Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
O, təzə evin önündə durduTöküləndə qar.
Arvadlar deyirlərTanrı kəsibdir bizim ərlərin insafını;Sən ki bilirsən, Baba, onların övsafını?!
TəzədənBu şirin sevdaya düşəndən bəriNeçə yol ayrıldıq bir-birimizdən.
Füzuli kölgəsiZaman qalı,*Ün gedər, zaman qalı,*
Mənim ol, suvlu yarım gəldi xoşdurMənim ol, suvlu yarım gəldi xoşdur,Əlimə ol nigarım gəldi xoşdur.
YetirməsinVəzir, sana qarğayıram,Haqq diləyin yetirməsin!
Çəpər çəkməsinZəmanəmiz Nuşirəvan əsridir,De bağbana, bağa çəpər çəkməsin!
Kədərim - sevincimMənim bircə balam, mənim tək qızım!Odur, böyüyürsən sən yavaş-yavaş,
Cəfərqulu xanaHacı qulu səndən, ey taci-sərim,Ziyadə-ziyadə xürrəm olubdur!
GəlsinBurada bir səyyadın tor bənası var,Cəhd eylər, dəstinin tərlanı gəlsin.
DönüşMədəni hücumu keçirtdik həyata,Qalmadı keçmişdən bir nişan, bir əsər.
Bir səhnəParapet bağında Hadi əl açıb,Şerini satanda yoldan ötənə.
SözlərGecə yansı yenə gəlmisinizYurdsuz-yuvasız,
Dünya xali deyilDünya xali deyil, inanıram mən,Sən əsl insanı ilk gündən tanı.
Birdən-birəZaman-zaman yığdığımızTalan oldu birdən-birə,
DostumMənə dost demədi dostum bircə yol,Nə də gətirmədi çoxlu hədiyyə.
Ey bixəbərEy bixəbər!Mən səni sevdiyim qədər
Yarın ətəkləriDüşüncəli könlüm, yatmaz, dinlərdi,Gecələrin dərinləşən səslərin...
Səsimə səs verər...Ömrün yollarında yoxuşlar olar,Əsla qorxutmayır yoxuşlar məni.
Dəniz tamaşasıGünəş qürub ediyor; göy... mühitimiz gömgöy...Göz işlədikcə könül uçmaq üzrə çırpınıyor,
Ah necə mən tapım bu dərdə dərmanAh necə mən tapım bu dərdə dərman,Ki, zülfü, dodağı, rüxsarı haman.
Bilməm kiOğlum AzərəGün gəlib ta son vədələr yetincə,
XanımDürdanəsən, xoş gəlibsən cahana,Qaşların bənzəyir kamana, xanım.
Təzkireyi-NəvvabEy Vidadi, yenə xan qulluğunda,Qaim olub, nə qiyamət eylərsən?
KörpüDünyada körpü çoxdur,Adlısı, adsızı var.
BilərOyandı sünbüllər, səcər gətdi bar,Orda min bəşər var, yeddi sin bilər.
Şəriətdə şərm yoxdurMən uşaq vaxtımda hərdənbir məscidə gedirdim və çox vaxtlar olardı, görerdim kj, torpağı sanı yaşayasınız, bizim Hacı Axund mənbərin üst pillesində əyləşib ayağında ağ tuman, bağı eşikde, biz uşaqlar küçəda damşdığımız sözlərdən danışır və İstibradən behs açıb, istibranı nə cür etməli və nə növ mövzeyi-mötadı sığallamalı, hamısımn təhrini eynilə camaata göstərir və hamisı gözləri bərələbərələ qalıblar.Mən həqiqət bu işlərə və bu sözlərə çox utanardım və qaiandım məəttəl. Tainki Axundu bir gün girələyib soruşdum ki, cənab Axund, niyə gərək peyğəmbər mənbərində sizin kimi böyük vücudlar, arvaduşağı mülahizə eləməyib belə sözlər danışasınız?
DərbəndinAy ağalar, gəlin tərif eləyim,Nə əcəb düşübdü yeri Dərbəndin.
PirşağıYayın avqust ayındaGündüzləri təndir tək,
AğlayırDağıldı ellərim, qaldım səhrada,Bir kimsənəm yoxdu, anam ağlayır.