Сулейман Рустам · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
“Mən cahan mülkündə mütləq doğru halət görmədim,*Hər nə gördüm əyri gördüm, özgə babət görmədim”.*
TəbrizimBaxdıqca hüsnünə doymayır gözüm,Təbrizim, Təbrizim, gözəl Təbrizim!
Ağ şanıBu körpəcə meynəni, oğlum, öz əllərimləSənin əziz adına basdırıram torpağa.
Mənim fəlsəfəmDüyünlü sözlərdən heç gəlməz xoşum,Aydın həqiqətdir mənim fəlsəfəm.
QırqovulMeşədə gəzişirdim bir az ov edim deyə,Bütün hər şey üzümə gülürdü çiçək kimi.
XəstəlikLovğalara*Ey qələm dostum, inan, pis xəstəlikdir lovğalıq,
Qulaq asQulaq as bir atana oğlum, AzadSənə hörmətli qonaqdır Fərhad.
GetƏbədidir bu gözəl, ülvi məhəbbət məndə,Məncə, səndədir, əzizim, bu təbiət məndə.
Yaralı yollarMən çoxdan tanışam sizinlə, çoxdan,Mənə doğmasınız oralı yollar!
Deyirsən ki...Deyirsən ki, “mənimçin dosttək düzəlt bu işi,Xəcalətli qalmaram, axı, kişiyəm, kişi”.
Keçdiyim yolQaranlıq, işıqlı yollardan keçmişəm,Hər günü eşqimlə vurmuşam başa mən.
Xəzər nəyə bənzəyir?Məndən soruşursunuz: – De görək səhər-səhərNəyə bənzəyir Xəzər?
Təbiətin ətriGünəşdən tez oyanıb gəzirəm öz bağımda,Nələr, nələr bitməyir bu ana torpağımda!
İtibGözəllərin arasında gözəl nigarım itib,Çiçəkli, güllü bahar vaxtı ilk baharım itib.
DeyirlərAşiq olanın bağrı dönər qanə, deyirlər,Atəşdə yanan aşiqə pərvanə deyirlər.
Məhəbbət olmasaydıBu həyat kitabımın artdıqca varaqlarıÖmrümün ağacından yarpaqlar bir-bir düşür.
Bahar rəqsiLənkərandayıq, Lənkərandayıq,Həyəcandayıq, həyəcandayıq.
Qonşularımdan biriGirdi fırıldaq ilə yağlıca bir artelə,Arif olub vermədi vaxtını bir an yelə.
SaxlarsanFikrət Qocaya*Gözəl şeirlərini öz adında saxlarsan,
Vəfalı qalıbYenə könlüm quşu xəyala dalıbBaşımın üstünü dumanlar alıb.
Vəfalı mənəmBilən bilir ki, məhəbbətdə haqq sədalı mənəmGözəl zəmanəmizin gərdişindən halı mənəm.
Nə deyimSevgilim, mən sənə canan deməyim, bəs nə deyim?Hüsnünü dərdimə dərman deməyim, bəs nə deyim?
Olmasa olmazBağlarda əsəndə payız yelləri,Ağaclar saçını yolmasa olmaz,
İnanıramİnanıram tarix bir gün öz hökmünü verəcək;Ellər birgə gülüstandan qızılgüllər dərəcək
Özümdə qalıbAdın dilimdə, bu gün də şirin dilimdə qalıbGözüm yolunda gözəl – dərdli Təbrizimdə qalıb.
OğulBu sözüm əfsanə yox, yalnız həqiqətdir, oğul,Millətə namusla xidmət, bir səadətdir, oğul...
Gəl, gəl!Hər yan bəzənib əlvan,May, sən nə gözəl aysan.
“Novator” rəssamaBir paltar geymisən başa düşmürəm,Astarı hansıdır, üzü hansıdır.
Burax!Söyləmə: “Gəl səni qəfəsə salım,Yanıb külə dönsün vətənin nəşi!”
EhtiyacYenə də cənubdan şimala gələnNə dost, nə qardaş var, nə bir bacı var.