Сеид Азим Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Vədeyi-didarı fərdayi-qiyamət söylədin,Səxt dilşadəm ki, hərgiz ol günün fərdası yox.
Cəmali-Yusifə Yəqub meylindən əyandır kimCəmali-Yusifə Yəqub meylindən əyandır kim,Kişi öz oğluna aşiq olarmış, yar olmazmış.
Çəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdıÇəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdı,Qiyamətdir bu gün kim, baş çəkib torpaqdən yeksər?!
O məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimO məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimKi, şayəd vaqif olsun əşki-çeşmim macərasından.
Hər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizuHər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizu,Padşalıq etmişəm ki, pasibanlıq bilməzəm.
Rəsmü rəhi-əşarı, təlim tapıb məndənRəsmü rəhi-əşarı, təlim tapıb məndən,İndi özünü Bixud ustad sanır əmda.
İsgəndərin vəqəsiNəql edirlər ki, bir gün İsgəndərEylədi bir xərabə sarı güzər.
Siçan padşahının pişiyin qətlinə qəsdi və pişiyi dardan qurtarması..232 HekayətÇəkdi qılıc ta ki özü padşa,Ta eləyə başını təndən cüda,
Vəfa rəsmin tutub gəl, ey pəri, cövrü cəfadən keçVəfa rəsmin tutub gəl, ey pəri, cövrü cəfadən keç,Əgər adəmsən, insaf et, bu vəzi-narəvadən keç.
Sənsiz fəzayi-cənnəti-məvadə yox fərəhSənsiz fəzayi-cənnəti-məvadə yox fərəh,Ətrindən olmasa güli-rənadə, yox fərəh.
Bağlər səbz oldu, olmaz xatirim xürrəm hənuzBağlər səbz oldu, olmaz xatirim xürrəm hənuz,Gül açıldı, bülbül oldu şad, məndə qəm hənuz.
Hansı bar aşiqə kim, sən kimi canan olmazHansı bar aşiqə kim, sən kimi canan olmaz,Bu müşəxxəsdi ki, cismində onun can olmaz.
Ey Xızır, zülməti-zülfü sənə asan olmazEy Xızır, zülməti-zülfü sənə asan olmaz,Dəhəni-yar kimi çeşmeyi-heyvan olmaz.
Çün gəlir rüxsarə xət, hüsnün lətafətdən düşərÇün gəlir rüxsarə xət, hüsnün lətafətdən düşər,Ləkkədar olsa əgər əlmas qiymətdən düşər.
Dürdi-mey ta vardır, biz dərdi-aləm çəkmərikDürdi-mey ta vardır, biz dərdi-aləm çəkmərik,Dövləti-piri-müğandan möhnətü qəm çəkmərik.
Bir zaman biz dəxi ol mah ilə həmxanə idikBir zaman biz dəxi ol mah ilə həmxanə idik,Şəmi-rüxsarəsinə yanmağa pərvanə idik.
O gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinO gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinÇıxıban bürcdən ol mahi-münəvvər gəlsin.
Xalü xətin olub dili-viranə oğrusuXalü xətin olub dili-viranə oğrusu,Oldu iki qaraçı bu bir xanə oğrusu.
Aşüftəligim zülfi-siyəhtarı bilirmi?Aşüftəligim zülfi-siyəhtarı bilirmi?Ya rəb, görəsən dərdi-dilim tari bilirmi?
Nola qan ağlasan, ey göz kim, ol huriliqa getdiNola qan ağlasan, ey göz kim, ol huriliqa getdi,Kəsib-arami-dil bizdən, o yari-dilrüba getdi.
Müənbər kakilin kim rişteyi-can ilə tövəmdirMüənbər kakilin kim rişteyi-can ilə tövəmdir,Həbibim, hər teli can boynuna bir qeydi-mökhəmdir,
Vaiz, demə kim, zail edər əqli piyaləVaiz, demə kim, zail edər əqli piyalə,Badə gətirər mərdümi-huşyarı kəmalə.
Qaşında zəxm görüb ey büti-hilal-əbruQaşında zəxm görüb ey büti-hilal-əbru,Dedim ki, qəlpələnən Zülfüqarə bənzər bu.
Apardım qəbrə mehri-ruyün, amma qorxum ondandırApardım qəbrə mehri-ruyün, amma qorxum ondandır –Ki, xakimdən çıxıb gül, qeyrlər ondan gülab etsin.
Bu qanlar tökməgindən rəşkim artır kim, qiyamətdəBu qanlar tökməgindən rəşkim artır kim, qiyamətdəAçarlar tutmağa, əl hər tərəfdən xəlq damanın.
Ruzi-qətli Seyyidin eylər neçin yar iztirabRuzi-qətli Seyyidin eylər neçin yar iztirab,Gər bu məzlumə o şuxi-səngdil qatil degil?
Visali-yari-gülrüxsar axır döndü hicranəVisali-yari-gülrüxsar axır döndü hicranə,Məqamım rovzeyi-rizvan ikən axırda nar oldu.
Sinədən guşuma fəryadi-dili-zar gəlirSinədən guşuma fəryadi-dili-zar gəlir,Dərdi artıbdı, genə naleyi-bimar gəlir.
Qəsdi-can eylər, o fəttan gözlərin bidaddırQəsdi-can eylər, o fəttan gözlərin bidaddır,Bir kəbutər qəsdinə, guya iki səyyaddır.
Ey sariban, qətarımızı kuyi-yarə çəkEy sariban, qətarımızı kuyi-yarə çək,Rəhm et, bu dağidarləri laləzarə çək.