Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Əziz qardaşım Münif əfəndi!**İstanbulda olduğum günlərdə sizin və əziz qardaşım Arif bəyin haqqımda göstərdiyiniz məhəbbət və mehribanlıq heç bir vəchlə yadımdan çıxmamışdır və elə bir gün olmur ki, sizin yaxşılığınızdan danışmayım. Lakin təəssüf ki, sonralar məsafənin uzaqlığı məni sizin əziz vücudunuzu görməkdən məhrum etmişdir.
İndiİki şəş fasildə tifli-pistanam,Altıda yox atam, nə də anam indi.
Xatirə yarpaqlarıTəsəlli tapıram xatirələrdəXatirə sözündən üşənirəm həm.
DağlarSiz ki bir-birinizdən ayrılmayan əşdiniz,Sinənizə ayrılıq dağı çəkildi, dağlar!
NankorluqGözləri qapıda, fikri uzaqda,Çırpınır, sıxılır öz yatağında.
Xətayi(poemadan parça)*Xətayi at belində,
O çinar boylular...Ölüm, yaxın düşmə igidlərimə,O çinar boylular balamdır mənim.
Bir peyğəmbər yaşayırdı aramızdaQoy kor olsun ürəyiniz,Gözləriniz,
Bəyani-halBadisəba, qurban olum, aç qapımı əsərək,Mənə səndən başqa yoxdur bu dünyada bir kömək.
Həyatda ümidÜmid əgər bu qaranlıq cahanda olmazsa,Kim axtarardı həyatın şəfəqli çeşməsini?
BakıGöy sularda yelkən açan gəmilərAğ göyərçin ləpələrlə öpüşər.
Quşlara daş atmayınQuşlara daş atmayın,Quşlar, ürkər, dağılar.
GörmədimОглушенный, я поддался крику сердца моего —И, влюбленный, кроме боли, я не видел ничего.
OlurHər yeten gözələ gözəl demenəm,Gözətdə bir qeyri əlamət olur:
DöndərdinOğrun-oğrun baxan gözəl,Bağrımı qana döndərdin.
Qərib quşumaQərib quşum, bu gəlişin nerədən,Uçub gəldin hansı dağdan, dərədən.
ZanbaqBir zaman arx kənarında gördüm səni,oturub lap yanında
Yüngül adamlarlaYüngül adamlarla dostluq eyləmə,Şərabla qızanda onların başı
KimiNə baxırsan oğrun-oğrun,Mənə biganələr kimi.
Vükəlayi-millətəGətməsə Batmanqılıc tranə, nəzm etməz qəbul,Cəlb edək ol zatı iovriyyəlle, Allah eşqina.
Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Sonra şırıldayıb ax çəmənlərdən.
ƏylənməzDuman, gəl get bu dağlardan,Bahar gəldi, qar əylənməz.
Söylə hardasanƏcayib sevdaya düşdüm, allahım,Ölürəm, ilqarım söylə, hardasan?
Bəri baxBaşına döndüyüm alagöz ceyran,Aç gözünü, amandır, bir bəri bax.
Рубаи 5دیدار تو اصل نیک پیوندیهاستطبع تو سرشته از خردمندیهاست
VarmıBinadan gözəl olmayanTelin qədrini nə bilər,
SəninDağlar səndən xəbər alım,Hanı o büsatın sənin?
Üsuli-cədidOnun evi dağlıq məhəllədə arxası torpağa yamanmış ibtidai insanlar yurdunu andıran bir şeydir. Üst mərtəbədə iki xırda otaq (otaq demək caiz isə) və altda da bir otaq vardır. Özü birində yaşayır, ikisini də kirayəyə verir. Otaqları mənzil şəklinə salan kirayəçilərin özləri olmuşdur–yırtıq yerlərə taxta çalıb, üzərinə köhnə qəzetlər yapışdırmışlar. Buna baxmayaraq yel əsdikcə qəzetlər bir çox yerlərdən şişir, partlayır. Yağışın da ki, önünə sədd çəkmək qabil deyil – damdan keçir, tavandan və divarlardan süzələnir, köhnə ləkələrin hüdudunu bir az da genişləndirir.Ev sahibi Atamoğlan heç bir işin sahibi deyil – əski zaman çayxanalarda, məscid önündə vaxt keçirərdi; bir vaxt qoçuluğa qalxışaraq bir adam da öldürmüşdü.
Qəzəl: Ənanım aldılar əldən dili-zar ayrı yar ayrıƏnanım aldılar əldən dili-zar ayrı yar ayrıMəni divanə etmişlər xəzan ayrı bahar ayrı
AğlaramDostu-mehribanım, yetiş dadıma,Səndən qeyri yox imdadım, ağlaram.