Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Məni də belə yaratdın, tanrım,Dözümlü, kövrək, sakit, sadədil…
CiğatıBir yaz günü kənarından keçdim mən,Gülab təkin sularından içdim mən.
Tülkü və qoyunYazılıb bir maraqlı dastanda,Vardı bir tülkü bir biyabanda.
Küçük bir levhəEhtizaz etmədə hər yanda behişti-nəfəxat,Oqşuyor səhn çəmənzarı yenə ruhi-bahar.
GözəllikDaş-qaşlda axtarma gözəlliyi sən,Gözəllik çəməndə, çiçəkdə olar.
DöndərdinOğrun-oğrun baxan gözəl,Bağrımı qana döndərdin.
OlurHər yeten gözələ gözəl demenəm,Gözətdə bir qeyri əlamət olur:
Mayıs gözəlinəYeni proletar ədəbiyyatımızın pioneri Süleyman Rüstəmzadəyə*Başında ipəkdən bir qızıl örpək,
Yadıma düşdüAşıq, qış qurtardı, il təzələndi,Təbrizin baharı yadıma düşdü.
Yüngül adamlarlaYüngül adamlarla dostluq eyləmə,Şərabla qızanda onların başı
KəkliklərMən gedirəm sizi kimə tapşırım,Dam üstündə duran sona kəkliklər.
Şeytan fəhləsiKabla İmamverdi, neçə vaxtdır Meşedi Orucəli heç görükmür, bir ayrı ycrə-merə getməyibdir ki?Xeyr, kablayı, bankda isroqu var, neçə gündür əlləşir, diizolde bilmir, başı qanşıqdır.
ƏylənməzDuman, gəl get bu dağlardan,Bahar gəldi, qar əylənməz.
Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Sonra şırıldayıb ax çəmənlərdən.
DağlarınÇəkilmir başından duman - çiskini,Nə betər dəyişib halı dağların.
Qız“Bey” - bəxtim açılsın asimana oynaşa Cəlal.“Tey” - tərlan balasısan, misli humay quşa Cəlal.
Рубаи 5دیدار تو اصل نیک پیوندیهاستطبع تو سرشته از خردمندیهاست
ÇobandağıSəndən axır abı-kövsər,Suyun baldı, Çobandağı.
Qənim üstəHay-hay deyib qənim üstə varanda,Kəllə gərək bu meydanda qalansın,
Balaca mütəfərriqələr 51...İnsan, kərbəlayı, ömr edib qocaldıqca keçən səhvləri yad-bud edib, çox vaxt öz-özünü məzəmmət edir. Deyir: kaş filan, filan işləri görməyeydim. Filan, filan əməlləri etməyeydim... Buna nə deyirlər, kərbəlayı! “Daldan atılan daş topuğa dəyər!”. Səhvsiz insan olmaz, doğrudur. Amma iş onun qədərindədir. Şəkk yoxdur ki, nə qədər insanın ev tərbiyəsi layiqincə, elm yolu ilə olsa, bir o qədər onun səhvi az olar. Ona görə də ömrünü asudə, xoş, bafayda aparar. Vay o şəxsin övladının halına ki özü cəhalətdə qalıb, ev tərbiyəsinin, elmin faydasını qanmayıb, övladını qaranlıqda qoyub, o dünyaya apara... Belə fərmayiş edirlər: “Keçən günə gün çatmaz, calasan günü günə”. Bilirsən, kərbəlayı, bu sözləri kimlər oxuyur? Zəhmətsiz, bişüur ömürlərini keçirib, çətin günlərə çatmışlar. Bu sözləri mən özgə cür oxuyuram: “Keçən gündən veyl gün olmaz, toplasan babalarımızı bir yerə”. Babalarımızın fikri olub yeyib-yatmaq və bolluca arvad almaq, xoruz, qoç döyüşdürmək, dərviş nağılına qulaq asmaq, ilan oynadanlara tamaşa etmək və belə bivec, layənşüur ömrün adını qoyublar “keçən günə gün çatmaz...” Hay, hay!.. Kərbəlayı, övlada atanın qabiliyyəti çatar, atanın xasiyyəti və hər bir yaman, yaxşı sifətləri.“Aqibət gürgzadə gürg şəvəd,
Xasiyyətləri tutmamış“Əli, Vəli, Pirvəli,Üçü ondan irəli,
Canə etdim dərdi-dil zəbtindən, ey dildar, eşit!Canə etdim dərdi-dil zəbtindən, ey dildar, eşit!Əndəlibin sərgüzəştin, ey güli-bixar, eşit!
EyləAlçaqlı, ucalı dağlar,Halal eylə, hümmət eylə.
İndiA bimürvət, mən ha səndən ötəriDüşmüşəm çöllərə, sayılam indi.
Bakı DəryasıNə gözəlsən, ey Bakı dəryası! Və nə xoşbəxtsən, ey Bakı dəryası! Ey Bakı dəryası, ey dəryaların seçilmişi! Ey göllərin padşahı! Nə göl kimi gölsən, ey Bakı dəryası, çünki yer üzündə sənin kimi böyük göl yoxdur, nə dərya kimi dəryasan, ey Bakı dəryası, çünki çəkilib şir kimi durmusan kənarda və heç bir özgə dəryalara qarışmırsan, heç kəs ilə işin yoxdur!Nə gözəlsən, ey Bakı dəryası!
QocalıramAy dolaşıb, il ötüşür,Yavaş-yavaş qocalıram.
Bahar olduNə yatmısan, dur, ey saqi, ki, yay misli bahar oldu,Bulut od yağdırır dünyayə, aləm tarü mar oldu,
KimiXaldı, düzülüb hər maçın,Üzə dürdanələr kimi.
Namə gəlibdirDostum yenə salam-dua göndərib,Xublar məclisindən namə gəlibdi.
YanarmənCoşdu dili, könlü coşdu,Coşum həddən aşdı daşdı,