birik.
Gizli səsYaman öyrənmişəm sənin səsinə,Sevinc nəfəsidir üstümdən əsən.
Barışa bilmirəmBaxıram seyrəlir cərgələrimiz.Barışa bilmirəm bu yoxluq ilə.
Bəxtiyar, ƏliAğdamda həlak olmuş uşaqlarla –*Qarabağ faciəsinin ilk şəhidlərinə*
Tonqal iyi“Tonqal iyi verirsən!” – Bir gözəlin sözüdü.Tüstülü saçlarımı qarışdırıb gülürdü.
Ölümün görüşünə gedən qızElə dünən ömrününbahar çağıydı.
Qorxum qalmadıBu torpağa çoxdan bərişəhid məzarları əkilməyib
Mən demədimXalqın ürək yanğıları daş əridir,Dağ oynadır könlündəki ağrı-acı,
Şeirdən küsmüşəmMən şeirdən küsmüşəm,Sözümdən küsən kimi.
Xocalıdan sonraXocalıdan sonra özümdən zəhləm gedir,Qohumumdan, qonşumdan,
Düşmən əlindəİsa bulağının suyu şırhaşır,Kirsin çiçəkləri başımdan aşır,
Nəbi XəzriyəHəyətdə sızlayır Eldar şamları,Dinləyəni kimdi, anlayanı kim...
Tənhayam, təkəmNecə ki dağların lal çığırıylaYol aldım, qarşıda sirli gələcək,
Dünya diliAdamlar dilimi bilməyən yerdəTorpağa baxıram, daşa baxıram.
Bir müəlliməO kasıb oğlanı qaytardın geri,Kükrəyən bir çayın yolunu kəsdin.
Dörd divarQaçıram dörd divardan,İşə getdin – dörd divar,
Xoşbəxtlik adasıRüzgarlı bir gündə qaldıq baş-başaBiz də bir həsrətin uzaq səsiydik.
Dünyadan umduqlarımBir çiçəklik gözüm vardı çəməndə,O bir çiçəyi dolmuş gözümə
Gözümdə qaldınSəhərdin – ömrümə günəş doğuldu,Vüsaldın –
Qar yağardıQar yağırdı, sübhün zəif işığıtək,Təbiətin uyğusuna qar yağırdı.
Yoxuşa doğruBir günün altında günümüz ayrı,Bir qəm harayında ünümüz ayrı,
Gedir – getsin, qalır – qalsınUçub gedək, bu yuvadaKimlər məskən salır – salsın.
Sənə yovuşmaramGörüşə bilirmiş əvvəl axırla,Uçmusan gümanlı sorağın üstə.
Taleyimlə barışmağımHa gedirəm yol çətindir,Mən inadcıl, yol mətindir,
Yaylaq yolunaGözlərimlə yoxuşları biçərdim,Diş töksə də çurçurundan içərdim.