Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
مفتن و بی باک بود و پیوسته با مردم نزاع مینمود، این مطلع از اوست :چون غنچه اهل دل همه در خون نشسته اند
Oğrunun vəqəsiVardı bir düzdi-şəbrəvü əyyar,Eylədi bir oğurluq ol məkkar.
Qardaş, olmazDuyğuları sazaq olan,Hissləri his-pasaq olan,
Рубаи 105تا همبر من نشستهای خاموشمچون یاد آرم فراق تو بخروشم
Рубаи 29شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوستدر چشم فلک سرمه ز خاک در اوست
Bilməm, nə etmişəm, yenə yar istəmir məniBilməm, nə etmişəm, yenə yar istəmir məni,Uymuş rəqibə nazlı nigar, istəmir məni.
BöhtanzadəGecəyarıdan keçib, aləm yatıb, bir nəfərQəlbində sonsuz kədər,
Рубаи 113در کوی خرابات یکی درویشمز آن خم زکوة می بیاور پیشم
Газель 122صبحدم چون شود هوا فیاضبه دو عالم کند ندا فیاض
Qlasnı seçkisini qoydu dum müzakirəyəГласным не станешь у нас в Государственной думе,Прежде чем душу и совесть свою не продашь.
Газель 93بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید
Другое стихотворение 58گر مرا راه گدائی بسر کوی تو بودتا ابد دست من و حلقۀ گیسوی تو بود
Qızıl şahinlərTərlan kimi qıy vuraraq buludlardan-buludlara,Uçub gedir şahinlərim dumanları yara-yara.
Ağlama, qorxuram göz yaşlarındanYenə gözün dolu, ürəyin dolu,Təsəlli sənindir, gileylər mənim.
Oyna, gülüm oyna!Oyna, bu elin dərdinə, oyna, gülüm oyna,Sən oyna, mənim millətə qalxmır əlim oyna.
Etdi Məcnun kimi şeyda məni bir LeylicəmalEtdi Məcnun kimi şeyda məni bir Leylicəmal,Türki-xəncərkeşü aşiqküşü pürşurişü qal,
Məktəb nəyə lazım?Bica söz imiş məktəbi-irfan, məni tari,Bifaidədir dərsi-dəbistan, məni tari.
BənövşəBənövşəyəm, bənövşə,Düşmüşəm dilə-dişə;
Mən insanamMəndə sığar iki cahan,*mən bu cahana sığmazam.*
Gül iləSənə baxırdım, sənə...bir dəstə gül qoydular
Xəstə və həkim– Bir az ömür istəyirəm,bir az da, bir az da...
Vəh ki, can getdi, yetürməz kimsə canan ərzinəVəh ki, can getdi, yetürməz kimsə canan ərzinə,Mülk viran bolduvü yetmədi sultan ərzinə.
Əlif-əlifəİbtida xəlq oldu külli-kainat,Oxudum dərsimi əlif-əlifə.
Гульшан-и раз, глава 57خراباتی شدن از خود رهایی استخودی کفر است ور خود پارسایی است
Üzün məndən niyə döndüGəl, ey mehri-məhəbbətim,Üzün məndən niyə döndü?
Газель 97میفرستد هر زمانی دوست پیغامی دگرمیرسد دل را ازو هر لحظه الهامی دگر
Ölüm mədhiyyəçiləriYurdu yağmalananyıxılan, duran.
Ordan-burdan 45– Daha bəsdir, ay alçaq xuliqanlar, ey millətin xari və zəlil olmağını özləri üçün mənfəət bilən alçaqlar! Daha bəsdir, milləti əlinizdə alət və oyuncaq qayırıb o fitnə və fəsadlarınızı əmələ gətirmək! Qorxun o gündən ki, camaat ayılıb siz dəlilərin nə cürə şeytan olduğunuzu duya və başa düşə. Nə üçün xalqı iqva eyləyirsiniz? Neçin qoymayırsınız ki, xalq öz işinə, öz gücünə məşğul olsun. Nə üçün camaatı aldadırsınız? Nə üçün tazə tərəqqi başlamaq istəyən camaatın içinə pürxaşlıq və şuluqluq salmaq istəyirsiniz? Camaatın tərəqqisini sizin qurdlu və xain qəlbiniz qəbul etmirmi? Nə üçün işıq gələn yerə murdar barmağınızı tıxırsınız? Ey xain öküzlər! Vallah, əmin olun ki, çox meydan sürə bilməyəcəksiniz, zəmanə öz işini edəcəkdir və pislik sizin özünüzə qalacaqdır.Rəfiqim bu sözləri deyib acığından dodaqlarını çeynəməyə başladı, soruşdum: Nə olub, nə üçün ağzından od yağdırırsan? Rəfiqim cibindən qəzetini çıxardıb qabağıma qoydu və Tehrandan gəlmiş teleqramı göstərdi. Oxudum. Orada yazılmışdı ki, bəzi adamlar Tehran məscidlərində Tağızadə cənablarına qarşı sözlər və moizələr söyləyirlər.
Parlaq günəş altında işıqsız gözlərGörməyir gözləri, özü möhtac,Gediyor, rəhnümasıdır bir ağac.
Касыда 37گردون نرهد ز تندرفتاریگیتی ننهد ز سر سیهکاری