Вагиф Баятлы Одер · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ağıllılar sizə göründükləri qədər ağıllı, ağılsızlar da siz düşündüyünüz qədər ağılsız deyillər.Göyüzünə qonan quş*
Oktyabr inqilabının 60 illiyinə*Mən yıxılmış bir ölkənin uçuğu,sevinci, hətta qəmi də alınmış
Brejnevin son illəri*Tankları döyüşən Əfqanıstana göndərirdi,yemək-içməyi ağlayan Ermənistana,
Gic imperiyaların gic intiqamıO, ən ədəbsiz hərəkətinibəlkə də ömrünün ən ədəbli ilində,
"Qırdı milləti bu nazirlər soveti" *O, dünyanın ən şirin günüNazirlər Sovetinin altında almışdı
Tərif yazan şairlər, tərif tabutdu, uzanır içinə ölkələr, hökmdarlar, xalqlarSiz ey tərif bülbülləri!Zəhərlənən insanımıza, havamıza,
Anayuvamız, atagöyümüzhəlak olan təbii gözəlliklərimizin xatirəsinə*Nə deməkdi qırmaq meşələrimizi?!
Harda qızıl var, qan iyi gəlir ordanHarda ilan var, qızıl var ordaharda qızıl var, hakimiyyət var orda,
Kiçikliklərlə kiçilər, böyüklüklərlə böyüyər ürəkBir dəli dənizinbir qırpımından, bir anından keçdim,
Nigar xanım rəfibəylinin bu dünyadan qalxması*Köçən sonuncu bəy qızıydı bəlkə,Sonuncu bəy oğlu da köçəcək...
Göyüzünün o üzünə uçuşlarTanrım, Tanrım, İlahi,Göyüzünün o üzünə kömək ol,
Ey tənha ruh, sevirəm səniYeriyəndə quşların ayaqlarındanizlər qalantək yerdə
Hər iki dünyada da sevilmədən sevəcəklər dəlilərGəldim dünyaya sevgi günü,gəldim gücləndirdim sevgini,
Başqa bir dünyanın vağzalında görüşənədək, əlvidaBöyük şəhərlərin yanındaBaşqa bir şəhər kimidi təyyarə vağzalları.
Göyüzünün o üzünə oxuyacağım şeirBu nə işdi, Allahım, boy atıram,uşaqlar beşində, onunda boy atantək
Qonşu göyün adamı və ya öz ahından Allahı qoruyan adamHər gecə baxıram göyə,ən yaxın qonşu həyətdən
Göyümüzün bu başından o başınaBu yerişlə, bu duruşlaqarış-qarış hara gedir
Min illər məndə üzən gəmiBu dünyadan bezə-bezə,bir gün də bezib bu candan,
Qəm qəm üstdə alır dəmiQəmə ancaq qəmtək baxma,qəmtək baxanlar yıxılır,
Ölsəydi, indi çatdaq-çatdaqdı dünyaƏn eşqli göyüzünün Səttar Bəhlulzadəsinə*Gözləri göyüzünün gözündəydi onun,
Heç bir ölüm bəyənmədimUddum həm ölüm əzabın,həm də ölüm nəfəsin,
Heç qalxan ruhumu da görmədiz, göylərMənim bu dünyada yalnızsizlərə ümidim vardı,
Heç nədən yarışmadım, İlahi, məni dünyadan götürəndə əziyyət olmasın sənəHeç kəs xatırlamasın məni,öləndən sonra
Gəlim, bölüşək səninlə, mənə neçə ölüm düşür?!Hə çox ölüm var canındaQırılır, ölün düşür,
Üzün son gülüşə, gözün son yaşa qalıb– Üzün, gözün körpə-körpə,dalğa-dalğa, ləpə-ləpə
Çox çətin işdi, həm də gülməlidi ölməkÇox çətin işdi,Həm də gülməlidi ölmək-
İlk sevgi andı – ilk qanad andıHər gün neçə-neçə lələyi qanada çevirib dünyaya uçurdan Fikriyyə – Aşkiyyə xanıma*– Səs salma, ay qağayı!
Ancaq Tanrı uça bilən təzə göy açar hər təzə çatGörürəm, Tanrım, yenədünya dönür öz üzünə,
Başqa yerə ərə getmək istəməyən tərs, tənha, sultan bacılarHər il göyüzünün axan yerində,göyün yaşıla dönənində,
Son dostuma – dünyanın ən qoca göz yaşınaBir bu göz yaşı qalmışdıaxır ki, qaçıb, qaçıb