Сабир Рустамханлы
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
İlk dəfə gəlmişəm məzarın üstə,Dağıtdım nigaran bir həsrətimi.
BarışıqSevinc atlı, biz piyada –Yüzillərlə yüyürmüşük arxasınca.
Gəncə qapısıHər kəs bilir ki, onun çiynində nə isə qeyri adi bir yük var, amma ciddi-cəhdlə bu yükü unutmağa çalışır. Çünki yada salan kimi etiraf etməlidir ki, belə yaşamaq olmaz. Bəs necə yaşayasan? Hələ ki, ayrı cür yaşamağın da yolu tapılmayıb. Beləcə bir nəsil bir-birinin üzünə baxmaqdan çəkinə-çəkinə dünyada hər şeydən danışır və ürəyini əridə-əridə çalışır ki, ən başlıca şeydən danışmasın. Axı o qeydən danışan kimi nə isə bir iş görmək lazım gələcək. Bu adamlar üçün isə bulaqdan, qeyrətdən, qələbədə, Təbrizdən, kainatdan danışmaq balaca bir iş görməkdən daha asandır.*
QayıtmaSəni xatırlaram ömrün başında,Barmağın son dəfə dəyəndə simə.
QorusunYol tapmayıb üz tuturam Tanrıyaİşimizi sözümüzdən qorusun.
ƏləkMetroda bir qarı əlində ələk aparırdı...*Ay nənəcan, hardan aldın
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
BulaqBu çeşmənin gözü burda,sözü o tayda, o tayda.
Üzünə vurmazGünəş işığını əndərər yerə,Cücərən otların üzünə vurmaz.
QədərimAramızda Araz oldun,İçəcəyəm, bəxtim, səni.
Dağdan danışa bilmirəmHarda qaldı buz bulaqlar,Çağlayıb daşa bilmirəm,
ÇıxırXırda gölməçəni xırda burulğanQaldırır, astarı üzünə çıxır.
I. Yetim adlarGöylərə sancılan minarələrdənGecələr qapqara bayraqlar kimi
Unut məniSaralan yarpaqlarısaxlamırsa budaqlar,
Səni gözləyirəmSəni gözləyirəm günlər uzunu,Saatlar uzunu, anlar uzunu!
KəpənəkGöy deyir ki, bizimdi,Çəmən deyir, yox, bizim,
Təbrizlə görüşBu görüşü dərdə dərman bilmişdim,Həsrətinlə çox ağlayıb gülmüşdüm,
QayıtQul olmağa yarandınsaQul ol... sənə sözüm yoxdur.
TorpaqdadırBir pərdəyəm tardan gizli,Bir istəyəm yardan gizli...
Payızla birgəDurnalar könlümdən uçan həvəsdi,Yenə bu gethaget səbrimi kəsdi,
Tapşır məniRuhumda bir sızıltı var,Yağı soyar, zaman talar,
Yatmış vicdanlarHardan gəlir bu zəhər,bu nifrət hardan yağır,
Qopsun millətdənBu bizim Naxçıvan, bu bizim Muğan,Bu bizim Qarabağ, bu bizim Şirvan,
VətənBir əlçim buluddu,Bir ömür umuddu,
Xatirə qatarıFikrimin işıqlı vadiləriyləBir maşın şütüyər, bir qatar gedər.
RəqqasəSən ortada ağ şam kimi yanırdın,İşığına axışırdı alqışlar.
Səndən küsmüşəmDağ mavi qartaldı, duman qanadı,Laləni köksümə sıxdım, qanadı.
Təzə pərdəUlu babam RüstəmxanınAlapaça atı varmış.
Məni sevirsənsəDüşünsək, düz gəlməz sözünün çoxu,Ocaqsız bir evdə necə köz olar?
YoxlamaSənsiz itib yolum, sönüb ulduzum,Sənsiz tamı yoxdu çörəyin, duzun,